Opið bréf til umhverfis- og samgöngusviðs Reykjavíkur Jóhann G. Gunnarsson skrifar 3. september 2011 06:00 Umhverfis- og samgöngusvið Reykjavíkurborgar. Hr. Karl Sigurðsson formaður Sæll vertu Karl og aðrir kjörnir fulltrúar í umhverfis- og samgöngusviði Reykjavíkurborgar. Við hér í fyrirmyndarhúsfélaginu Dalseli 38, 109 Reykjavík, finnum okkur knúin til að senda þér/ykkur þessar línur, þar sem okkur finnst við ekki hafa fengið viðeigandi svör við bréfi okkar, dagsettu þann 19.4.2011 síðastliðinn, varðandi sorphirðu og svokallaða 15 metra reglu. Satt að segja, þá erum við svolítið hissa á því, að umræddu bréfi hefur ekki verið svarað. Það var sent í gegnum netsíðu ykkar. Í fyrirmyndarhúsfélagi eins og okkar, og það er ekkert grín, við eigum hér upp á vegg viðurkenningu frá hverfaráði borgarinnar, þar sem okkur er úthlutað þessum titli af ykkar hálfu, þar sem við sjálf höfum fyrir þó nokkru tekið flokkun sorps alvarlega og fækkað svörtum tunnum úr sjö í fjórar og tekið inn bláa tunnu, þá finnst okkur þið flokka okkur sem annars flokks þegna í Reykjavík. Þið megið alveg vita það líka, að við höfum margoft slegið gras á opinberum blett borgarinnar í næsta nágrenni, þar sem okkur hefur blöskrað aðgerðarleysi á þeim vettvangi og er til háborinnar skammar, svo ekki sé meira sagt. Höfum líklega eytt hærri fjárhæð í bensín á sláttuvélina en þið ætlist nú til að við greiðum ykkur fyrir sorplosun. Ykkar orð í bréfi nýverið til okkar, þar sem tilkynnt er um einhliða skattlagningu af ykkar hálfu eru: „Með því að flokka meira það sem til fellur á þínu heimili, stendur þú vörð um umhverfið og sparar borginni fjármuni. Því minna sorp sem fer til urðunar því meira sparar þú fyrir þig og samborgara þína“. Það vill nú svo til, eins og áður kom fram, að við erum fyrir þó nokkru búin að stíga mikið gæfu-, heilla- og sparnaðarspor fyrir okkur og Reykjavíkurborg. Þetta gerðum við sjálf án ykkar aðstoðar og vandséð hvernig þið hafið ákveðið að launa okkur, eða hvað? Við höfum meira pláss fyrir viðurkenningar á veggjum húsfélagsins! Eins og við höfum reynt að fá svör við, fyrr á þessu ári, er ekki hægt að sjá sanngirni í þessari gjaldheimtu, né hvernig ætlunin er að leysa þau vandamál sem við stöndum frammi fyrir vegna ykkar undarlegu og óskiljanlegu gjörða. Í umræddum pósti, frá ykkur um breytta sorphirðu, stendur einnig: „Reykvíkingar sem eiga þess kost að færa sjálfir sorpílát sín innan 15 metra frá götu á sorplosunardögum geta afþakkað þessa viðbótarþjónustu. Þá þarf hins vegar að gæta þess að ílátin komist vel fyrir, hindri ekki umferð og fjúki ekki af stað í vindi.“ Og það besta við umrætt bréf frá ykkur, er að ykkur er alvara! En hvað með þá sem eiga þess ekki kost að færa sorpílát umrædda 15 metra frá götu, af ýmsum ástæðum, sem engin ástæða er til að telja upp? Segjum að við kjósum svo, að færa tunnurnar að götunni, hvar í ósköpunum eigum við að tjóðra þær fastar? Ekki megum við raða niður bryggjupollum á göngustígum borgarinnar eða hvað? Hver ber ábyrgð, ef innihald ílátanna verður tæmt á göngustíga og eða slett á bifreiðar eða aðra veraldlega hluti í eigu annarra en borgarinnar? Hvernig ætlið þið að leysa fyrir okkur niðurstöðu húsfundar hér í fyrirmyndarhúsfélaginu, þar sem fimm eigendur vilja ekki greiða uppsettan skatt ykkar, en tveir eru tilbúnir til þess að greiða hann? Ég minni á að hér eru fjórar svartar tunnur og ein blá sameiginleg fyrir alla. Þetta gæti orðið forvitnilegt! Væri okkur heimilt að fá lánaða aðstöðu í nágrannahúsfélaginu, sem er reyndar sama húsið og við búum í, en þar eru þau svo heppin að þau eru innan umræddra 15 metra, og setja okkar tunnur yfir til þeirra á losunardögum? Við myndum væntanlega launa þeim greiðann með vægu gjaldi sem ekki tekur að tala um. Nú ætti ykkur að vera ljóst að það er mikil andstaða í fyrirmyndarhúsfélaginu við umrædda skattlagningu. Og það besta við þetta allt saman, er sú staðreynd að þetta snýst, af okkar hálfu, ekki um upphæðina sem þið ætlið að rukka, þetta er bara eitt það vitlausasta og ósanngjarnasta sem við flest höfum orðið vitni að í opinberri stjórnsýslu og höfum við, á öllum aldri, ýmislegt séð í gegnum misvitra pólítíkusa, sem hafa farið skrítnar leiðir til árangurs… eða ekki! Það er okkur einnig afar hulin ráðgáta, hvers vegna þessari undarlegu skattlagningu hefur ekki verið mótmælt meira og kröftugar. Þar eigum við kannski aðallega við þá sem kjörnir hafa verið til starfa, en eru kannski í minnihluta, því það er jú meirihlutinn sem tekur svona gáfulegar ákvarðanir. Til að sýna fram á fáránleika þessara aðgerða, þá væri t.d. mjög sanngjarnt að þeir íbúar borgarinnar sem þurfa að ganga lengra en t.d. 15 metra að biðstöð strætisvagna, fái frítt í vagninn. Nú eða þeir sem brjóta upp gulrauðu litasamsetningu vagnanna með fatnaði í öðrum litum, skuli greiða aukagjald. Nú eða þeir sem synda hægar í sundlaugum borgarinnar, greiði sérstakt aukagjald vegna lengri viðveru í lauginni en sá sem kemst hraðar og fer fyrr upp úr. Nú eða við barasta hættum að flokka draslið, fáum 10 tunnur og borgum lítilfjörlegt skattgjald og allur fyrirmyndarsparnaðurinn er fokinn út í veður og vind. Þetta er jú engin andsk… upphæð eða hvað? Varla neitt til að vera að röfla yfir! Til þess að við getum tekið endanlega ákvörðun um framhald þessa máls og ekki síst afstöðu í næstu kosningum, er það okkur hér í Dalseli 38, Reykjavík, mikilvægt að fá svör við framangreindum spurningum. Það er niðurlægjandi fyrir okkur sem fullgilda íbúa að vera ekki virt viðlits, þó svo það sé tilfinning okkar að þið lítið á bréfin okkar sem eitthvert grín. En það er stór misskilningur, við erum ekki að grínast, en trúðum því statt og stöðugt að umhverfis- og samgönguráð Reykjavíkur væri að því, þar til okkur barst umrædd tilkynning um að sorphirðugjaldið hefði verið lagt á frá og með 1. ágúst. Við væntum svara fyrr en síðar… þó ekki væri nema af kurteisisástæðum. Virðingarfyllst f.h. hússtjórnar Dalseli 38, Reykjavík Jóhann G. Gunnarsson ritari Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Skoðanir Mest lesið Þegar enginn lætur vita - ofbeiting laga og kerfisblinda Lára Herborg Ólafsdóttir Skoðun Þegar sölumaður áfengis fræðir okkur um lýðheilsu Lára G. Sigurðardóttir Skoðun 5% af alþingismanni Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Aumingja sölumaðurinn og vonda vísindafólkið Jónas Sen Skoðun Úr hverju er þessi kona gerð? Silja Dögg Gunnarsdóttir Skoðun Ekkert um að semja? Pawel Bartoszek Skoðun „Þessi helvítis ESB þráhyggja” Arnar Steinn Þórarinsson Skoðun Nú þarf ákvörðun, ekki afsakanir Monika Margrét Stefánsdóttir, Skoðun Seðlabankastjórar á villigötum… þurfa frí Örn Karlsson Skoðun Sjálfshólið, afsláttardagar og skuldasúpa! Svavar Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Strætó fyrir sum börn, ekki öll Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Sjálfshólið, afsláttardagar og skuldasúpa! Svavar Guðmundsson skrifar Skoðun Aumingja sölumaðurinn og vonda vísindafólkið Jónas Sen skrifar Skoðun Ekkert um að semja? Pawel Bartoszek skrifar Skoðun Nú þarf ákvörðun, ekki afsakanir skrifar Skoðun Úr huglægu mati í mælanlega þróun Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Að byrgja brunninn er ódýrara Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju þarf ríkið að selja mér vínið? Sveinn Rúnar Einarsson skrifar Skoðun Framsókn til framtíðar – Með Lilju í forystu Linda Hrönn Bakkmann Þórisdóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjórar á villigötum… þurfa frí Örn Karlsson skrifar Skoðun Úr hverju er þessi kona gerð? Silja Dögg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ofbeldi MAST - Opið bréf til atvinnuvegaráðherra Árni Stefán Árnason skrifar Skoðun Íslenskt táknmál er hjartað sem alltaf slær Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Útgáfuáætlun námsgagna og aðgengi að stefnumótun Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun 1-1-2 dagurinn Hjalti Sigurðsson skrifar Skoðun „Þessi helvítis ESB þráhyggja” Arnar Steinn Þórarinsson skrifar Skoðun Lækkum skatta á barnafjölskyldur Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Leiktjöldin Davíð Bergmann skrifar Skoðun Villigötur eru ekki alltaf merktar – svar við skoðun Bjarna Torfa Lárus Gunnarsson skrifar Skoðun 5% af alþingismanni Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Hætta að kjósa gegn sjálfum sér: Eldri borgarar eiga að standa með Flokki fólksins Gunnar Einarsson skrifar Skoðun Þegar rétturinn og réttvísin horfa undan Vigfús Eysteinsson skrifar Skoðun Efnahagsleg ábyrgð er fjölskyldumál Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Leikskólamál í Reykjavík – staðreyndir og mögulegar lausnir Baldur Borgþórsson,Hlynur Áskelsson,Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Takk læknar! Siv Friðleifsdóttir skrifar Skoðun Fjarðarheiðargöng: Öryggi, traust og framtíð Austurlands í húfi Guðný Lára Guðrúnardóttir skrifar Skoðun Ísland er að tapa hundruðum milljarða – eitrað framkvæmdakerfi lamar allt samfélagið Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Stöðluð meðalmennska og einkunnir án aðgreiningar Hlédís Maren Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Sveitarstjórnarkosningar 2026 – hvað gera Vinir Kópavogs? Ólafur Björnsson skrifar Skoðun Bréf til Láru Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Sjá meira
Umhverfis- og samgöngusvið Reykjavíkurborgar. Hr. Karl Sigurðsson formaður Sæll vertu Karl og aðrir kjörnir fulltrúar í umhverfis- og samgöngusviði Reykjavíkurborgar. Við hér í fyrirmyndarhúsfélaginu Dalseli 38, 109 Reykjavík, finnum okkur knúin til að senda þér/ykkur þessar línur, þar sem okkur finnst við ekki hafa fengið viðeigandi svör við bréfi okkar, dagsettu þann 19.4.2011 síðastliðinn, varðandi sorphirðu og svokallaða 15 metra reglu. Satt að segja, þá erum við svolítið hissa á því, að umræddu bréfi hefur ekki verið svarað. Það var sent í gegnum netsíðu ykkar. Í fyrirmyndarhúsfélagi eins og okkar, og það er ekkert grín, við eigum hér upp á vegg viðurkenningu frá hverfaráði borgarinnar, þar sem okkur er úthlutað þessum titli af ykkar hálfu, þar sem við sjálf höfum fyrir þó nokkru tekið flokkun sorps alvarlega og fækkað svörtum tunnum úr sjö í fjórar og tekið inn bláa tunnu, þá finnst okkur þið flokka okkur sem annars flokks þegna í Reykjavík. Þið megið alveg vita það líka, að við höfum margoft slegið gras á opinberum blett borgarinnar í næsta nágrenni, þar sem okkur hefur blöskrað aðgerðarleysi á þeim vettvangi og er til háborinnar skammar, svo ekki sé meira sagt. Höfum líklega eytt hærri fjárhæð í bensín á sláttuvélina en þið ætlist nú til að við greiðum ykkur fyrir sorplosun. Ykkar orð í bréfi nýverið til okkar, þar sem tilkynnt er um einhliða skattlagningu af ykkar hálfu eru: „Með því að flokka meira það sem til fellur á þínu heimili, stendur þú vörð um umhverfið og sparar borginni fjármuni. Því minna sorp sem fer til urðunar því meira sparar þú fyrir þig og samborgara þína“. Það vill nú svo til, eins og áður kom fram, að við erum fyrir þó nokkru búin að stíga mikið gæfu-, heilla- og sparnaðarspor fyrir okkur og Reykjavíkurborg. Þetta gerðum við sjálf án ykkar aðstoðar og vandséð hvernig þið hafið ákveðið að launa okkur, eða hvað? Við höfum meira pláss fyrir viðurkenningar á veggjum húsfélagsins! Eins og við höfum reynt að fá svör við, fyrr á þessu ári, er ekki hægt að sjá sanngirni í þessari gjaldheimtu, né hvernig ætlunin er að leysa þau vandamál sem við stöndum frammi fyrir vegna ykkar undarlegu og óskiljanlegu gjörða. Í umræddum pósti, frá ykkur um breytta sorphirðu, stendur einnig: „Reykvíkingar sem eiga þess kost að færa sjálfir sorpílát sín innan 15 metra frá götu á sorplosunardögum geta afþakkað þessa viðbótarþjónustu. Þá þarf hins vegar að gæta þess að ílátin komist vel fyrir, hindri ekki umferð og fjúki ekki af stað í vindi.“ Og það besta við umrætt bréf frá ykkur, er að ykkur er alvara! En hvað með þá sem eiga þess ekki kost að færa sorpílát umrædda 15 metra frá götu, af ýmsum ástæðum, sem engin ástæða er til að telja upp? Segjum að við kjósum svo, að færa tunnurnar að götunni, hvar í ósköpunum eigum við að tjóðra þær fastar? Ekki megum við raða niður bryggjupollum á göngustígum borgarinnar eða hvað? Hver ber ábyrgð, ef innihald ílátanna verður tæmt á göngustíga og eða slett á bifreiðar eða aðra veraldlega hluti í eigu annarra en borgarinnar? Hvernig ætlið þið að leysa fyrir okkur niðurstöðu húsfundar hér í fyrirmyndarhúsfélaginu, þar sem fimm eigendur vilja ekki greiða uppsettan skatt ykkar, en tveir eru tilbúnir til þess að greiða hann? Ég minni á að hér eru fjórar svartar tunnur og ein blá sameiginleg fyrir alla. Þetta gæti orðið forvitnilegt! Væri okkur heimilt að fá lánaða aðstöðu í nágrannahúsfélaginu, sem er reyndar sama húsið og við búum í, en þar eru þau svo heppin að þau eru innan umræddra 15 metra, og setja okkar tunnur yfir til þeirra á losunardögum? Við myndum væntanlega launa þeim greiðann með vægu gjaldi sem ekki tekur að tala um. Nú ætti ykkur að vera ljóst að það er mikil andstaða í fyrirmyndarhúsfélaginu við umrædda skattlagningu. Og það besta við þetta allt saman, er sú staðreynd að þetta snýst, af okkar hálfu, ekki um upphæðina sem þið ætlið að rukka, þetta er bara eitt það vitlausasta og ósanngjarnasta sem við flest höfum orðið vitni að í opinberri stjórnsýslu og höfum við, á öllum aldri, ýmislegt séð í gegnum misvitra pólítíkusa, sem hafa farið skrítnar leiðir til árangurs… eða ekki! Það er okkur einnig afar hulin ráðgáta, hvers vegna þessari undarlegu skattlagningu hefur ekki verið mótmælt meira og kröftugar. Þar eigum við kannski aðallega við þá sem kjörnir hafa verið til starfa, en eru kannski í minnihluta, því það er jú meirihlutinn sem tekur svona gáfulegar ákvarðanir. Til að sýna fram á fáránleika þessara aðgerða, þá væri t.d. mjög sanngjarnt að þeir íbúar borgarinnar sem þurfa að ganga lengra en t.d. 15 metra að biðstöð strætisvagna, fái frítt í vagninn. Nú eða þeir sem brjóta upp gulrauðu litasamsetningu vagnanna með fatnaði í öðrum litum, skuli greiða aukagjald. Nú eða þeir sem synda hægar í sundlaugum borgarinnar, greiði sérstakt aukagjald vegna lengri viðveru í lauginni en sá sem kemst hraðar og fer fyrr upp úr. Nú eða við barasta hættum að flokka draslið, fáum 10 tunnur og borgum lítilfjörlegt skattgjald og allur fyrirmyndarsparnaðurinn er fokinn út í veður og vind. Þetta er jú engin andsk… upphæð eða hvað? Varla neitt til að vera að röfla yfir! Til þess að við getum tekið endanlega ákvörðun um framhald þessa máls og ekki síst afstöðu í næstu kosningum, er það okkur hér í Dalseli 38, Reykjavík, mikilvægt að fá svör við framangreindum spurningum. Það er niðurlægjandi fyrir okkur sem fullgilda íbúa að vera ekki virt viðlits, þó svo það sé tilfinning okkar að þið lítið á bréfin okkar sem eitthvert grín. En það er stór misskilningur, við erum ekki að grínast, en trúðum því statt og stöðugt að umhverfis- og samgönguráð Reykjavíkur væri að því, þar til okkur barst umrædd tilkynning um að sorphirðugjaldið hefði verið lagt á frá og með 1. ágúst. Við væntum svara fyrr en síðar… þó ekki væri nema af kurteisisástæðum. Virðingarfyllst f.h. hússtjórnar Dalseli 38, Reykjavík Jóhann G. Gunnarsson ritari
Skoðun Hætta að kjósa gegn sjálfum sér: Eldri borgarar eiga að standa með Flokki fólksins Gunnar Einarsson skrifar
Skoðun Leikskólamál í Reykjavík – staðreyndir og mögulegar lausnir Baldur Borgþórsson,Hlynur Áskelsson,Sigfús Aðalsteinsson skrifar
Skoðun Fjarðarheiðargöng: Öryggi, traust og framtíð Austurlands í húfi Guðný Lára Guðrúnardóttir skrifar
Skoðun Ísland er að tapa hundruðum milljarða – eitrað framkvæmdakerfi lamar allt samfélagið Sigurður Sigurðsson skrifar