Fræðsla, forvarnir og lög gegn stafrænu ofbeldi Kolbrún Halldórsdóttir skrifar 1. desember 2025 08:31 Herferð gegn stafrænu kynferðisofbeldi stendur nú yfir með 16 daga átaki UN Women. Málefnið er brýnt og mikilvægt að um það sé skrifað og rætt á sem flestum vígstöðvum, og okkur liggur lífið á. Gríðarlega hraðar tækniframfarir, sem undir ýmsum kringumstæðum geta verið jákvæðar og horft til framfara, fela líka í sér yfirþyrmandi ógnir sem geta varðað líf og limi fólks. Afleiðingar stafræns kynferðisofbeldis eru þær sömu og afleiðingar annarra kynferðisbrota, en skýrar vísbendingar eru um stigmögnun alvarlegustu afleiðinganna eftir því sem tækninni fleygir fram og ýtir undir hugaróra þeirra sem beita ofbeldinu. Þess vegna liggur okkur á, við höfum ekki undan að átta okkur á tækninni og því sem hún gerir kleift. Því reynist okkur erfitt að vernda þau sem við þurfum að vernda, hvort sem um er að ræða okkar nánasta fólk, börnin okkar inni á heimilunum og í skólunum, eða uppfræða þau sem við berum ábyrgð gagnvart, t.d. á vinnustað eða öðrum samfélagslegum vettvangi. Löggjafinn á líka í vandræðum með að bregðast við og setja upp varnir með breyttri löggjöf, þó þingmenn séu allir af vilja gerðir þá eru tækniframfarirnar alltaf feti framar. Í skjóli nafnleyndar og refsileysis Ofbeldi af því tagi sem 16 daga átakið fjallar um er snúið viðfangs, en viðurkennt að áríðandi sé að finna leiðir til að sporna við því. Ofbeldið er framkvæmt á netinu, gegnum samfélagsmiðla, stefnumótasíður og smáforrit. Oft dyljast gerendurnir þar sem netið gerir fólki kleift að athafna sig í skjóli nafnleyndar og ýmis tilvik eru þannig að hegningalög ná ekki yfir þau. Þannig viðgengst ofbeldið í skjóli nafnleyndar og refsileysis. Um er að ræða djúpfalsanir á efni, óvelkomnar dreifingar á persónulegu efni sem aldrei var ætlað til dreifingar og óumbeðnar sendingar á kynferðislegu efni. Nýleg bresk tölfræði sýnir ógnvekjandi niðurstöður, en samkvæmt henni hefur um það bil ein af hverjum þremur stúlkum á aldrinum 12-18 ára fengið sendar óumbeðnar myndir af kynfærum karla. Bresk stjórnvöld hafa gripið til aðgerða og breytt lögum með það að markmiði að tryggja öruggara netumhverfi og veita fólki, ekki síst konum, sterkari vernd í stafrænu rými. Ábyrgð netþjónustu- og tæknifyrirtækja Hvar liggur ábyrgð þeirra sem eiga og reka samfélagsmiðla, stefnumótaforrit eða gervigreindar-módel? Hver á að gæta þess að ekki séu framin mannréttindabrot á fólki sem í góðri trú nýtir sér tæknina sem netið býður upp á? Og hvaða hugmyndir eru uppi í nágrannalöndum okkar um aðgerðir til að sporna við ógnum netsins og vernda fólk gegn þeim sem misbeita tækninni í ofbeldisfullum tilgangi? Þó tiltekin ákvæði til verndar gegn stafrænu kynferðisofbeldi hafi verið leidd í íslensk hegningarlög fyrir fáeinum árum, þá ná þau tæpast yfir allt það ofbeldi sem nú er tíðkað á samfélagsmiðlum eða í netheimum. Eitt af því eru djúpfalsanir sem unnar eru með gervigreind og byggja á persónulegum líkindum við raunverulegt fólk. Í þeim efnum er gagnlegt að horfa til nágrannalanda okkar og þeirra aðgerða sem þar hefur verið gripið til eða eru til skoðunar. Í Danmörku vinnur ríkisstjórnin að breytingum á lögum um höfundarétt, sem ætlað er að tryggja rétt fólks yfir myndum af sjálfum sér, rödd sinni og öðrum persónulegum líkindum sem tæknilega er hægt að nota til stafrænnar eftirlíkingar. Enn eru ákveðin flækjustig í slíkri lagasetningu og áhöld um hvort löggjöf um hugverkaréttindi geti náð yfir persónuleg réttindi sem varða heiður, nánd eða mannlega reisn fólks, en mikilvægt er að íslenskir stjórnmálamenn gefi þessum áformum gætur. Eins má nefna nýlegar breytingar á breskum lögum, sem leggja nýjar skyldur á samfélagsmiðlafyrirtæki og leitarþjónustur. Þar er markmiðið að gera fyrirtækin ábyrgari fyrir öryggi notenda miðlanna og þjónustunnar sem þau veita. Lögin kveða á um skyldur til að fyrirtækin innleiði aðferðir, kerfi og ferla til að draga úr hættu á að þjónusta þeirra sé notuð til ólöglegrar starfsemi, auk þess sem þeim er gert að fjarlægja ólöglegt efni þegar það birtist. Fyrirtæki sem grípa ekki til aðgerða geta átt yfir höfði sér sektir sem numið geta allt að 10% af heildartekjum þeirra, auk þess sem þau geta átt á hættu að þjónustu þeirra í Bretlandi verði lokað. Áhrif á vinnumarkað og lýðræði Rannsóknir sýna að konur sem gegna forystu- og leiðtogahlutverkum hvers konar eru sérstaklega útsettar fyrir stafrænu kynbundnu ofbeldi. Það á t.d. við um konur í stjórnmálum og fjölmiðlakonur, en einnig konur í framlínu opinberrar þjónustu, t.d. kennara á öllum skólastigum. Áreitið sem þessar konur verða fyrir miðar að því að gera lítið úr þeim, þagga niður í þeim og ýta þeim út af opinberum vettvangi. Slíkar árásir beinast ekki einungis að konunum sjálfum heldur eru einnig ógn við samfélagsgerð okkar og lýðræði. Eitt af því sem hvatt er til í 16 daga átaki því sem nú stendur er aukin fræðsla um stafrænt ofbeldi og afleiðingar þess, fræðsla sem hefur afl til að breyta þeirri ómenningu sem viðgengst í netheimum. Stafrænt læsi og vitundarvakning um virðingu og jafnrétti í netheimum eru nauðsynleg til að breyta menningu sem viðheldur ofbeldi. Höfundur er formaður BHM. Greinin er skrifuð í tilefni 16 daga átaks gegn kynbundnu ofbeldi sem stendur frá 25. nóvember til 10. desember. Áhersla alþjóðlega átaksins í ár er á stafrænt ofbeldi undir yfirskriftinni “Ending Digital Violence Against All Women and Girls”. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kolbrún Halldórsdóttir 16 daga átak gegn kynbundnu ofbeldi Stafrænt ofbeldi Mest lesið Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Eru brotalamir menntakerfisins fyrst að koma upp núna? Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir Skoðun Barnið vex en Fésbókin ekki Reyn Alpha Magnúsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Milli gjörða og gilda býr vonin. Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Barnið vex en Fésbókin ekki Reyn Alpha Magnúsdóttir skrifar Skoðun Eru brotalamir menntakerfisins fyrst að koma upp núna? Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Að segja „JÁ“ snýst um sanngirni og framþróun Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun „Lýðræðisveisla“ sem skaðar lýðræðið. Forsetinn er á matseðlinum Júlíus Valsson skrifar Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hernaðarheilkenni Heimssýnar Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Hvað þarf til að verða sjúkraliði? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Flýtum tvöföldun Vesturlandsvegar – í þágu umferðaröryggis Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson skrifar Skoðun Sjálfbært laxeldi á Íslandi Kristján Ingimarsson skrifar Skoðun Þau læra það börnin sem fyrir þeim er haft Gunnar Björgvinsson skrifar Skoðun Hvenær urðu Íslendingar svona uppteknir af því að eiga? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Verðum við að sætta okkur við meira af bílhræjum og verri umgengni? Bergur Þorri Benjamínsson skrifar Skoðun Vægi Íslendinga gæti jafnast á við 15 milljónir Þjóðverja Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Af hverju tala þau svona? Guðjón Heiðar Pálsson skrifar Skoðun Hver gætir barnanna þegar kerfið bregst? Inga Sæland skrifar Skoðun Mörk réttarríkisins og friðhelgi einkasamskipta Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Samfélagsmiðlar eru ekki barnaleikur Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Sjá meira
Herferð gegn stafrænu kynferðisofbeldi stendur nú yfir með 16 daga átaki UN Women. Málefnið er brýnt og mikilvægt að um það sé skrifað og rætt á sem flestum vígstöðvum, og okkur liggur lífið á. Gríðarlega hraðar tækniframfarir, sem undir ýmsum kringumstæðum geta verið jákvæðar og horft til framfara, fela líka í sér yfirþyrmandi ógnir sem geta varðað líf og limi fólks. Afleiðingar stafræns kynferðisofbeldis eru þær sömu og afleiðingar annarra kynferðisbrota, en skýrar vísbendingar eru um stigmögnun alvarlegustu afleiðinganna eftir því sem tækninni fleygir fram og ýtir undir hugaróra þeirra sem beita ofbeldinu. Þess vegna liggur okkur á, við höfum ekki undan að átta okkur á tækninni og því sem hún gerir kleift. Því reynist okkur erfitt að vernda þau sem við þurfum að vernda, hvort sem um er að ræða okkar nánasta fólk, börnin okkar inni á heimilunum og í skólunum, eða uppfræða þau sem við berum ábyrgð gagnvart, t.d. á vinnustað eða öðrum samfélagslegum vettvangi. Löggjafinn á líka í vandræðum með að bregðast við og setja upp varnir með breyttri löggjöf, þó þingmenn séu allir af vilja gerðir þá eru tækniframfarirnar alltaf feti framar. Í skjóli nafnleyndar og refsileysis Ofbeldi af því tagi sem 16 daga átakið fjallar um er snúið viðfangs, en viðurkennt að áríðandi sé að finna leiðir til að sporna við því. Ofbeldið er framkvæmt á netinu, gegnum samfélagsmiðla, stefnumótasíður og smáforrit. Oft dyljast gerendurnir þar sem netið gerir fólki kleift að athafna sig í skjóli nafnleyndar og ýmis tilvik eru þannig að hegningalög ná ekki yfir þau. Þannig viðgengst ofbeldið í skjóli nafnleyndar og refsileysis. Um er að ræða djúpfalsanir á efni, óvelkomnar dreifingar á persónulegu efni sem aldrei var ætlað til dreifingar og óumbeðnar sendingar á kynferðislegu efni. Nýleg bresk tölfræði sýnir ógnvekjandi niðurstöður, en samkvæmt henni hefur um það bil ein af hverjum þremur stúlkum á aldrinum 12-18 ára fengið sendar óumbeðnar myndir af kynfærum karla. Bresk stjórnvöld hafa gripið til aðgerða og breytt lögum með það að markmiði að tryggja öruggara netumhverfi og veita fólki, ekki síst konum, sterkari vernd í stafrænu rými. Ábyrgð netþjónustu- og tæknifyrirtækja Hvar liggur ábyrgð þeirra sem eiga og reka samfélagsmiðla, stefnumótaforrit eða gervigreindar-módel? Hver á að gæta þess að ekki séu framin mannréttindabrot á fólki sem í góðri trú nýtir sér tæknina sem netið býður upp á? Og hvaða hugmyndir eru uppi í nágrannalöndum okkar um aðgerðir til að sporna við ógnum netsins og vernda fólk gegn þeim sem misbeita tækninni í ofbeldisfullum tilgangi? Þó tiltekin ákvæði til verndar gegn stafrænu kynferðisofbeldi hafi verið leidd í íslensk hegningarlög fyrir fáeinum árum, þá ná þau tæpast yfir allt það ofbeldi sem nú er tíðkað á samfélagsmiðlum eða í netheimum. Eitt af því eru djúpfalsanir sem unnar eru með gervigreind og byggja á persónulegum líkindum við raunverulegt fólk. Í þeim efnum er gagnlegt að horfa til nágrannalanda okkar og þeirra aðgerða sem þar hefur verið gripið til eða eru til skoðunar. Í Danmörku vinnur ríkisstjórnin að breytingum á lögum um höfundarétt, sem ætlað er að tryggja rétt fólks yfir myndum af sjálfum sér, rödd sinni og öðrum persónulegum líkindum sem tæknilega er hægt að nota til stafrænnar eftirlíkingar. Enn eru ákveðin flækjustig í slíkri lagasetningu og áhöld um hvort löggjöf um hugverkaréttindi geti náð yfir persónuleg réttindi sem varða heiður, nánd eða mannlega reisn fólks, en mikilvægt er að íslenskir stjórnmálamenn gefi þessum áformum gætur. Eins má nefna nýlegar breytingar á breskum lögum, sem leggja nýjar skyldur á samfélagsmiðlafyrirtæki og leitarþjónustur. Þar er markmiðið að gera fyrirtækin ábyrgari fyrir öryggi notenda miðlanna og þjónustunnar sem þau veita. Lögin kveða á um skyldur til að fyrirtækin innleiði aðferðir, kerfi og ferla til að draga úr hættu á að þjónusta þeirra sé notuð til ólöglegrar starfsemi, auk þess sem þeim er gert að fjarlægja ólöglegt efni þegar það birtist. Fyrirtæki sem grípa ekki til aðgerða geta átt yfir höfði sér sektir sem numið geta allt að 10% af heildartekjum þeirra, auk þess sem þau geta átt á hættu að þjónustu þeirra í Bretlandi verði lokað. Áhrif á vinnumarkað og lýðræði Rannsóknir sýna að konur sem gegna forystu- og leiðtogahlutverkum hvers konar eru sérstaklega útsettar fyrir stafrænu kynbundnu ofbeldi. Það á t.d. við um konur í stjórnmálum og fjölmiðlakonur, en einnig konur í framlínu opinberrar þjónustu, t.d. kennara á öllum skólastigum. Áreitið sem þessar konur verða fyrir miðar að því að gera lítið úr þeim, þagga niður í þeim og ýta þeim út af opinberum vettvangi. Slíkar árásir beinast ekki einungis að konunum sjálfum heldur eru einnig ógn við samfélagsgerð okkar og lýðræði. Eitt af því sem hvatt er til í 16 daga átaki því sem nú stendur er aukin fræðsla um stafrænt ofbeldi og afleiðingar þess, fræðsla sem hefur afl til að breyta þeirri ómenningu sem viðgengst í netheimum. Stafrænt læsi og vitundarvakning um virðingu og jafnrétti í netheimum eru nauðsynleg til að breyta menningu sem viðheldur ofbeldi. Höfundur er formaður BHM. Greinin er skrifuð í tilefni 16 daga átaks gegn kynbundnu ofbeldi sem stendur frá 25. nóvember til 10. desember. Áhersla alþjóðlega átaksins í ár er á stafrænt ofbeldi undir yfirskriftinni “Ending Digital Violence Against All Women and Girls”.
Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir Skoðun
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson skrifar
Skoðun Flýtum tvöföldun Vesturlandsvegar – í þágu umferðaröryggis Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar
Skoðun 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson skrifar
Skoðun Verðum við að sætta okkur við meira af bílhræjum og verri umgengni? Bergur Þorri Benjamínsson skrifar
Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir Skoðun