Góðar fréttir frá Ísrael Ívar Halldórsson skrifar 20. janúar 2016 08:42 Fjölmargir fjölmiðlar víða um heim hafa reynt að finna ísraelsku þjóðinni flest til foráttu. Almenningur situr því oft eftir með afskræmda mynd af þessu lýðræðisríki - halda að Ísraelar séu upp til hópa grimmir, miskunarlausir og hættulegir mannkyninu. En ef við leiðum hjá okkur eitt augnablik umfjallanir fjölmiðla um stríðið fyrir botni Miðjarðarhafs og beinum augum okkar dýpra inn í þjóðarsál Ísrael, stangast þau ótalmörgu afrek Ísraelsmanna á við þá slæmu ímynd sem hefur fengið að stimpla sig inn í huga margra. Luke Johnson, forseti Risk Capital Partners og Centre for Entrepreneurs, skrifaði nýlega í UK Sunday Timesum Ísrael sem magnað land, iðandi af orku og sjálfstrausti, segull fyrir hæfileika og fjárfestingu - og suðupottur nýsköpunar. Það er ótal margt úr fréttum seinni hluta síðasta árs sem styður og undirstrikar orð hans. Afrek Ísraelsmanna rötuðu í fréttir á síðasta ári eins og reyndar ár hvert. Það er uppörvandi að sjá allt þetta jákvæða og uppbyggilega sem streymir frá þeim til heimsins, þótt reyndar finnist manni þakklætið stundum af skornum skammti. Eftirfarandi er aðeins brotabrot af því jákvæða sem þótti fréttnæmt frá Ísrael árið 2015: Heilsufar Ísraelsmanna er í sjötta sæti á heimsvísu, fyrsti kvenkyns sendiherra Arabaríkis kynntur til leiks í Ísrael, háskólaútskriftum fjölgar um 500% síðan 1990 og heimildarmynd sem hampar stórmerkilegri sögu heilbrigðistækjaiðnaðains er sýnd um öll Bandaríkin. Vatnstækni Ísraels heldur áfram að bjarga mannslífum um víða veröld, fyrrum líðsforingjar í IDF gerast sjálfboðaliðar í fátækum löndum og Ísrael splæsir í gervihnött til að færa fátækum löndum internetið. Krabbameinsmeðferðarverkefni Ísraelsmanna vinnur alþjóðleg verðlaun, ísraelsk tækni vinnur til verðlauna í Bandaríkjunum fyrir snjallsíma sem greinir krabbamein og aðra sjúkdóma og gervilunga í fullri stærð sem hannað er af Ísraelum styður rannsóknir á loftmengun. Ísraelskt lyfjafyrirtæki minnkar einkenni þunglyndis um 50% og tíðni sjálfsmorðshugleiðinga um 75% á meðan Bandaríkjamenn og Suður-Afríkanar fjárfesta í ísraelskum heilbrigðislausnum. Ísraelar þróa táknmálskennsluforrit fyrir heyrnalausa og nýstárlegt snjallrúm frá Ísrael skráir upplýsingar um svefn þinn og lagar meira að segja kaffi. Góðar fréttir sem þessar eru bara dropi í hafið yfir afrek Ísraels á síðasta ári. Margir átta sig sem betur fer á sannleikanum; þ.á.m. Jon Bon Jovi sem hóf fyrstu tónleika hljómsveitarinnar í Ísrael á því að segja 50.000 fagnandi Ísraelum, "Ég hef beðið lengi eftir þessu!" Hann sagði að nýjasti smellurinn hans "We Don't Run", "ætti að vera baráttusöngur Tel Aviv." Það er kannski ýmislegt í þessari upptalningu fréttaskota sem er á skjön við þá mynd sem víða er dregin upp af Ísrael. En ljóst er að allar þessar góðu og gildu fréttir um afreksríkið Ísrael fá hugsandi menn til að setja spurningamerki við öllum þeim slæma áróðri sem beinist gegn þjóðinni. Ekki er það þó líklegt, rökrétt né sögunni samkvæmt að illa innrættar þjóðir og hatursfullar ríkisstjórnir nái eða vilji yfirleitt láta svona mikið gott af sér leiða til heimsbyggðarinnar. Miðað við allt það góða sem kemur frá þessari umdeildu þjóð finnst mér rétt að hún fái að njóta vafans þegar stóru orðin falla í fjölmiðlum – enda hefur oftar en ekki komið í ljós að innistæðan fyrir þeim orðum hefur ekki verið til. (Facebook-síðan „Ógeðslega góðar fréttir“ var að stórum hluta kveikjan að þessum jákvæða pistli en þar má t.d. finna slóðir á allar þær fréttir sem minnst er á í þessum pistli, lesendum til nánari glöggvunar). Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ívar Halldórsson Mest lesið Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason Skoðun Skoðun Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þorgerður leitar ESB-stuðnings úr ótrúlegustu áttum Júlíus Valsson skrifar Skoðun Leikrit fáránleikans á Hverfisgötu Davíð Bergmann skrifar Sjá meira
Fjölmargir fjölmiðlar víða um heim hafa reynt að finna ísraelsku þjóðinni flest til foráttu. Almenningur situr því oft eftir með afskræmda mynd af þessu lýðræðisríki - halda að Ísraelar séu upp til hópa grimmir, miskunarlausir og hættulegir mannkyninu. En ef við leiðum hjá okkur eitt augnablik umfjallanir fjölmiðla um stríðið fyrir botni Miðjarðarhafs og beinum augum okkar dýpra inn í þjóðarsál Ísrael, stangast þau ótalmörgu afrek Ísraelsmanna á við þá slæmu ímynd sem hefur fengið að stimpla sig inn í huga margra. Luke Johnson, forseti Risk Capital Partners og Centre for Entrepreneurs, skrifaði nýlega í UK Sunday Timesum Ísrael sem magnað land, iðandi af orku og sjálfstrausti, segull fyrir hæfileika og fjárfestingu - og suðupottur nýsköpunar. Það er ótal margt úr fréttum seinni hluta síðasta árs sem styður og undirstrikar orð hans. Afrek Ísraelsmanna rötuðu í fréttir á síðasta ári eins og reyndar ár hvert. Það er uppörvandi að sjá allt þetta jákvæða og uppbyggilega sem streymir frá þeim til heimsins, þótt reyndar finnist manni þakklætið stundum af skornum skammti. Eftirfarandi er aðeins brotabrot af því jákvæða sem þótti fréttnæmt frá Ísrael árið 2015: Heilsufar Ísraelsmanna er í sjötta sæti á heimsvísu, fyrsti kvenkyns sendiherra Arabaríkis kynntur til leiks í Ísrael, háskólaútskriftum fjölgar um 500% síðan 1990 og heimildarmynd sem hampar stórmerkilegri sögu heilbrigðistækjaiðnaðains er sýnd um öll Bandaríkin. Vatnstækni Ísraels heldur áfram að bjarga mannslífum um víða veröld, fyrrum líðsforingjar í IDF gerast sjálfboðaliðar í fátækum löndum og Ísrael splæsir í gervihnött til að færa fátækum löndum internetið. Krabbameinsmeðferðarverkefni Ísraelsmanna vinnur alþjóðleg verðlaun, ísraelsk tækni vinnur til verðlauna í Bandaríkjunum fyrir snjallsíma sem greinir krabbamein og aðra sjúkdóma og gervilunga í fullri stærð sem hannað er af Ísraelum styður rannsóknir á loftmengun. Ísraelskt lyfjafyrirtæki minnkar einkenni þunglyndis um 50% og tíðni sjálfsmorðshugleiðinga um 75% á meðan Bandaríkjamenn og Suður-Afríkanar fjárfesta í ísraelskum heilbrigðislausnum. Ísraelar þróa táknmálskennsluforrit fyrir heyrnalausa og nýstárlegt snjallrúm frá Ísrael skráir upplýsingar um svefn þinn og lagar meira að segja kaffi. Góðar fréttir sem þessar eru bara dropi í hafið yfir afrek Ísraels á síðasta ári. Margir átta sig sem betur fer á sannleikanum; þ.á.m. Jon Bon Jovi sem hóf fyrstu tónleika hljómsveitarinnar í Ísrael á því að segja 50.000 fagnandi Ísraelum, "Ég hef beðið lengi eftir þessu!" Hann sagði að nýjasti smellurinn hans "We Don't Run", "ætti að vera baráttusöngur Tel Aviv." Það er kannski ýmislegt í þessari upptalningu fréttaskota sem er á skjön við þá mynd sem víða er dregin upp af Ísrael. En ljóst er að allar þessar góðu og gildu fréttir um afreksríkið Ísrael fá hugsandi menn til að setja spurningamerki við öllum þeim slæma áróðri sem beinist gegn þjóðinni. Ekki er það þó líklegt, rökrétt né sögunni samkvæmt að illa innrættar þjóðir og hatursfullar ríkisstjórnir nái eða vilji yfirleitt láta svona mikið gott af sér leiða til heimsbyggðarinnar. Miðað við allt það góða sem kemur frá þessari umdeildu þjóð finnst mér rétt að hún fái að njóta vafans þegar stóru orðin falla í fjölmiðlum – enda hefur oftar en ekki komið í ljós að innistæðan fyrir þeim orðum hefur ekki verið til. (Facebook-síðan „Ógeðslega góðar fréttir“ var að stórum hluta kveikjan að þessum jákvæða pistli en þar má t.d. finna slóðir á allar þær fréttir sem minnst er á í þessum pistli, lesendum til nánari glöggvunar).
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun