Þarf að greiða karlmanni sem lamaðist níutíu milljónir í skaðabætur

Vátryggingarfélag Íslands hefur verið dæmt til að greiða karlmanni rúmlega 91 milljón króna í bætur auk dráttarvaxta. Maðurinn hlaut mænuskaða í umferðarslysi í mars árið 2012. Maðurinn var farþegi í bifreið sem tryggð var lögboðinni ábyrgðartryggingu hjá VÍS. Fimm manns voru í bílnum og slösuðust tveir alvarlega en talið er að bifreiðin hafi verið á um 180 km/klst hraða í aðdraganda slyssins.

„Þetta er búið að vera stórt, mikið og leiðinlegt mál,“ segir Haukur Örn Birgisson lögmaður mannsins í samtali við fréttastofu. Hann fagnar þessum dómi Héraðsdóms Reykjavíkur. Maðurinn hafði þegar fengið greiddar rúmlega 70 milljónir króna sem dragast frá fyrrnefndri upphæð.

Héraðsdómur Reykjavíkur dæmdi árið 2015 ökumann bifreiðarinnar í 18 mánaða fangelsi fyrir að vera valdur af slysinu og stefna lífi fjögurra farþega í hættu. Taldi sannað að hann hafi ekið eftir Reykjanesbraut undir áhrifum áfengis á ofsahraða á bifreið sem ekki var í ökuhæfu ástandi. Var talið að lágmarkshraði hefði verið 168, líklegur hraði 178 og hámarkshraði 188 kílómetrar á klukkustund.

„Það er fyrst og fremst mjög ánægjulegt fyrir skjólstæðing minn að þessu máli sé loksins lokið,“ segir Haukur.

Varanleg örorka metin 85 prósent

Slysið átti sér stað í byrjun mars 2012 en manninum hafði ekki verið dæmdar fullar bætur fyrr en í dag. Hann varð fyrir alvarlegu líkamstjóni og er varanlegur miski hans metinn 80 stig og varanleg örorka 85 prósent, að því er fram kemur í dómi héraðsdóms. Maðurinn var á gjörgæslu fyrst eftir umferðarslysið og fór þaðan á endurhæfingardeild fyrir mænuskaða á Grensásdeild Landspítalans. Hann dvaldi þar þangað til í september sama ár.

Haukur Örn segir að málið hafi tekið langan tíma. Fyrsta hindrunin hafi snúið að því að mótmæla því að tryggingarfélagið neitaði um tíma að greiða manninum fullar bætur.

„Vegna eigin sakar, því hann hafði sest vísvitandi inn í bíl með ölvuðum ökumanni. Sem betur var fallist á að félagið myndi bera alla ábyrgð,“ segir Haukur Örn.

Önnur hindrunin varðaði árslaunaviðmið og mat á líklegum framtíðartekjum stefnandans. Aðstæðurnar voru sérstakar þar sem maðurinn hafði ekki verið í föstu starfi á viðmiðunartímabilinu en hann hafði verið í námi.

Ævilangt eftirlit

Maðurinn krafðist þess að VÍS greiddi sér skaðabætur upp á 95 milljónir króna auk vaxta og málskostnaðar að frádregnum tilteknum innborgunum sem hann hafði nú þegar fengið. Samkvæmt matsgerð mun maðurinn þurfa á ævilöngu eftirliti að halda hjá viðeigandi aðilum eins og læknum, sjúkraþjálfurum og jafn vel iðjuþjálfum.

Héraðsdómur féllst á kröfur stefnanda um hærri bætur en greiddar hafa verið vegna varanlegrar örorku, en kröfu hans um greiðslu fjögurra milljóna króna viðbótargreiðslu vegna sjúkrakostnaðar og annars fjártjóns var hafnað.

Lögmaður mannsins segir að þó dæmd bótafjárhæð sé vissulega mjög há, muni það samt sem áður sennilega aldrei bæta það tjón sem maðurinn hlaut. Hann lítur svo á að málinu sé lokið þó að vissulega hafi tryggingarfélagið ennþá kost á að kæra dóminn til Landsréttar. Hann vonar þó að það komi ekki til þess.

Valgeir kom að slysinu

Tónlistarmaðurinn Valgeir Guðjónsson kom að umræddu slysi og aðstoðaði einn þeirra sem slösuðust, Helga Lund.

„Það var sjúkraflutningamaður á frívakt, á leið til Keflavíkur, sem kom fyrstur á vettvang,“ segir Helgi um slysið. Sá hafi komið honum og vini hans, sem einnig sat í aftursætinu út úr bílnum. Því næst sneri hann sér að mönnunum sem sátu fram í á meðan Helgi skríður út úr bílnum. Allt í einu stendur maður fyrir framan Helga sem hann kannast við. Valgeir Guðjónsson.

„Ég var alveg út úr heiminum, ringlaður enda búinn að drekka heil ósköp,“ segir Helgi og bætir við að í bílveltunni hafi hann skallað hnéð sitt með þeim afleiðingum að hann fékk þungt höfuðhögg. Hann hafi verið pikkastur í bílnum og mjög ruglaður. Sjúkraflutningamaðurinn hafi svo náð þeim út.

Helgi fagnaði afmæli sínu þennan dag ásamt vini sínum og buðu þeir til veislu. Þeir höfðu hafið fagnaðarlætin snemma dag, farið saman í Bláa lónið og svo heim til Helga þar sem kokkur eldaði fyrir þá dýrindismat.

„Dagurinn hafði verið æðislegur, alveg frábær,“ segir Helgi. Voru þeir vinirnir á leið saman í miðbæ Reykjavíkur til frekari fagnaðarfunda þegar slysið varð.

Það kom í hlut Valgeirs að hringja í föður Helga og tilkynna honum af slysinu. Segist Helgi afar þakklátur Valgeiri og hafði samband við hann síðar til að ítreka þakklæti sitt fyrir aðstoðina á slysstað. Hún hafi skipt hann miklu máli.

Valgeir segist hafa verið kominn langleiðina heim til sín í Reykjavík þegar hann ók fram á slysið í Hafnarfirði. Hann segist hafa stoppað enda gert sér grein fyrir að slysið væri nýafstaðið.

„Ég fer út óstyrkur enda er maður aldrei tilbúinn að takast á við svona,“ segir Valgeir. Sjúkraflutningamaðurinn hafi verið kominn á vettvang og greinilega kunnað til verka. Aðkoman hafi verið hræðileg og bíllinn á hvolfi. Þá hafi skriðið í áttina til hans ungur maður sem hann fékk síðar að heyra að væri sonur ágæts kunningja, Helgi Lund.

Það hafi hann reyndar ekki haft hugmynd um fyrr en hann ræddi við föður Helga daginn eftir.