Frá styrkjum til stefnumótunar Hrönn Ingólfsdóttir skrifar 30. september 2026 16:00 Árin 2018 til 2020 voru umbreytingartími í sjálfbærniumræðu íslensks atvinnulífs. Áherslan færðist frá því að líta á samfélagslega ábyrgð sem styrkveitingar og góðgerðamál yfir í að skilja hana sem órjúfanlegan hluta af rekstri fyrirtækja. Sífellt fleiri fyrirtæki fóru að spyrja sig hvernig starfsemi þeirra hefði áhrif á samfélag, starfsfólk, viðskiptavini og umhverfi og hvernig þau gætu skapað verðmæti til lengri tíma með ábyrgum og sjálfbærum hætti. Á sama tíma urðu Heimsmarkmið Sameinuðu þjóðanna leiðarljós fyrir stefnumótun bæði stjórnvalda og fyrirtækja. Skilaboðin voru skýr: sjálfbær þróun væri ekki einungis ábyrgð heldur einnig tækifæri. Fyrirtæki voru hvött til að endurskoða viðskiptalíkön sín, innleiða nýsköpun og vinna markvisst að lausnum sem mæta áskorunum í samfélaginu og umhverfinu. Samstarf, ábyrg viðskipti og langtímahugsun urðu lykilhugtök í umræðunni. Loftslagsmál urðu jafnframt eitt stærsta viðfangsefni tímabilsins og setti ríkisstjórn Íslands fram Aðgerðaáætlun í loftslagsmálum árið 2018. Kröfur jukust um að fyrirtæki settu sér skýr og mælanleg markmið um samdrátt í losun og skoðuðu áhrif sín á alla virðiskeðjuna, allt frá innkaupum til fjárfestinga. Nýsköpun, græn fjármál og breytingar á neyslu- og rekstrarmynstri voru talin nauðsynleg til að takast á við loftslagsáskoranir framtíðarinnar. Kjarni tíðarandans var sá að sjálfbærni væri ekki lengur aukaverkefni eða ímyndarverkefni. Hún varð sífellt frekar hluti af góðum stjórnarháttum, samkeppnishæfni og framtíðarsýn fyrirtækja. Áhersla á sjálfbærniskýrslugjöf jókst á þessum árum og festi sig í sessi hjá íslenskum fyrirtækjum. Fyrirtæki sem vildu ná árangri til lengri tíma þurftu ekki aðeins að skila fjárhagslegum árangri heldur einnig að sýna fram á jákvæð áhrif á samfélag og umhverfi. Leiðtogar framtíðarinnar Það hafa verið blikur á lofti undanfarið í heimsstjórnmálum. Áherslan hefur farið á að bregðast við líðandi stund og um leið hefur áhersla leiðtoga minnkað á sjálfbærni og langtíma hugsun. Við megum þó ekki gleyma að verkefnið fyrir framan okkur er ennþá stórt þó árangur hafi nást. Þeir þættir sem áhersla var lögð á fyrir átta árum síðan eru ennþá mikilvægir og eiga ennþá við. Umbreytingin í átt að sjálfbærri framtíð mun fyrst og fremst ráðast af leiðtogahæfni. Forstjórar bera sérstaka ábyrgð á að tryggja að sjálfbærni sé órjúfanlegur hluti af því hvernig fyrirtæki skapa verðmæti. Leiðtogar framtíðarinnar þurfa að hafa hugrekki til að endurhugsa hefðbundin viðskiptalíkön, framtíðarsýn til að hugsa í áratugum fremur en ársfjórðungum og hæfileikann til að hvetja aðra til að taka þátt í breytingum. Þeir þurfa að sameina viðskiptalega skynsemi og sterka samfélags- og umhverfisvitund til að byggja upp fyrirtæki sem eru bæði arðbær og sjálfbær. Ekki síður þurfa þeir að vera færir um að byggja upp öflugt samstarf, bæði innan fyrirtækja og við hagaðila utan þeirra. Sjálfbær framtíð byggist á samvinnu þvert á atvinnugreinar, samfélög og landamæri. Þeir leiðtogar sem ná mestum árangri verða þeir sem skilja að langtíma hagsæld byggist á því að skapa verðmæti ekki einungis fyrir eigendur og fjárfesta, heldur einnig fyrir starfsfólk, samfélagið, komandi kynslóðir og náttúruna. Við þurfum að efla nýja hugrakka leiðtoga sem eru tilbúnir að taka ábyrgð á að gera heiminn betri fyrir alla. Höfundur er forstöðumaður stefnu og samskipta hjá ISAVIA og stjórnarformaður Festu á árunum 2018 til 2020. Tilefnið er 15 ára afmæli Festu sem verður fagnað í Tónabíó í dag, 30. september. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Isavia Sjálfbærni Loftslagsmál Mest lesið Hagræðing Hildar á sannleikanum Kári Sigurðsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir Skoðun Keðjusagarstjórnmál Atli Bollason Skoðun Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks Skoðun Til kall Drífa Snædal Skoðun Skóli án aðgreiningar má missa sín Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun Krabbameinsmeðferð lokið en hvað svo? Óttinn við að endurgreinast Þorri Snæbjörnsson Skoðun Að taka á móti myrkrinu Þuríður Santos Stefánsdóttir Skoðun Hvað verður um vinnuna eftir uppsagnir? Ragnhildur Bjarkadóttir Skoðun Telur Samfylkingin að Mette Frederiksen sé rasisti? Elliði Vignisson Skoðun Við eigum matreiðslumenn í fremstu röð Þórir Erlingsson Skoðun Skoðun Skoðun Nokkur orð um röflritun Kristján Logason skrifar Skoðun Alnetið er dautt! Lengi tóri lýðræðið! Geir Sigurður Jónsson skrifar Skoðun Til hvers ætlum við að virkja? Andrés Kristjánsson skrifar Skoðun Ríkið ákveður – sveitarfélögin borga – skólarnir framkvæma Sævar Helgason skrifar Skoðun Hagræðing Hildar á sannleikanum Kári Sigurðsson,Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Að taka á móti myrkrinu Þuríður Santos Stefánsdóttir skrifar Skoðun Ábyrg sýn í málefnum útlendinga Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks skrifar Skoðun Þjóðarátak í uppbyggingu hjúkrunarheimila Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Krabbameinsmeðferð lokið en hvað svo? Óttinn við að endurgreinast Þorri Snæbjörnsson skrifar Skoðun Keðjusagarstjórnmál Atli Bollason skrifar Skoðun Hvað verður um vinnuna eftir uppsagnir? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Til kall Drífa Snædal skrifar Skoðun Skóli án aðgreiningar má missa sín Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Reykjavíkurborg pissar í skóinn sinn – og kallar það hagræðingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Atlaga að fátækt Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson skrifar Skoðun Loftbrú og Ölfusárbrú eru mikilvægari en börn Grímur Atlason skrifar Skoðun Hvernig tala ég við barnið mitt um netið? Skúli Bragi Geirdal skrifar Skoðun Ríkið þrengir að frelsi og samkeppni á fjölmiðlamarkaði Gísli Stefánsson skrifar Skoðun Árangursrík stjórnsýsla – Heilsa eldri borgara – nýtum það sem virkar Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Öll börn eru hluti af liðinu Thelma Dögg Grétarsdóttir skrifar Skoðun Heljarhestar um veturnætur Ása Hlín Benediktsdóttir skrifar Skoðun Grafið undan faglegu starfi – Skipulagsbreytingar á starfi félagsmiðstöðva frá sjónarhorni starfsmanns Ari Orrason skrifar Skoðun Telur Samfylkingin að Mette Frederiksen sé rasisti? Elliði Vignisson skrifar Skoðun Við eigum matreiðslumenn í fremstu röð Þórir Erlingsson skrifar Skoðun Verum duglegri að sjá hvert annað Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Málshraðasögur Dvalarleyfi Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Þátttaka skiptir máli – alþjóðlegur dagur iðjuþjálfunar Þóra Leósdóttir skrifar Skoðun Hugsjónasvelta Reykjavík Líf Magneudóttir ,Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Sjá meira
Árin 2018 til 2020 voru umbreytingartími í sjálfbærniumræðu íslensks atvinnulífs. Áherslan færðist frá því að líta á samfélagslega ábyrgð sem styrkveitingar og góðgerðamál yfir í að skilja hana sem órjúfanlegan hluta af rekstri fyrirtækja. Sífellt fleiri fyrirtæki fóru að spyrja sig hvernig starfsemi þeirra hefði áhrif á samfélag, starfsfólk, viðskiptavini og umhverfi og hvernig þau gætu skapað verðmæti til lengri tíma með ábyrgum og sjálfbærum hætti. Á sama tíma urðu Heimsmarkmið Sameinuðu þjóðanna leiðarljós fyrir stefnumótun bæði stjórnvalda og fyrirtækja. Skilaboðin voru skýr: sjálfbær þróun væri ekki einungis ábyrgð heldur einnig tækifæri. Fyrirtæki voru hvött til að endurskoða viðskiptalíkön sín, innleiða nýsköpun og vinna markvisst að lausnum sem mæta áskorunum í samfélaginu og umhverfinu. Samstarf, ábyrg viðskipti og langtímahugsun urðu lykilhugtök í umræðunni. Loftslagsmál urðu jafnframt eitt stærsta viðfangsefni tímabilsins og setti ríkisstjórn Íslands fram Aðgerðaáætlun í loftslagsmálum árið 2018. Kröfur jukust um að fyrirtæki settu sér skýr og mælanleg markmið um samdrátt í losun og skoðuðu áhrif sín á alla virðiskeðjuna, allt frá innkaupum til fjárfestinga. Nýsköpun, græn fjármál og breytingar á neyslu- og rekstrarmynstri voru talin nauðsynleg til að takast á við loftslagsáskoranir framtíðarinnar. Kjarni tíðarandans var sá að sjálfbærni væri ekki lengur aukaverkefni eða ímyndarverkefni. Hún varð sífellt frekar hluti af góðum stjórnarháttum, samkeppnishæfni og framtíðarsýn fyrirtækja. Áhersla á sjálfbærniskýrslugjöf jókst á þessum árum og festi sig í sessi hjá íslenskum fyrirtækjum. Fyrirtæki sem vildu ná árangri til lengri tíma þurftu ekki aðeins að skila fjárhagslegum árangri heldur einnig að sýna fram á jákvæð áhrif á samfélag og umhverfi. Leiðtogar framtíðarinnar Það hafa verið blikur á lofti undanfarið í heimsstjórnmálum. Áherslan hefur farið á að bregðast við líðandi stund og um leið hefur áhersla leiðtoga minnkað á sjálfbærni og langtíma hugsun. Við megum þó ekki gleyma að verkefnið fyrir framan okkur er ennþá stórt þó árangur hafi nást. Þeir þættir sem áhersla var lögð á fyrir átta árum síðan eru ennþá mikilvægir og eiga ennþá við. Umbreytingin í átt að sjálfbærri framtíð mun fyrst og fremst ráðast af leiðtogahæfni. Forstjórar bera sérstaka ábyrgð á að tryggja að sjálfbærni sé órjúfanlegur hluti af því hvernig fyrirtæki skapa verðmæti. Leiðtogar framtíðarinnar þurfa að hafa hugrekki til að endurhugsa hefðbundin viðskiptalíkön, framtíðarsýn til að hugsa í áratugum fremur en ársfjórðungum og hæfileikann til að hvetja aðra til að taka þátt í breytingum. Þeir þurfa að sameina viðskiptalega skynsemi og sterka samfélags- og umhverfisvitund til að byggja upp fyrirtæki sem eru bæði arðbær og sjálfbær. Ekki síður þurfa þeir að vera færir um að byggja upp öflugt samstarf, bæði innan fyrirtækja og við hagaðila utan þeirra. Sjálfbær framtíð byggist á samvinnu þvert á atvinnugreinar, samfélög og landamæri. Þeir leiðtogar sem ná mestum árangri verða þeir sem skilja að langtíma hagsæld byggist á því að skapa verðmæti ekki einungis fyrir eigendur og fjárfesta, heldur einnig fyrir starfsfólk, samfélagið, komandi kynslóðir og náttúruna. Við þurfum að efla nýja hugrakka leiðtoga sem eru tilbúnir að taka ábyrgð á að gera heiminn betri fyrir alla. Höfundur er forstöðumaður stefnu og samskipta hjá ISAVIA og stjórnarformaður Festu á árunum 2018 til 2020. Tilefnið er 15 ára afmæli Festu sem verður fagnað í Tónabíó í dag, 30. september.
Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks Skoðun
Skoðun Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks skrifar
Skoðun Krabbameinsmeðferð lokið en hvað svo? Óttinn við að endurgreinast Þorri Snæbjörnsson skrifar
Skoðun Reykjavíkurborg pissar í skóinn sinn – og kallar það hagræðingu Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Starfsfólk Reykjavíkurborgar er ekki tilraunaverkefni Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir,Þorkell Heiðarsson skrifar
Skoðun Árangursrík stjórnsýsla – Heilsa eldri borgara – nýtum það sem virkar Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Grafið undan faglegu starfi – Skipulagsbreytingar á starfi félagsmiðstöðva frá sjónarhorni starfsmanns Ari Orrason skrifar
Við skorum á ríkisstjórnina að standa við fyrirheitin og tryggja framtíð Skipholts 37 Hópur listafólks Skoðun