For­­seti Hæsta­réttar dregur úr kennslu við HÍ á næsta skóla­ári

Nokkuð hefur borið á umræðu um að kennslustörf dómara kunni að vera ósamrýmanleg þeirra aðalstarfi, dómarastarfinu, og sitt sýnist hverjum. Þannig hafa ýmsir fræðimenn í greininni lýst skoðunum sínum á aukastörfum dómara, einkum og sér í lagi forseta Hæstaréttar.

Í aðsendri grein hér á Vísi gerir Benedikt aukastörf sín við lagadeildina að umfjöllunarefni og segir almenn að dómurum sé óheimilt að taka að sér aukastörf. Nefnd um dómarastörf geti þó veitt undanþágu frá því ef ljóst er að aukastarf sé ekki ósamrýmanlegt stöðu dómara eða leiðir af sér hættu á að hann geti ekki sinnt embættisstarfi sínu sem skyldi.

„Til þessa hefur verið ágreiningslaust að kennsla sé aukastarf sem fyllilega samrýmist dómarastarfi enda verið bent á að þetta sé vel þekkt bæði hér á landi og víða í þeim löndum sem við helst berum okkur saman við. Af þessum sökum leiðir af reglum sem gilda um aukastörf dómara að dómari þarf ekki að sækja um sérstaka heimild til að taka að sér slíkt starf heldur nægir honum að tilkynna það,“ skrifar Benedikt.

Þá vísar Benedikt til þess sem hann segir viðteknar skoðanir um mikilvægi tengsla háskóla og atvinnulífs, auk ávinnings af því að hluti kennara starfi á því sviði sem kennslan lýtur að.

„Framlag dómara við kennslu er því í þágu háskólanna. Með sanni má segja að hér gæti samlegðaráhrifa í senn til hagsbóta fyrir háskóla og dómstóla. Dómari sem sinnir fræðistörfum eflist í dómstörfum sínum á sama tíma og menntastofnun nýtur góðs af kennslu hans. Þetta þekki ég af eigin raun.“

Í þarsíðustu viku var greint frá því að allsherjarnefnd Alþingis hefði samþykkt að kalla Áslaugu Örnu Sigurbjörnsdóttur dómsmálaráðherra, auk dómstólasýslunnar og fulltrúa dómarafélagsins fyrir nefndina vegna umræðu um aukastörf dómara.

Í samtali við Vísi sagði Páll Magnússon, formaður nefndarinnar, að full ástæða væri til þess að svara ýmsum spurningum og álitaefnum er varða aukastörf dómara við Hæstarétt, sem höfðu þá verið í deiglunni.

Aldrei fengið athugasemdir við afköst sín í starfi

Í greininni rekur Benedikt svo feril sinn við lagadeild Háskóla Íslands, hvar hann hóf störf 1993. Þar hefur hann starfað síðan og segir starfsframlag sitt hafa verið svipað síðastliðin 20 ár, eða um 49 prósent.

„Ég var skipaður héraðsdómari 2001 og síðan hæstaréttardómari árið 2012. Ég hef því verið kennari við lagadeildina allan þann tíma sem ég hef gegnt embætti dómara. Ég gerði áðurgreindri Nefnd um dómarastörf grein fyrir þessu aukastarfi mínu þegar ég var skipaður héraðsdómari og einnig þegar ég var skipaður hæstaréttardómari. Nefndinni er því kunnugt um þessi störf mín og umfang þeirra og hefur aldrei gert athugasemdir við þau, en hún hefur eftirlit með þessu,“ skrifar Benedikt.

Hann segir samstarfsmenn sína í dómarastörfum ekki hafa gert athugasemdir við afköst hans í dómstörfum, hvorki þegar hann var við héraðsdóm né Hæstarétt. Þá viti hann ekki annað en að nemendur hans við lagadeild hafi tekið kennslu hans vel, auk þess sem lagadeildin hafi ávallt sóst eftir starfskröftum hans.

Benedikt lýkur greininni með því að fjalla um að hann hafi verið kjörinn forseti Hæstaréttar í september 2020 og aðdragandinn að því hafi verið skammur. Þá hafi verið búið að skipuleggja kennslu hans fyrir skólaárið 2020 til 2021 og erfitt að breyta þeirri tilhögun.

„Ég hafði hins vegar ávallt og án tillits til þessarar umræðu gert ráð fyrir að draga úr starfsframlagi mínu á næsta kennsluári vegna starfa minna sem forseti réttarins. Þessu kom ég á framfæri við lagadeild Háskóla Íslands strax eftir að ég tók við embætti forseta og mun það ganga eftir,“ skrifar Benedikt að lokum.