Tekist á um tíu milljóna sam­komu­lag í nauðgunar­­máli

Úrskurður Landsréttar var kveðinn upp í byrjun mánaðar en birtur á vefnum í vikunni.

Málið má rekja til þess að árið 2020 kom fyrrverandi sambýliskona mannsins á lögreglustöð í Reykjavík og óskaði að leggja fram kæru á hendur manninum fyrir kynferðisbrot í tveimur tilvikum á heimili þeirra árið 2017, þar á meðal nauðgun.

Gerðu með sér samkomulag

Í október 2021 var manninum tilkynnt að rannsókn á hendur manninum vegna nauðgunar hafi verið felld niður. Maðurinn var þó ákærður fyrir kynferðisbrot gegn fyrrverandi sambýliskonu hans með því að hafa, án samþykkis hennar, tekið ljósmynd af rassi hennar og kynfærum á meðan hún var sofandi.

Við rannsókn þess máls var verjandi mannsins spurður út í samkomulag sem að maðurinn og konan höfðu gert með sér  um að hann myndi greiða henni tíu milljónir króna fyrir að hafa beitt hana ofbeldi, brot á persónuverndarlögum, blygðunarsemisbrot og nauðgun. 

Umrætt samkomulag var gert í byrjun febrúar 2021. Skilyrði samkomulagsins var það að konan myndi falla frá kæru á hendur manninum og ekki ræða málið við nokkurn mann. Ef hún bryti samkomulagið þyrfti hún að greiða manninum fjármunina til baka. 

Verjandi sagði manninn hafa verið undir þrýstingi 

Í dómi héraðsdóms er haft eftir verjanda mannsins að maðurinn hafi skrifað undir samkomulagið undir miklum þrýstingi frá konunni, sem hafi hótað honun að valda honum mannorðshnekki og tala um kæru á hendur honum á samfélagsmiðlum og við foreldra hans.

Í september síðastliðnum, við aðalmeðferð málsins sem ákært var fyrir, lagði maðurinn fram handskrifað skjal, þar sem fram kom efni umrædds samkomulags.

Umrætt samkomulag eins og það var birt í dómi Héraðsdóms Reykjavíkur

Fór þá saksóknari málsins fram á það að málinu yrði frestað svo meta mæti áhrif umrædds samkomulags á málið. Fór svo það að manninum var tilkynnt að ákveðið hafi verið að taka upp rannsóknina á nauðguninni. Í upphafi þessa árs var maðurinn ákærður fyrir nauðgun.

Tekist var á um hvort að umrætt skjal með samkomulaginu sem lagt var fram teldist sem nýtt sakargagn eða ekki. Verjandi mannsins, sem fór fram á frávísun ákærunnar um nauðgun, taldi að umrætt skjal væru ekki nýjar upplýsingar. Lögreglu hafi verið kunnugt um tilvist þess við rannsókn málsins. Engu að síður hafi verið ákveðið að fella þann hluta ákærunnar niður.

Skilaði sératkvæði

Ákæruvaldið benti hins vegar á að þær upplýsingar sem lögregla hafði um samkomulagið hafi byggt á upplýsingum frá verjanda, sem hafi ekki sama vægi og samkomulagið sjálft eða framburður mannsins. Um væri að ræða nýtt skjal sem hefði ríkt sönnunargildi.

Héraðsdómur tók undir málflutning verjandans um að ekki væri um ný gögn að ræða. Landsréttur staðfesti þá niðurstöðu Héraðsdóms og var ákærunni því vísað frá.

Landsréttardómarinn Símon Sigvaldason skilaði þó sératkvæði í málinu. Taldi hann ljóst að ef lögregla hefði haft umrætt skjal í höndunum hefði rannsókn á nauðguninni ekki verið felld niður. Um væri að ræða nýtt sönnunargagn og taldi hann að fella ætti frávísuna úr gildi.