„Þessi börn eru fórnarlömb aðstæðna“

„Erfiðustu fordómarnir sem við lendum í eru þegar börnin okkar lenda í fordómum í skóla eða annars staðar, það snertir mann erfiðast,“ segir Guðlaugur Kristmundsson en hann er fósturforeldri tveggja barna. „Það gerist kannski í skólastarfi að börn útskúfast meðvitað eða ómeðvitað hjá börnum.“

Fósturbarn er ekki vandræðabarn

Hann segir að margir sem hitta fósturbarn telji sjálfkrafa að þetta sé vandræðabarn, 

„Að þetta barn sé með óæskilega hegðun eða hafi komið sér í vandræði, þegar raunin er að aðstæður barnsins voru ómögulegar. Annað hvort skaðandi fyrir barnið eða það var ekki verið að veita því öryggi eða örvun.“ 

Í nýjasta þættinum af hlaðvarpinu Fósturfjölskyldur er rætt um áskoranirnar sem fylgja því að taka barn í fóstur. Áskoranirnar geta verið margar og í þættinum velta þau fyrir sér nokkrum sem eru oft áberandi. Þau ræða meðal annars um fordóma sem fósturfjölskyldur og fósturbörn geta orðið fyrir. Fordóma varðandi það sem börnin hafa gengið í gegnum sem einhvers konar stimpil á þau eða þeirra hegðun. Fordóma gagnvart fjölskyldu samsetningu fósturfjölskyldna og margt fleira.

„Þarna gleymist svo oft að þessi börn eru fórnarlömb aðstæðna, þau báðu aldrei um þetta. Þau báðu ekki um að fara í þessar aðstæður, það biður ekkert barn um að fá að vera fósturbarn,“ útskýrir Hildur Björk Hörpudóttir. 

Verstu Barnaverndarmálin

Hildur þekkir fósturkerfið vel, bæði sem fósturbarn og sem fósturforeldri nokkurra barna og segir að fullorðið fólk sé ekki að ræða mikið að það hafi verið fósturbarn af ótta við að fá einhvern stimpil.

„Það þýðir að eitthvað var ekki rétt í kringum þig.“

segir Hildur. „Við verðum að vona að uppkomin fósturbörn fari að tala,“ bætir Guðlaugur við. Hann segir mikilvægt að talað sé við fósturforeldra og að Félag fósturforeldra sé tekið alvarlega af hinu opinbera.

„Við erum að takast á við verstu Barnaverndarmálin, málin sem ekki var hægt að leiðrétta eða styðja inni á heimilunum.“

Þáttinn má heyra í heild sinni hér fyrir neðan.

Þau ræða í þættinum hvaða stuðning Félag fósturforeldra hafi til úrræða og hvort að hann sé hreinlega nægur. Þau nefna mikilvægi þess að rannsaka líðan og stöðu fósturfjölskyldna. Einnig fara þau yfir þær stoðir sem getur farið að hrikta í við komu fósturbarna eins og starfsframa, tekjur, hjónabandið eða heilsan jafnvel.

Þau ræða pressuna sem fylgir því að fá aðdáun fyrir það að taka barn í fóstur; að þau séu dugleg, góðhjörtuð og svo framvegis. Hafa þau þá leyfi til að gera mistök, vera úrillir foreldrar eða hvað? Og hvað fá þau eiginlega greitt fyrir að taka barn í fóstur?