Hafði heyrt að ræningjanum hefði verið komið fyrir kattar­nef

Það er Pawel Artur Tyminski sem hlaut fjögurra ára fangelsisdóm vegna málsins í síðasta mánuði vegna ránsins sem hann framdi ásamt þremur öðrum mönnum í úra- og skartgripaversluninni Michelsen á Laugavegi árið 2011. Hinir þrír mennirnir hlutu allir dóm ári seinna.

Sjá nánar: Dæmdur þrettán árum eftir eitt stærsta rán Ís­lands­sögunnar

Frank Michelsen og sonur hans Magnús Daníel Michelsen segja báðir gott að réttvísin hafi náð fram að ganga í málinu. 

Þeir vissu ekki af dómi héraðsdóms, né að málið væri yfir höfuð aftur komið á borð dómstóla hér á landi á ný, fyrr en í gær.

Væru mögulega jafn bláeygðir hefði þetta ekki gerst

„Ég er bara mjög ánægður með að hann skyldi hafa náðst og að hann verði látinn taka út sína refsingu. Þetta markar mann. Maður ber ekki sama traustið til fólks eins og maður gerði,“ segir Frank í samtali við fréttastofu.

Verslun Michelsen var flutt frá Laugaveginum á Hafnartorg árið 2019, en Frank útskýrir að í nýju versluninni séu gerðar miklu fleiri öryggisráðstafanir.

„Við værum líklega jafn bláeygðir og við vorum þá, treystandi á sakleysi fólks. En samfélagið er alveg gjörbreytt frá þessum tíma. Því miður,“ segir Frank aðspurður út í hvort líklegt væri að þessar ráðstafanir væru til staðar hefði ránið ekki verið framið.

Óþegilegt að ráðist sé inn á fjölskyldufyrirtækið

Magnús Daníel tekur í sama streng og faðir sinn. Það sé gott að heyra að maðurinn hafi verið dæmdur. En hann segir að það sem hann þurfti að upplifa sé enn jafn ömurlegt, en hann var í versluninni þegar ránið var framið.

„Þetta var gríðarlega óþægilegt og er það enn þá. Eftirköstin voru þau að þetta rændi svolítið örygginu af mér. Þetta er náttúrulega bara fjölskyldufyrirtæki sem ég elst upp í,“ segir Magnús sem veltir því fyrir sér hvort um sé að ræða svipaða upplifun og þegar brotist er inn á heimili.

„Þetta var held ég ekkert ósvipuð upplifun,“ segir hann, en bætir við að í dag sé þetta eitthvað sem hann er með í farteskinu og geti lært af.

Vissu alltaf hver þjófurinn væri

Greint var frá því í gær að Pawel hefði í síðasta mánuði hlotið dóm vegna ránsins þó þrettán ár væru liðin frá því að það væri framið. Lögreglan hafði þó vitað um langa tíð að hann væri einn þjófanna, og til marks um það hafði Héraðsdómur Reykjavíkur gefið út handtökuskipun á hendur honum árið 2011.

Samkvæmt heimildum fréttastofu hélt Pawel sér til í Póllandi frá ráninu. Það var ekki fyrr en evrópska handtökuskipunin tók gildi gagnvart Íslandi árið 2019 þannig að hægt væri að framselja sakborninga frá Póllandi til Íslands.

Þá gerði ríkissaksóknari kröfu um að Pawel yrði framseldur til Íslands vegna málsins. Árið 2021 var framsalið samþykkt, en honum var fyrst gert að sitja eftirstöðvar skilorðsbundins dóms sem hann hlaut þar í landi.

Pawel var því loks framseldur til Íslands snemma þess árs.

Hinir handteknir þegar þeir fóru til Sviss

Hann var einn fjögurra sakborninga í málinu en hinir þrír voru sakfelldir fyrir sinn þátt árið 2012. Einn var handtekinn á Íslandi nokkrum dögum eftir ránið, en hinir þrír, þar á meðal Pawel, komu sér af landi brott.

Líkt og áður segir dvaldi Pawel í Póllandi þar sem handtökuskipunin náði ekki til hans. 

Hinir tveir fóru hins vegar til Sviss þar sem staðan var önnur og þeir handteknir og framseldir til Íslands þar sem var réttað yfir þeim og þeir dæmdir.

Hélt að hann væri ekki ofan jarðar lengur

Frank upplýsir í samtali við fréttastofu að hann hafði heyrt að búið væri að fyrirkoma Pawel í undirheimum í Póllandi. „Þannig ég hélt að hann væri ekkert ofan jarðar lengur.“

Hann hrósar lögreglunni hástert fyrir vinnubrögð sín í málinu. 

„Þau lögðu nótt og dag í þetta mál, bókstaflega. Þetta voru fjórir menn sem unnu sér ekki hvíldar fyrr en það var búið að leysa þetta mál. Þeir eiga allan heiður skilið og ég ber þvílíka virðingu fyrir.“

Einnig var rætt við Frank í kvöldfréttum Stöðvar 2 í gærkvöldi. Innslagið má sjá hér fyrir neðan.