Húsbændur hoppuðu á öðrum fæti í annarri buxnaskálminni

Þótt Íslendingar hafi frá fornu fari viðhaft þann sið að þreygja þorra lagðist siðurinn sennilega af um tíma að sögn þjóðfræðings. Í dag er haldið upp á bóndadaginn venju samkvæmt á fyrsta degi þorra en sitt sýnist hverjum um þorramatinn.

Löngum hefur tíðkast að húsmæður geri vel við bónda sinn á bóndadaginn, til dæmis með góðum mat, enda var matur oft af skornum skammti yfir hörðustu vetrarmánuðina hér áður fyrr. Þótt enn sé haldið upp bóndadaginn virðist þó sem sumir siðir tíðkist ekki lengur.

„Það voru nú ýmsir æslasiðir líka sem tengdust þorrakomunni, bóndinn átti til dæmis að hoppa á öðrum fæti í kringum húsið í annarri buxnaskálminni, þannig að það er greinilegt að menn hafa nú séð ástæðu til þess að hafa gleði og galskap, kannski til að stytta sér stundir áharðasta vetrarmánuðinum, þeir að minnsta kosti mistu ekki húmorinn á þorra,“ segir Ólína Þorvarðardóttir þjóðfræðingur í samtali við Stöð 2.

Að sögn Ólínu er þorrinn gamall veðravættur sem sennilega hefur lengi verið blíðkaður. „Ég held að við höfum frá fornu fari viðhaft þennan sið en hann lagðist af um tíma og hans verður í rauninni ekkert mikið vart íheimildum fyrr en er komið fram á 19. öld,“ segir Ólína.

Þá hafi aftur orðið vinsælt meðal heldri manna og stúdenta í Kaupmannahöfn að halda upp á þorra með gleðskap, mat og drykk. Veitingastaðurinn Naustið hafi svo brotið blað árið 1958 með því að bjóða upp á þorramat en síðan hafi þorrablót verið órjúfanlegur þáttur í matarmenningu Íslendinga.