Þunginn af áherslu heilbrigðisyfirvalda á líkamsþyngd Berglind Soffía Blöndal og Vilborg Kolbrún Vilmundardóttir skrifa 1. mars 2026 09:00 Nú á dögunum lagði heilbrigðisráðherra fram þingsályktunartillögu um aðgerðaráætlun um málefni offitu og voru undirritaðar meðal þeirra sem skiluðu inn umsögn. Í umræddri þingsályktunartillögu eru lagðar fram aðgerðir bæði á samfélagsvísu og fyrir heilbrigðisþjónustu, en meðal annars er þar nefnt sem markmið að vinna gegn neikvæðum viðhorfum og fordómum. Fordómar á grundvelli holdafars eru vel staðfest og risastórt kerfislægt vandamál, sem koma ekki síst fram á meðal heilbrigðisstarfsfólks og hefur náð rótfestu í flestum þróuðum löndum. Það er vel staðfest að þeir valda miklum skaða, meðal annars geta slíkir fordómar skert aðgengi að heilbrigðisþjónustu, dregið úr heilsutengdum venjum einstaklinga, stuðlað að verri líkamsímynd og aukið hættu á átröskunum. Að vinna heilshugar að því að sporna við fordómum á grundvelli holdafars er því nauðsynlegur hluti af því að stuðla að betri heilsu þjóðarinnar. Þar með talið er að ráðast í að mæla fordóma á grundvelli holdafars með skipulögðum hætti og þá sérstaklega hjá heilbrigðisstarfsfólki, en þetta er atriði sem vantar inn í tillöguna. Kveður enn við gamlan tón Hér er nauðsynlegt að staldra við og skoða í heild sinni þær aðgerðir sem lagðar eru til, en heilt yfir er áherslan nánast eingöngu á líkamsstærð, en ekki á heilsu og vellíðan. Þar sem meðal annars er lagt til að skima fyrir heilsu viðkvæmra hópa eins og unglinga og barnshafandi kvenna með því að nota líkamsþyngdarstuðul og sigta út einstaklinga til að bjóða þjónustu byggt á þeirri skimun. Auk þess er verið að leggja til að nota líkamsþyngdarstuðul bæði barna og fullorðinna sem mælikvarða á það hvort aðgerðir á samfélagsvísu séu árangursríkar, en ekki meira viðeigandi mælikvarða sem mæla raunverulega þá þætti sem við vitum að eru mikilvægir heilsu. Hér getum við tekið dæmi um aðgerð nr. 1 sem snýr meðal annars að því að lækka álögur á ávexti og grænmeti með það að markmiði að auka neyslu þeirra fæðutegunda. Verðugt markmið, en ávextir og grænmeti eru fæðutegundir sem lengi hefur vantað meira af í mataræði þjóðarinnar og meiri neysla þeirra getur því verið gæfuspor í heilsueflingu allra. Það sem vekur furðu okkar er að mælikvarðinn á árangur þeirrar aðgerðar í tillögunni er líkamsþyngdarstuðull barna, mæling sem nær engan veginn utan um hvorki breytingar á neysluhegðun né heilsufarslegan ávinning ávaxta- og grænmetisneyslu. Hér er því miður ekki um neinskonar breytingu á viðhorfi eða framsetningu að ræða. Þetta er áhersla og nálgun sem við þekkjum öll vel og hefur verið við líði svo áratugum skiptir. Þá er vert að spyrja sig hverju þetta hafi skilað okkur og hvort við séum betur stödd? Svarið er nei. Höfum það svo kýrskýrt að áhersla á líkamsstærð fólks í lýðheilsuaðgerðum hefur ekki skilað nokkurs konar árangri, hvorki á þá mælikvarða sem tillagan leggur til (líkamsstærð) né fyrir heilsu fólks heilt yfir. Og að sama skapi hefur áhersla á líkamsstærð fólks í heilbrigðisþjónustu verið alræmd fyrir það að geta valdið skaða á heilsu einstaklinga, meðal annars vegna mismununar í þjónustu. Það er einmitt áhersla af þessu tagi sem hefur kynt undir fordóma á grundvelli holdafars svo áratugum skiptir, sent fólki þau skilaboð að líkaminn þeirra sé vandamál og að ekki sé mögulegt að efla eigin heilsu án þess að breyta líkama sínum. Fullkomið ósamræmi Við bendum því bæði hér og í áðurnefndri umsögn okkar um tillöguna á það ósamræmi sem finna má í aðgerðunum sem þar er að finna. Það fer einfaldlega ekki saman að ætla að vinna gegn neikvæðum viðhorfum og fordómum en á sama tíma leggja fram aðgerðir sem kynda undir sömu viðhorf og fordóma. Aðgerðir þar sem helsta markmiðið er orðað sem minnkun líkama fólks og enn og aftur er því lýst yfir hvað stórir líkamar séu mikið vandamál. Þunginn af þessari nálgun mun verða mikill og fyrst og fremst leggjast á herðar þeirra sem aðgerðunum er ætlað að hjálpa. Ábyrgð í orðum og verki Heilt yfir mælir vísindaleg þekking í þessum málaflokki einmitt með því að leggja áherslu á heilsu og vellíðan allra, óháð holdafari þeirra. Skilaboð ætluð fjöldanum þurfa að vera orðuð á þann hátt og aðgerðir settar upp á þann máta. Ríkuleg neysla á næringarríkum matvælum, reglubundin hreyfing, nægilegur svefn, jákvæð félagsleg tengsl og hæfileg streita eru þættir sem efla heilsu allra óháð líkamsstærð. Og að sama skapi þættir sem eru mælanlegir með mun marktækari aðferðum heldur en líkamsstærð fólks. Hamfarayfirlýsingar um líkamsstærð hjálpa engum, nema kannski fjölmiðlum við og við til þess að fá smelli. Mun frekar geta slíkar yfirlýsingar ýtt undir fordóma og stuðlað að verri líðan ótalmargra, ásamt því að ýta undir þá tilfinningu að fá ekki að tilheyra. Það er ávinningur í því fyrir okkur öll að heilbrigðisyfirvöld, fjölmiðlar og samfélagið allt sýni ábyrgð í orðum og verki og gæti þess að orðræðan sé af þeim toga að öllum geti liðið eins og þau tilheyri. Við tilheyrum jú öll þessu sama samfélagi og eigum rétt á því að njóta tækifæra til sem bestrar heilsu. Hvatningarorð Við hvetjum heilbrigðisráðherra og hennar samstarfsfólk til endurskoðunar heilt yfir á áherslum í umræddri þingsályktunartillögu með það fyrir augum að markmiðið sé að minnka fordóma á grundvelli holdafars og að heilsueflandi aðgerðir tilheyri okkur öllum. Við hvetjum heilbrigðisráðherra og hennar samstarfsfólk til þess að vinna tilætlaðar aðgerðir eftir bestu vísindalegu þekkingu með mannréttindi, minnkun fordóma og jafnt aðgengi að þjónustu og bættri heilsu að leiðarljósi. Höfundar klínískir næringarfræðingar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilsa Mest lesið Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun Breytum ekki bara einkunnakvarðanum – bætum námsmatið Sævar Þór Helgason Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Auglýst eftir málsvara Suðurkjördæmis Jón Bjarnason Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Þegar hjátrúin tekur völdin Ásmundur Gunnarsson Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Nú á dögunum lagði heilbrigðisráðherra fram þingsályktunartillögu um aðgerðaráætlun um málefni offitu og voru undirritaðar meðal þeirra sem skiluðu inn umsögn. Í umræddri þingsályktunartillögu eru lagðar fram aðgerðir bæði á samfélagsvísu og fyrir heilbrigðisþjónustu, en meðal annars er þar nefnt sem markmið að vinna gegn neikvæðum viðhorfum og fordómum. Fordómar á grundvelli holdafars eru vel staðfest og risastórt kerfislægt vandamál, sem koma ekki síst fram á meðal heilbrigðisstarfsfólks og hefur náð rótfestu í flestum þróuðum löndum. Það er vel staðfest að þeir valda miklum skaða, meðal annars geta slíkir fordómar skert aðgengi að heilbrigðisþjónustu, dregið úr heilsutengdum venjum einstaklinga, stuðlað að verri líkamsímynd og aukið hættu á átröskunum. Að vinna heilshugar að því að sporna við fordómum á grundvelli holdafars er því nauðsynlegur hluti af því að stuðla að betri heilsu þjóðarinnar. Þar með talið er að ráðast í að mæla fordóma á grundvelli holdafars með skipulögðum hætti og þá sérstaklega hjá heilbrigðisstarfsfólki, en þetta er atriði sem vantar inn í tillöguna. Kveður enn við gamlan tón Hér er nauðsynlegt að staldra við og skoða í heild sinni þær aðgerðir sem lagðar eru til, en heilt yfir er áherslan nánast eingöngu á líkamsstærð, en ekki á heilsu og vellíðan. Þar sem meðal annars er lagt til að skima fyrir heilsu viðkvæmra hópa eins og unglinga og barnshafandi kvenna með því að nota líkamsþyngdarstuðul og sigta út einstaklinga til að bjóða þjónustu byggt á þeirri skimun. Auk þess er verið að leggja til að nota líkamsþyngdarstuðul bæði barna og fullorðinna sem mælikvarða á það hvort aðgerðir á samfélagsvísu séu árangursríkar, en ekki meira viðeigandi mælikvarða sem mæla raunverulega þá þætti sem við vitum að eru mikilvægir heilsu. Hér getum við tekið dæmi um aðgerð nr. 1 sem snýr meðal annars að því að lækka álögur á ávexti og grænmeti með það að markmiði að auka neyslu þeirra fæðutegunda. Verðugt markmið, en ávextir og grænmeti eru fæðutegundir sem lengi hefur vantað meira af í mataræði þjóðarinnar og meiri neysla þeirra getur því verið gæfuspor í heilsueflingu allra. Það sem vekur furðu okkar er að mælikvarðinn á árangur þeirrar aðgerðar í tillögunni er líkamsþyngdarstuðull barna, mæling sem nær engan veginn utan um hvorki breytingar á neysluhegðun né heilsufarslegan ávinning ávaxta- og grænmetisneyslu. Hér er því miður ekki um neinskonar breytingu á viðhorfi eða framsetningu að ræða. Þetta er áhersla og nálgun sem við þekkjum öll vel og hefur verið við líði svo áratugum skiptir. Þá er vert að spyrja sig hverju þetta hafi skilað okkur og hvort við séum betur stödd? Svarið er nei. Höfum það svo kýrskýrt að áhersla á líkamsstærð fólks í lýðheilsuaðgerðum hefur ekki skilað nokkurs konar árangri, hvorki á þá mælikvarða sem tillagan leggur til (líkamsstærð) né fyrir heilsu fólks heilt yfir. Og að sama skapi hefur áhersla á líkamsstærð fólks í heilbrigðisþjónustu verið alræmd fyrir það að geta valdið skaða á heilsu einstaklinga, meðal annars vegna mismununar í þjónustu. Það er einmitt áhersla af þessu tagi sem hefur kynt undir fordóma á grundvelli holdafars svo áratugum skiptir, sent fólki þau skilaboð að líkaminn þeirra sé vandamál og að ekki sé mögulegt að efla eigin heilsu án þess að breyta líkama sínum. Fullkomið ósamræmi Við bendum því bæði hér og í áðurnefndri umsögn okkar um tillöguna á það ósamræmi sem finna má í aðgerðunum sem þar er að finna. Það fer einfaldlega ekki saman að ætla að vinna gegn neikvæðum viðhorfum og fordómum en á sama tíma leggja fram aðgerðir sem kynda undir sömu viðhorf og fordóma. Aðgerðir þar sem helsta markmiðið er orðað sem minnkun líkama fólks og enn og aftur er því lýst yfir hvað stórir líkamar séu mikið vandamál. Þunginn af þessari nálgun mun verða mikill og fyrst og fremst leggjast á herðar þeirra sem aðgerðunum er ætlað að hjálpa. Ábyrgð í orðum og verki Heilt yfir mælir vísindaleg þekking í þessum málaflokki einmitt með því að leggja áherslu á heilsu og vellíðan allra, óháð holdafari þeirra. Skilaboð ætluð fjöldanum þurfa að vera orðuð á þann hátt og aðgerðir settar upp á þann máta. Ríkuleg neysla á næringarríkum matvælum, reglubundin hreyfing, nægilegur svefn, jákvæð félagsleg tengsl og hæfileg streita eru þættir sem efla heilsu allra óháð líkamsstærð. Og að sama skapi þættir sem eru mælanlegir með mun marktækari aðferðum heldur en líkamsstærð fólks. Hamfarayfirlýsingar um líkamsstærð hjálpa engum, nema kannski fjölmiðlum við og við til þess að fá smelli. Mun frekar geta slíkar yfirlýsingar ýtt undir fordóma og stuðlað að verri líðan ótalmargra, ásamt því að ýta undir þá tilfinningu að fá ekki að tilheyra. Það er ávinningur í því fyrir okkur öll að heilbrigðisyfirvöld, fjölmiðlar og samfélagið allt sýni ábyrgð í orðum og verki og gæti þess að orðræðan sé af þeim toga að öllum geti liðið eins og þau tilheyri. Við tilheyrum jú öll þessu sama samfélagi og eigum rétt á því að njóta tækifæra til sem bestrar heilsu. Hvatningarorð Við hvetjum heilbrigðisráðherra og hennar samstarfsfólk til endurskoðunar heilt yfir á áherslum í umræddri þingsályktunartillögu með það fyrir augum að markmiðið sé að minnka fordóma á grundvelli holdafars og að heilsueflandi aðgerðir tilheyri okkur öllum. Við hvetjum heilbrigðisráðherra og hennar samstarfsfólk til þess að vinna tilætlaðar aðgerðir eftir bestu vísindalegu þekkingu með mannréttindi, minnkun fordóma og jafnt aðgengi að þjónustu og bættri heilsu að leiðarljósi. Höfundar klínískir næringarfræðingar
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun