Ungt fólk á kjörstað! Eiður Axelsson Welding skrifar 24. júní 2020 15:45 Senn líður að forsetakosningum. Ef ég hefði kosningarrétt þá væri valið augljóst, enda stendur valið í raun á milli stjórnarskrárlegarar óvissu miðað við yfirlýsingar ágæts forsetaframbjóðanda Guðmundar Franklín Jónssonar eða áframhaldandi stöðugleika undir stjórn sitjandi forseta Guðna Th. Jóhannessonar. Það er mjög mikilvægt að á Besstöðum sitji aðili sem gegnir því mikilvæga hlutverki að vera sameiningartákn íslensku þjóðarinnar en setji Alþingi stólinn fyrir dyrnar ef ástæða þykir til og vísa málinu til þjóðarinnar. Guðmundur Franklín ætlar sér ekki að vera þetta sameiningartákn. Guðmundur ætlar sér að stjórna landinu með harðri hendi, ekki bara setja Alþingi stólinn fyrir dyrnar þegar ástæða þykir til heldur ætlar hann að negla fyrir dyrnar en skilja eftir litla lúgu til þess rétta Alþingi frumvörp til þess að leggja fram eins og Guðmundur hefur margoft lýst yfir að hann ætli að gera. Þó ég beri ákveðna virðingu fyrir Guðmundi Franklín tel ég að hann sé ekki forsetaefni. Ég er sannfærður um það að Guðni eigi eftir að standa sig með prýði í því hlutverki sem forseti á að sinna eins og ég fór yfir fyrr í greininni, að vera óháður hagsmunaöflum, sameiningartákn þjóðarinnar, hófsamur og verðugur málsvari Íslands á alþjóðavettvangi. Ég hef persónulega reynslu af því að vinna með Guðna, sú reynsla hefur ætíð verið góð enda er forsetinn okkar afar þægilegur í samskiptum, heiðarlegur og skilningsríkur. Það er mjög mikilvægt að allir nýti lýðræðislegan rétt sinn til þess að kjósa þjóðhöfðingja, þá sérstaklega ungt fólk þar sem það hefur sýnt sig að ungt fólk er ólíklegra til þess að fara á kjörstað, sem er slæmt. Íslendingar! Nýtum okkur forréttindi okkar að fá að kjósa! Kjósum stöðugleika, kjósum Guðna. Höfundur er stuðningsmaður Guðna Th. Jóhannessonar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Forsetakosningar 2020 Mest lesið Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þorgerður leitar ESB-stuðnings úr ótrúlegustu áttum Júlíus Valsson skrifar Skoðun Leikrit fáránleikans á Hverfisgötu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Forsætisráðherra talar um virðingu, en hvað með starfsfólk heilbrigðiseftirlitsins? Ásmundur E. Þorkelsson,Sigrún Guðmundsdóttir,Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Hættu að skipta þér af! Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun People have the power? Benedikta Guðrún Svavarsdóttir skrifar Skoðun Sumarið er tíminn…. en ekki fyrir öll börn Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kæru landar - Af hverju eigum við að segja JÁ í ágúst? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Forgangsröðun fjár úti í skurði Diljá Matthíasardóttir skrifar Skoðun Staða Grindavíkur Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Raunhæf leið til að bæta heilbrigðiseftirlit Kolbrún Georgsdóttir skrifar Skoðun Fyrstu fasteignakaup sjaldan verið aðgengilegri Víðir Arnar Kristjánsson skrifar Skoðun Ferðaþjónustan 2026: Vöxturinn er ekki lengur sjálfgefinn Herborg Svana Hjelm skrifar Skoðun Hvar liggja mörkin? Dagmar Valsdóttir skrifar Sjá meira
Senn líður að forsetakosningum. Ef ég hefði kosningarrétt þá væri valið augljóst, enda stendur valið í raun á milli stjórnarskrárlegarar óvissu miðað við yfirlýsingar ágæts forsetaframbjóðanda Guðmundar Franklín Jónssonar eða áframhaldandi stöðugleika undir stjórn sitjandi forseta Guðna Th. Jóhannessonar. Það er mjög mikilvægt að á Besstöðum sitji aðili sem gegnir því mikilvæga hlutverki að vera sameiningartákn íslensku þjóðarinnar en setji Alþingi stólinn fyrir dyrnar ef ástæða þykir til og vísa málinu til þjóðarinnar. Guðmundur Franklín ætlar sér ekki að vera þetta sameiningartákn. Guðmundur ætlar sér að stjórna landinu með harðri hendi, ekki bara setja Alþingi stólinn fyrir dyrnar þegar ástæða þykir til heldur ætlar hann að negla fyrir dyrnar en skilja eftir litla lúgu til þess rétta Alþingi frumvörp til þess að leggja fram eins og Guðmundur hefur margoft lýst yfir að hann ætli að gera. Þó ég beri ákveðna virðingu fyrir Guðmundi Franklín tel ég að hann sé ekki forsetaefni. Ég er sannfærður um það að Guðni eigi eftir að standa sig með prýði í því hlutverki sem forseti á að sinna eins og ég fór yfir fyrr í greininni, að vera óháður hagsmunaöflum, sameiningartákn þjóðarinnar, hófsamur og verðugur málsvari Íslands á alþjóðavettvangi. Ég hef persónulega reynslu af því að vinna með Guðna, sú reynsla hefur ætíð verið góð enda er forsetinn okkar afar þægilegur í samskiptum, heiðarlegur og skilningsríkur. Það er mjög mikilvægt að allir nýti lýðræðislegan rétt sinn til þess að kjósa þjóðhöfðingja, þá sérstaklega ungt fólk þar sem það hefur sýnt sig að ungt fólk er ólíklegra til þess að fara á kjörstað, sem er slæmt. Íslendingar! Nýtum okkur forréttindi okkar að fá að kjósa! Kjósum stöðugleika, kjósum Guðna. Höfundur er stuðningsmaður Guðna Th. Jóhannessonar.
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Skoðun Forsætisráðherra talar um virðingu, en hvað með starfsfólk heilbrigðiseftirlitsins? Ásmundur E. Þorkelsson,Sigrún Guðmundsdóttir,Hörður Þorsteinsson skrifar
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun