Loksins úr mínus í plús Daði Már Kristófersson skrifar 8. september 2026 19:03 Eftir átta ára samfelldan hallarekstur og 866 milljarða króna uppsafnaðan halla verður ríkissjóður rekinn með afgangi á næsta ári. Þetta eru mikilvæg tímamót. Halli ríkissjóðs jókst mikið í heimsfaraldrinum en hvarf ekki þegar faraldurinn var genginn yfir. Tímabundin útgjöld urðu varanleg og kostnaðurinn hélt áfram að vaxa hraðar en tekjurnar. Sú staða var ósjálfbær og leiddi til þenslu. Ríkisstjórnin sem nú situr tók ákvörðun um að stöðva þessa þróun. Hún var ekki sjálfgefin eða auðveld. Ef það væri létt verk að snúa við hallarekstri ríkisins þá hefði það verið gert fyrir mörgum árum. Með fjárlagafrumvarpinu sem nú hefur verið lagt fram hefur markmiðið náðst. Bókhaldið stemmir. Agi ríkisins skilar sér í vasa heimilanna Að ná jafnvægi í ríkisrekstri er mikilvægasta framlag stjórnvalda til þess að verðbólga hjaðni og vextir geti lækkað. Íslenskt efnahagslíf er traust en við þekkjum þungar byrðar verðbólgunnar. Íslensk heimili hafa sýnt festu undanfarin ár og ríkið þarf að gera það líka. Með því að ríkið hætti að eyða um efni fram, líkt og hefur verið raunin um árabil, er dregið úr lánsfjárþörf og haldið aftur af eftirspurn í hagkerfinu. Þannig styður ríkisstjórnin við peningastefnuna og þar með hagsmuni heimila og fyrirtækja. Það er staðreynd að langvinnur hallarekstur hefur aukið vaxtagjöld ríkissjóðs. Skuldir ríkisins eru hóflegar í alþjóðlegum samanburði en vextirnir ekki. Þvert á móti eru þeir með því hæsta sem þekkist í okkar heimshluta. Þetta þýðir að á hverju ári renna stórar fjárhæðir í vaxtagreiðslur sem fremur ættu að fara í að standa undir opinberri þjónustu, heilbrigðiskerfinu og samgöngum. Stöðvun hallareksturs skapar forsendur fyrir lægra skuldahlutfalli og minni vaxtabyrði. Eftir því sem fram líða stundir verður þannig meira svigrúm til að sinna mikilvægum verkefnum og bregðast við óvæntum áföllum. Þetta er kjarninn í því að láta almannahagsmuni ráða umfram sérhagsmuni: Að taka erfiðar ákvarðanir núna til þess að verja velferðina til framtíðar. Skýrar áherslur Viðsnúningurinn byggist fyrst og fremst á markvissu aðhaldi og forgangsröðun. Við förum ekki fram með flötum niðurskurði. Minni aðhaldskrafa er gerð til heilbrigðis- og öldrunarþjónustu, skóla, dómstóla og löggæslu. Þess í stað er áhersla lögð á að einfalda stjórnsýsluna, fækka stöðugildum, gera opinber innkaup markvissari og nýta sameiginlega fjármuni betur. Á sama tíma og við náum jafnvægi forgangsröðum við í þágu heilbrigðisþjónustu, öryggis, barna og fjölskyldna og bættra kjara fólks sem verst stendur. Aðhaldið hefur því skýran tilgang. Orðum fylgja efndir Viðsnúningur ríkisfjármálanna er mikilvægur áfangi, en verkefninu er alls ekki lokið. Við þurfum að halda áfram á sömu braut, festa jafnvægið í sessi, lækka skuldahlutfallið og draga úr vaxtabyrði ríkissjóðs. Þannig byggjum við upp traust og aukum svigrúm til að bæta lífskjör allra í landinu á komandi árum. Við sögðumst ætla að koma ríkisfjármálunum í jafnvægi árið 2027, stöðva hallareksturinn og styðja þannig við heimilin í landinu. Orðum okkar fylgja nú efndir. Höfundur er fjármála- og efnahagsráðherra og varaformaður Viðreisnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Daði Már Kristófersson Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Viðreisn Fjárlagafrumvarp 2027 Rekstur hins opinbera Mest lesið 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Sjá meira
Eftir átta ára samfelldan hallarekstur og 866 milljarða króna uppsafnaðan halla verður ríkissjóður rekinn með afgangi á næsta ári. Þetta eru mikilvæg tímamót. Halli ríkissjóðs jókst mikið í heimsfaraldrinum en hvarf ekki þegar faraldurinn var genginn yfir. Tímabundin útgjöld urðu varanleg og kostnaðurinn hélt áfram að vaxa hraðar en tekjurnar. Sú staða var ósjálfbær og leiddi til þenslu. Ríkisstjórnin sem nú situr tók ákvörðun um að stöðva þessa þróun. Hún var ekki sjálfgefin eða auðveld. Ef það væri létt verk að snúa við hallarekstri ríkisins þá hefði það verið gert fyrir mörgum árum. Með fjárlagafrumvarpinu sem nú hefur verið lagt fram hefur markmiðið náðst. Bókhaldið stemmir. Agi ríkisins skilar sér í vasa heimilanna Að ná jafnvægi í ríkisrekstri er mikilvægasta framlag stjórnvalda til þess að verðbólga hjaðni og vextir geti lækkað. Íslenskt efnahagslíf er traust en við þekkjum þungar byrðar verðbólgunnar. Íslensk heimili hafa sýnt festu undanfarin ár og ríkið þarf að gera það líka. Með því að ríkið hætti að eyða um efni fram, líkt og hefur verið raunin um árabil, er dregið úr lánsfjárþörf og haldið aftur af eftirspurn í hagkerfinu. Þannig styður ríkisstjórnin við peningastefnuna og þar með hagsmuni heimila og fyrirtækja. Það er staðreynd að langvinnur hallarekstur hefur aukið vaxtagjöld ríkissjóðs. Skuldir ríkisins eru hóflegar í alþjóðlegum samanburði en vextirnir ekki. Þvert á móti eru þeir með því hæsta sem þekkist í okkar heimshluta. Þetta þýðir að á hverju ári renna stórar fjárhæðir í vaxtagreiðslur sem fremur ættu að fara í að standa undir opinberri þjónustu, heilbrigðiskerfinu og samgöngum. Stöðvun hallareksturs skapar forsendur fyrir lægra skuldahlutfalli og minni vaxtabyrði. Eftir því sem fram líða stundir verður þannig meira svigrúm til að sinna mikilvægum verkefnum og bregðast við óvæntum áföllum. Þetta er kjarninn í því að láta almannahagsmuni ráða umfram sérhagsmuni: Að taka erfiðar ákvarðanir núna til þess að verja velferðina til framtíðar. Skýrar áherslur Viðsnúningurinn byggist fyrst og fremst á markvissu aðhaldi og forgangsröðun. Við förum ekki fram með flötum niðurskurði. Minni aðhaldskrafa er gerð til heilbrigðis- og öldrunarþjónustu, skóla, dómstóla og löggæslu. Þess í stað er áhersla lögð á að einfalda stjórnsýsluna, fækka stöðugildum, gera opinber innkaup markvissari og nýta sameiginlega fjármuni betur. Á sama tíma og við náum jafnvægi forgangsröðum við í þágu heilbrigðisþjónustu, öryggis, barna og fjölskyldna og bættra kjara fólks sem verst stendur. Aðhaldið hefur því skýran tilgang. Orðum fylgja efndir Viðsnúningur ríkisfjármálanna er mikilvægur áfangi, en verkefninu er alls ekki lokið. Við þurfum að halda áfram á sömu braut, festa jafnvægið í sessi, lækka skuldahlutfallið og draga úr vaxtabyrði ríkissjóðs. Þannig byggjum við upp traust og aukum svigrúm til að bæta lífskjör allra í landinu á komandi árum. Við sögðumst ætla að koma ríkisfjármálunum í jafnvægi árið 2027, stöðva hallareksturinn og styðja þannig við heimilin í landinu. Orðum okkar fylgja nú efndir. Höfundur er fjármála- og efnahagsráðherra og varaformaður Viðreisnar.
Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun