Höfnum miðstýrði loforðafroðu vinstri manna í húsnæðismálum og kjósum lausnir Kristinn Karl Brynjarsson skrifar 21. maí 2014 11:34 Það má rekja húsnæðisskortinn í Reykjavík nokkur ár aftur í tímann, nánar tiltekið til áranna 2000-2006. „Á því tímabili var húsnæðisverð í borginni markvisst hækkað og húsnæðisbóla búin til með mikilli takmörkun lóðaframboðs og síðan uppboðs á lóðum. Slíkt leiddi til þess að fjölskyldur neyddust til að kaupa lóðir á uppsprengdu verði og síðar kom í ljós að margar þeirra stóðu ekki undir því. Samfylkingin, þá með Dag B. Eggertsson sem formann umhverfis og skipulagsráðs, hafði mikla forystu í þessari óheillavænlegu stefnumótun og ber þannig mikla ábyrgð á hinu háa húsnæðisverði sem margar reykvískar fjölskyldur, og þá einkum ungt fólk, glíma við í dag. Þessi miðstýrða framköllun á okurverði lóða og íbúða, varð til þess að margar reykvískar fjölskyldur er stækka vildu við sig, neyddust til þess að flytja til nágrannasveitarfélaganna. Sama má einnig segja um fjölmargar fjölskyldur og einstaklinga af landsbygðinni sem fluttu til höfuðborgarsvæðisins. Stærstur hluti þeirra kaus frekar að flytja til einhverra nágrannasveitarfélaga Reykjavíkur, sökum ónógs lóðaframboðs sem framkallaði, eins og áður sagði verðbólu á húsnæðisverði í borginni. Þessi miðstýrða aðgerð R-listans með Samfylkingu og Dag B. Eggertsson í broddi fylkingar var svo einnig stór þáttur í þeirri þróun að íbúum fjölgaði mun hægar í Reykjavík en í öðrum sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu. Hefur sú þróun kostað borgina háar fjárhæðir, í formi útsvarstekna er fóru annað.Loforðaflaumur byggður á froðu.Nú ætlar Samfylkingin, sem framkallaði okurverð á lóðum með miðstýringu að koma til bjargar með nýjar miðstýrðar patentlausnir. Hætt er þó við því að þær lausnir valdi enn meiri skaða til lengri tíma litið, en almenn markaðsaðgerð, líkt og Sjálfstæðisflokkurinn mun hrinda í framkvæmd, komist hann til valda í borginni. Þær miðstýrðu patentlausnir sem Samfylkingin býður líta í sjálfu sér ekkert illa út á blaði svona í fyrstu. En þegar betur er að gáð, bendir flest ef ekki allt til þess að lausn Samfylkingarinnar í húsnæðismálum borgarbúa, verði áður en langt um líður þungur baggi á borgarbúum. Að áætlaður kostnaður borgarinnar við uppbyggingu Reykjavíkurhúsa, verði í engu sambandi við endanlegan kostnað við aðgerðina. Borgin muni því á endanum borga hundruðir milljóna með aðgerðunum. Tapa fjármunum sem hvergi verða sóttir nema í hærri leigu, hærri þjónustugjöld fyrir borgarbúa alla eða þá með auknum lántökum borgarinnar. Auknar lántökur munu engan vanda leysa, heldur eingöngu fresta honum og gera hann í rauninni enn meiri þegar uppi verður staðið. Í upphafi kjörtímabilsins var áætlað að árlega þyrftu Félagsbústaðir 90 -100 nýjar íbúðir á ári til þess að anna eftirspurn. Niðurstaðan er hins ekki nema 75 íbúðir á kjörtímabilinu öllu. Það má því segja að núverandi meirihluti Samfylkingar og Besta flokksins/ Bjartrar framtíðar hafi gersamlega brugðist, er kemur að félagslegu húsnæði. Enda hefur meirihlutinn aðeins uppfyllt 20% af þörf Félagsbústaða á nýjum íbúðum á kjörtímabilinu sem er að líða. Við þær aðstæður hafa myndast langir biðlistar eftir húsnæði hjá Félagsbústöðum. Það sér hver maður sem vill það sjá, að loforð Dags B. Eggertssonar um 2500 íbúðir í svokölluðum Reykjavíkurhúsum á næsta kjörtímabili, er í besta falli byggt á sandi. Líklegast er þó að undirstaða loforðins stóra sé loft eða einhvers konar froða.Lausnir Sjálfstæðisflokksins í húsnæðismálum.Sjálfstæðisflokkurinn mun sjá til þess að þörf Félagsbústaða á nýju húsnæði til úthlutunar verði sinnt með þeim hætti að ekki safnist þar fyrir tugir eða hundruðir einstaklinga og fjölskyldna á biðlista eftir nýrri íbúð. Sjálfstæðisflokkurinn mun jafnframt bjóða upp á markaðslausn í húsnæðismálum , komist hann til valda, með því að tryggja nægt framboð lóða á kostanaðarverði, hvort sem að lóðirnar verði undir leigu eða eignaríbúðir. Þeim fyrirtækjum er reisa vilja og reka leiguíbúðir munu standa það til boða að bjóða í lóðir er teknar verða frá undir leiguíbúðir. Samið verður t.d. 25 ára við þau fyrirtæki er bjóða munu læagstu leiguna í þeim íbúðum er þau byggja og mun lóðaverðið greiðast niður á samningstímanum. Fyrirtækin munu skuldbinda sig til þess að halda leiguverðinu innan ramma verðlagsþróunar á samningstímanum. Jafnframt er það afar mikilvægt að nægt lóðaframboð fyrir eignaríbúðir verði fyrir hendi. Enda á fólk að hafa val um það, hvort það kaupi eða leigi það húsnæði er það býr í. Sjálfstæðisflokkurinn mun, komist hann til valda, endurskoða og breyta gatnagerðargjöldum og öðrum föstum byrjunargjöldum á þann veg, að þau verði ekki fast gjald á íbúð, heldur miðist við stærð íbúðar. Það mun gera byggingu lítilla og meðalstórra íbúða enn hagkvæmari en nú er og mæta þar með kalli markaðsins á nýsmíði lítilla og meðalstórra íbúða í borginni. Kjósum lausnir sjálfstæðismanna í húsnæðismálum í stað froðu vinstri manna og gerum Reykjavík að nýju að raunhæfum búsetukosti á Höfuðborgarsvæðinu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Forsetakosningar 2016 Skoðun Mest lesið Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Halldór 13.06.2026 Halldór Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Af hverju er verðlag hér tvöfalt hærra en í Evrópu? Ole Anton Bieltvedt Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Skoðun Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Sjá meira
Það má rekja húsnæðisskortinn í Reykjavík nokkur ár aftur í tímann, nánar tiltekið til áranna 2000-2006. „Á því tímabili var húsnæðisverð í borginni markvisst hækkað og húsnæðisbóla búin til með mikilli takmörkun lóðaframboðs og síðan uppboðs á lóðum. Slíkt leiddi til þess að fjölskyldur neyddust til að kaupa lóðir á uppsprengdu verði og síðar kom í ljós að margar þeirra stóðu ekki undir því. Samfylkingin, þá með Dag B. Eggertsson sem formann umhverfis og skipulagsráðs, hafði mikla forystu í þessari óheillavænlegu stefnumótun og ber þannig mikla ábyrgð á hinu háa húsnæðisverði sem margar reykvískar fjölskyldur, og þá einkum ungt fólk, glíma við í dag. Þessi miðstýrða framköllun á okurverði lóða og íbúða, varð til þess að margar reykvískar fjölskyldur er stækka vildu við sig, neyddust til þess að flytja til nágrannasveitarfélaganna. Sama má einnig segja um fjölmargar fjölskyldur og einstaklinga af landsbygðinni sem fluttu til höfuðborgarsvæðisins. Stærstur hluti þeirra kaus frekar að flytja til einhverra nágrannasveitarfélaga Reykjavíkur, sökum ónógs lóðaframboðs sem framkallaði, eins og áður sagði verðbólu á húsnæðisverði í borginni. Þessi miðstýrða aðgerð R-listans með Samfylkingu og Dag B. Eggertsson í broddi fylkingar var svo einnig stór þáttur í þeirri þróun að íbúum fjölgaði mun hægar í Reykjavík en í öðrum sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu. Hefur sú þróun kostað borgina háar fjárhæðir, í formi útsvarstekna er fóru annað.Loforðaflaumur byggður á froðu.Nú ætlar Samfylkingin, sem framkallaði okurverð á lóðum með miðstýringu að koma til bjargar með nýjar miðstýrðar patentlausnir. Hætt er þó við því að þær lausnir valdi enn meiri skaða til lengri tíma litið, en almenn markaðsaðgerð, líkt og Sjálfstæðisflokkurinn mun hrinda í framkvæmd, komist hann til valda í borginni. Þær miðstýrðu patentlausnir sem Samfylkingin býður líta í sjálfu sér ekkert illa út á blaði svona í fyrstu. En þegar betur er að gáð, bendir flest ef ekki allt til þess að lausn Samfylkingarinnar í húsnæðismálum borgarbúa, verði áður en langt um líður þungur baggi á borgarbúum. Að áætlaður kostnaður borgarinnar við uppbyggingu Reykjavíkurhúsa, verði í engu sambandi við endanlegan kostnað við aðgerðina. Borgin muni því á endanum borga hundruðir milljóna með aðgerðunum. Tapa fjármunum sem hvergi verða sóttir nema í hærri leigu, hærri þjónustugjöld fyrir borgarbúa alla eða þá með auknum lántökum borgarinnar. Auknar lántökur munu engan vanda leysa, heldur eingöngu fresta honum og gera hann í rauninni enn meiri þegar uppi verður staðið. Í upphafi kjörtímabilsins var áætlað að árlega þyrftu Félagsbústaðir 90 -100 nýjar íbúðir á ári til þess að anna eftirspurn. Niðurstaðan er hins ekki nema 75 íbúðir á kjörtímabilinu öllu. Það má því segja að núverandi meirihluti Samfylkingar og Besta flokksins/ Bjartrar framtíðar hafi gersamlega brugðist, er kemur að félagslegu húsnæði. Enda hefur meirihlutinn aðeins uppfyllt 20% af þörf Félagsbústaða á nýjum íbúðum á kjörtímabilinu sem er að líða. Við þær aðstæður hafa myndast langir biðlistar eftir húsnæði hjá Félagsbústöðum. Það sér hver maður sem vill það sjá, að loforð Dags B. Eggertssonar um 2500 íbúðir í svokölluðum Reykjavíkurhúsum á næsta kjörtímabili, er í besta falli byggt á sandi. Líklegast er þó að undirstaða loforðins stóra sé loft eða einhvers konar froða.Lausnir Sjálfstæðisflokksins í húsnæðismálum.Sjálfstæðisflokkurinn mun sjá til þess að þörf Félagsbústaða á nýju húsnæði til úthlutunar verði sinnt með þeim hætti að ekki safnist þar fyrir tugir eða hundruðir einstaklinga og fjölskyldna á biðlista eftir nýrri íbúð. Sjálfstæðisflokkurinn mun jafnframt bjóða upp á markaðslausn í húsnæðismálum , komist hann til valda, með því að tryggja nægt framboð lóða á kostanaðarverði, hvort sem að lóðirnar verði undir leigu eða eignaríbúðir. Þeim fyrirtækjum er reisa vilja og reka leiguíbúðir munu standa það til boða að bjóða í lóðir er teknar verða frá undir leiguíbúðir. Samið verður t.d. 25 ára við þau fyrirtæki er bjóða munu læagstu leiguna í þeim íbúðum er þau byggja og mun lóðaverðið greiðast niður á samningstímanum. Fyrirtækin munu skuldbinda sig til þess að halda leiguverðinu innan ramma verðlagsþróunar á samningstímanum. Jafnframt er það afar mikilvægt að nægt lóðaframboð fyrir eignaríbúðir verði fyrir hendi. Enda á fólk að hafa val um það, hvort það kaupi eða leigi það húsnæði er það býr í. Sjálfstæðisflokkurinn mun, komist hann til valda, endurskoða og breyta gatnagerðargjöldum og öðrum föstum byrjunargjöldum á þann veg, að þau verði ekki fast gjald á íbúð, heldur miðist við stærð íbúðar. Það mun gera byggingu lítilla og meðalstórra íbúða enn hagkvæmari en nú er og mæta þar með kalli markaðsins á nýsmíði lítilla og meðalstórra íbúða í borginni. Kjósum lausnir sjálfstæðismanna í húsnæðismálum í stað froðu vinstri manna og gerum Reykjavík að nýju að raunhæfum búsetukosti á Höfuðborgarsvæðinu.
Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson Skoðun
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar
Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson Skoðun