Munar um Miðflokkinn á nýju ári? Tómas Ellert Tómasson skrifar 1. janúar 2022 07:00 Miðflokkurinn var stofnaður á fjölmennum fundi þann 8. október 2017 í Rúgbrauðsgerðinni. Flokkurinn var stofnaður til að fylla upp í sístækkandi gap í íslenskum stjórnmálum sem aðrir flokkar höfðu ekki sinnt og gera reyndar ekki enn, nema þá helst í hátíðarræðum og í fagurgölum stundarfjórðungi fyrir kosningar. Miðflokkurinn var aftur á móti stofnaður til að vinna að og veita íslenskri þjóð stöðugleika og einnig standa vörð um hefðbundin grunngildi s.s. að verja fullveldið og innlenda framleiðslu fyrir ágangi erlendra þjóða og íslenskra gróðapunga, en um leið vera flokkur hugmyndaauðgi og framfara. Stefnan var nefnd skynsemishyggja, sem skyldi gilda fyrir Ísland allt. Áhersla yrði lögð á byggða- og landbúnaðarmál í anda stefnu skandinavískra miðflokka. Miðflokkurinn var sem sagt stofnaður fyrir skynsamt fólk með skýra sýn á grundvallarmál samfélagsins sem styður góðar hugmyndir sama hvaðan þær koma. Stefnan var því einföld og skýr sem lögð var upp með fyrir alþingiskosningarnar 2017. Uppskeran var mesti kosningasigur sem nýr flokkur hefur fengið í sínum fyrstu kosningum hér á landi. Niðurstaðan 10,9% á landsvísu og 7 þingmenn - Íslandsmet takk fyrir! Sigurganga Miðflokksins hélt svo áfram í sveitarstjórnarkosningunum um vorið 2018 og fékk þá alls 9 sveitarstjórnamenn kjörna á landinu öllu í sínu nafni, fleiri en Viðreisn (6), Píratar (3), VG (8) og Flokkur fólksins (1) fengu. Ratatoskur reiðir til sverðs Það er óhætt að segja að Miðflokkurinn hafi farið vel af stað í upphafi og náð eyrum fólks sem samsinnti sér með stefnu og málflutningi flokksins, enda stefna flokksins einföld, skynsöm og skýr. Fulltrúar kerfisins og varðhundar þess, hér eftir nefndir Ratatoskar, sáu ógnina sem stóð af þessum nýja flokki, hófu fljótt varnarbaráttu og reiddu til sverðs í þeirri von að brjóta á bak aftur Miðflokkinn. Þeim stóð ógn af því að þarna var kominn fram stjórnmálaflokkur sem ræddi málin af skynsemi og lagði til skynsamar lausnir sem höfðaði til almennings og kjósenda, á kostnað kerfisræðisins. Varnarbarátta og aðferðir Ratatoskanna eru bæði grófar og ofbeldiskenndar. Birtingarmyndir ofbeldisins eru margar, bæði duldar og sýnilegar. Einelti og hundsun kemur til dæmis upp í hugann þegar ýmsir nafntogaðir fjölmiðlamenn eiga í hlut og „fréttaflutningur“ þeirra. Einnig má nefna að Ratatoskarnir hafa sent særandi einkaskilaboð til flokksmanna, haft um þá niðrandi ummæli á samfélagsmiðlum, borið á borð lygasögur og hafa svo í ofanálag birt og fjallað um í þúsundum pistla um vandræðalega kráarferð nokkurra þingmanna flokksins og óábyrgt tal þeirra um annað fólk og ætlaðar vegtyllur. Óábyrgt og ósmekklegt fyllerísraus sem þingmennirnir hafa beðist afsökunar á, en Ratatoskarnir ekki fyrirgefið. Það hentar þeim ekki, Miðflokkurinn ógnar kerfinu og skal allur - íslensk stjórnmál 101? Þó það bæti ekki böl að benda á annað verra, en er fólk búið að gleyma grænu baununum, bankagjöfunum, umframakstrinum, tæknilegu mistökunum, sjóði 9, kláminu, vafningunum, rauða kjólnum, fiðrildamálinu, káfkörlunum og síðast en ekki síst barnaníðingsmálinu sem felldi heila ríkisstjórn og þeim ummælum og vörnum sem þar áttu sér stað? - Það virðist allt fyrirgefið og fallið í gleymskunnar dá. Er það vegna þess að þar átti í hlut fólk sem eru samþykktir Ratatoskar og eru partur af kerfinu eða á sterka fjárhagslega bakhjarla sem geta leyft sér þann munað að halda úti óhróðri og áróðri á bæði ríkis- og einkareknum fréttastöðvum, í nafni „frjálslyndis“, sem nýttir eru til að níða skóinn af öðrum og komast upp með það? – Leikhús fáranleikans segi ég nú bara. Það munar um Miðflokkinn á nýju ári Innanborðs í Miðflokknum er fjöldi fólks sem stóð að stofnun flokksins og ákvað að fylkja sér á bakvið stefnu hans, breiða út boðskapinn og iðka hann. Þingmenn Miðflokksins hafa staðið vörð um dýrmæta fullveldið okkar og talað fyrir bættri byggð og landbúnaði fyrir Ísland allt. Á sveitarstjórnarstiginu hefur borgarfulltrúinn okkar staðið í ströngu við að rétta kúrsinn hjá Reykjavíkurborg í anda stefnu Miðflokksins og fengið mikið bágt fyrir hjá Ratatoskunum. Annars staðar á landinu hafa svo sveitarstjórnarfulltrúar Miðflokksins staðið sína vakt vel í takti við stefnu flokksins, hvort sem að þeir eru hluti af meiri- eða minnihlutum í sínum sveitarfélögum. Formaður Miðflokksins, Sigmundur Davíð Gunnlaugsson hefur nú gefið tóninn fyrir það sem koma skal á nýju ári. Hann hefur gefið sér það heit að leita til uppruna síns, þangað sem Miðflokkurinn var stofnaður til og vera meira afdráttarlaus á komandi ári. Það er vel. Engar flækjur, bara einföld og skýr skilaboð sem Ratatoskarnir munu eiga í vandræðum með að snúa útúr. Þegar það raungerist, mun muna um Miðflokkinn á nýju ári - fyrir Ísland allt. Höfundur er bæjarfulltrúi Miðflokksins í Svf. Árborg. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tómas Ellert Tómasson Miðflokkurinn Mest lesið Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Miðflokkurinn var stofnaður á fjölmennum fundi þann 8. október 2017 í Rúgbrauðsgerðinni. Flokkurinn var stofnaður til að fylla upp í sístækkandi gap í íslenskum stjórnmálum sem aðrir flokkar höfðu ekki sinnt og gera reyndar ekki enn, nema þá helst í hátíðarræðum og í fagurgölum stundarfjórðungi fyrir kosningar. Miðflokkurinn var aftur á móti stofnaður til að vinna að og veita íslenskri þjóð stöðugleika og einnig standa vörð um hefðbundin grunngildi s.s. að verja fullveldið og innlenda framleiðslu fyrir ágangi erlendra þjóða og íslenskra gróðapunga, en um leið vera flokkur hugmyndaauðgi og framfara. Stefnan var nefnd skynsemishyggja, sem skyldi gilda fyrir Ísland allt. Áhersla yrði lögð á byggða- og landbúnaðarmál í anda stefnu skandinavískra miðflokka. Miðflokkurinn var sem sagt stofnaður fyrir skynsamt fólk með skýra sýn á grundvallarmál samfélagsins sem styður góðar hugmyndir sama hvaðan þær koma. Stefnan var því einföld og skýr sem lögð var upp með fyrir alþingiskosningarnar 2017. Uppskeran var mesti kosningasigur sem nýr flokkur hefur fengið í sínum fyrstu kosningum hér á landi. Niðurstaðan 10,9% á landsvísu og 7 þingmenn - Íslandsmet takk fyrir! Sigurganga Miðflokksins hélt svo áfram í sveitarstjórnarkosningunum um vorið 2018 og fékk þá alls 9 sveitarstjórnamenn kjörna á landinu öllu í sínu nafni, fleiri en Viðreisn (6), Píratar (3), VG (8) og Flokkur fólksins (1) fengu. Ratatoskur reiðir til sverðs Það er óhætt að segja að Miðflokkurinn hafi farið vel af stað í upphafi og náð eyrum fólks sem samsinnti sér með stefnu og málflutningi flokksins, enda stefna flokksins einföld, skynsöm og skýr. Fulltrúar kerfisins og varðhundar þess, hér eftir nefndir Ratatoskar, sáu ógnina sem stóð af þessum nýja flokki, hófu fljótt varnarbaráttu og reiddu til sverðs í þeirri von að brjóta á bak aftur Miðflokkinn. Þeim stóð ógn af því að þarna var kominn fram stjórnmálaflokkur sem ræddi málin af skynsemi og lagði til skynsamar lausnir sem höfðaði til almennings og kjósenda, á kostnað kerfisræðisins. Varnarbarátta og aðferðir Ratatoskanna eru bæði grófar og ofbeldiskenndar. Birtingarmyndir ofbeldisins eru margar, bæði duldar og sýnilegar. Einelti og hundsun kemur til dæmis upp í hugann þegar ýmsir nafntogaðir fjölmiðlamenn eiga í hlut og „fréttaflutningur“ þeirra. Einnig má nefna að Ratatoskarnir hafa sent særandi einkaskilaboð til flokksmanna, haft um þá niðrandi ummæli á samfélagsmiðlum, borið á borð lygasögur og hafa svo í ofanálag birt og fjallað um í þúsundum pistla um vandræðalega kráarferð nokkurra þingmanna flokksins og óábyrgt tal þeirra um annað fólk og ætlaðar vegtyllur. Óábyrgt og ósmekklegt fyllerísraus sem þingmennirnir hafa beðist afsökunar á, en Ratatoskarnir ekki fyrirgefið. Það hentar þeim ekki, Miðflokkurinn ógnar kerfinu og skal allur - íslensk stjórnmál 101? Þó það bæti ekki böl að benda á annað verra, en er fólk búið að gleyma grænu baununum, bankagjöfunum, umframakstrinum, tæknilegu mistökunum, sjóði 9, kláminu, vafningunum, rauða kjólnum, fiðrildamálinu, káfkörlunum og síðast en ekki síst barnaníðingsmálinu sem felldi heila ríkisstjórn og þeim ummælum og vörnum sem þar áttu sér stað? - Það virðist allt fyrirgefið og fallið í gleymskunnar dá. Er það vegna þess að þar átti í hlut fólk sem eru samþykktir Ratatoskar og eru partur af kerfinu eða á sterka fjárhagslega bakhjarla sem geta leyft sér þann munað að halda úti óhróðri og áróðri á bæði ríkis- og einkareknum fréttastöðvum, í nafni „frjálslyndis“, sem nýttir eru til að níða skóinn af öðrum og komast upp með það? – Leikhús fáranleikans segi ég nú bara. Það munar um Miðflokkinn á nýju ári Innanborðs í Miðflokknum er fjöldi fólks sem stóð að stofnun flokksins og ákvað að fylkja sér á bakvið stefnu hans, breiða út boðskapinn og iðka hann. Þingmenn Miðflokksins hafa staðið vörð um dýrmæta fullveldið okkar og talað fyrir bættri byggð og landbúnaði fyrir Ísland allt. Á sveitarstjórnarstiginu hefur borgarfulltrúinn okkar staðið í ströngu við að rétta kúrsinn hjá Reykjavíkurborg í anda stefnu Miðflokksins og fengið mikið bágt fyrir hjá Ratatoskunum. Annars staðar á landinu hafa svo sveitarstjórnarfulltrúar Miðflokksins staðið sína vakt vel í takti við stefnu flokksins, hvort sem að þeir eru hluti af meiri- eða minnihlutum í sínum sveitarfélögum. Formaður Miðflokksins, Sigmundur Davíð Gunnlaugsson hefur nú gefið tóninn fyrir það sem koma skal á nýju ári. Hann hefur gefið sér það heit að leita til uppruna síns, þangað sem Miðflokkurinn var stofnaður til og vera meira afdráttarlaus á komandi ári. Það er vel. Engar flækjur, bara einföld og skýr skilaboð sem Ratatoskarnir munu eiga í vandræðum með að snúa útúr. Þegar það raungerist, mun muna um Miðflokkinn á nýju ári - fyrir Ísland allt. Höfundur er bæjarfulltrúi Miðflokksins í Svf. Árborg.
Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir Skoðun
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun