„Við getum talað um misskilning þegar þetta gerist bara einu sinni“

Í færslu sem Fjölskylduhjálp Íslands í Reykjanesbæ birti í gær sagði að byrjað yrði á Íslendingum við matarúthlutun og að erlendir ríkisborgarar með íslenskar kennitölur yrðu næstir. Þeirri færslu var eytt í morgun og önnur sett inn þar sem beðist var afsökunar.

Margir sökuðu í kjölfarið Fjölskylduhjálp um að mismuna fólki á grundvelli þjóðernis. Björn Leví Gunnarsson, þingmaður Pírata, benti á að um væri að ræða brot á 65. grein stjórnarskárinnar þar sem kveðið er á um að allir skulu vera jafnir fyrir lögum.

Samtök kvenna af erlendum uppruna eru meðal þeirra sem hafa gagnrýnt Fjölskylduhjálp harðlega.

„Þetta var sjokk fyrir okkur vegna þess að fyrst og fremst þá er svona framkoma við útlendinga og fólk af erlendum uppruna á Íslandi er ólögleg, og svo er þetta bara frekar viðbjóðslegt,“ segir Wiktoria Joanna Ginter, stjórnarkona í samtökunum.

Ásgerður Jóna Flosadóttir, formaður Fjölskylduhjálpar, neitaði fréttastofu um viðtal vegna málsins í dag en sjálfboðaliði sagði í hádegisfréttum að um misskilning hafi verið að ræða og að engin mismunun hafi átt sér stað.

„Þetta er ekki misskilningur, við höldum að þetta sé viljandi og við þurfum að refsa fyrir þetta því þetta er ekki í boði í fjölmenningarsamfélagi,“ segir Wiktoria. „Við getum talað um misskilning þegar þetta gerist einu sinni en við vitum alveg og við erum með gögn fyrir því að þetta er búið að ganga í minnsta kosti frá árinu 2010.“ 

Hún vísar þar í frétt frá árinu 2010 þar sem fram kom að Íslendingar hafi verið settir í eina röð en útlendingar í aðra. Fyrir tveimur árum kom síðan fyrrverandi sjálfboðaliði fram og sagði fólki hafa verið mismunað á grundvelli trúarbragða.

„Við teljum að það besta sem getur gerst núna í þeirra horni er bara að stjórnin segir af sér. Þetta er ekki í frysta skiptið sem þetta gerist, þetta er ekki misskilningur, og þess vegna er tími fyrir aðra til að taka yfir og gera þetta manneskjulegt,“ segir Wiktoria.

Hún bendir einnig á að mismunun eigi sér stað víðar og að samfélagið allt þurfi að vekja athygli þegar eitthvað þessu líkt kemur upp. Þá þurfi fleiri samtök og jafnvel Alþingi að fordæma slíka hegðun.

„Ég veit alveg að þetta eru ekki bara ein samtök eða einhver einn staður þar sem svona hegðun er til staðar þannig við þurfum að tækla þetta saman,“ segir Wiktoria.