Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar 13. júlí 2026 22:00 Undanfarið hefur borið á einræðishyggju jafnaðarmanna og krata í Bretlandi og Þýskalandi. Það sem skýrir þessa pólitík jafnaðarmanna og krata Evrópu er vilji til þess að verja kapítalismann og vestræna yfirburðahyggju með öllum ráðum, en með þeim hætti að sýnast vera talsmenn skynsemispólitíkur og segja andstæðinga þessarar hyggju vera öfgamenn og eru þá vestrænir sósíalistar, sem gjarnan mótmæla þessari pólitík, oft málaðir upp sem öfgamenn og oft sagðir vera á pari við fasistana sem styðja Trump. Þetta er gjarnan notað til þess að þagga niðri í fólki vinstra megin við jafnaðarmennskuna og hefur þetta gengið býsna vel. Það hefur verið nokkuð einfalt í gegnum tíðina fyrir jafnaðarmenn og krata Íslands að sannfæra íslenska þjóð um að pólitík þeirra sé pólitík jákvæðni og skynsemi. Meðal ástæðna þessa er skaðleg pólitík íhaldsins. Hins vegar hefur helförin í Gaza og þátttaka evrópskra jafnaðarmanna og krata í henni breytt þessu heilmikið, sérstaklega í huga þeirra einstaklinga sem lagt hafa sig fram um að heimta pólitík sem tekur á þjóðarmorði á vegum Evrópu og Bandaríkjanna en tekur ekki þátt í henni. Þannig voru t.a.m. fyrir um tæpu ári síðan mótmælin Þjóð gegn þjóðarmorði á Austurvelli vegna Gaza og mikil breiðfylking sem þar mætti þó Hjúkrunarfræðingafélagið sæi sér ekki fært að vera með okkur. Ríkisstjórn jafnaðarmanna átti mjög erfitt með þessi mótmæli því að þeir ætluðu sér aldrei að verða við kröfum og óskum stuðningsfólks Gaza á Íslandi og ekkert gerðist. Eftirfylgnin mótmælenda var ekki næg, m.a. vegna þess að við héldum enn í vonina um að jafnaðarmenn og kratar myndu sjá að sér og taka þátt með okkur í baráttunni gegn þjóðarmorði. Nú þegar jafnaðarmenn og kratar Íslands og Evrópu hafa sýnt okkur að þeir ætla sér frekar að banna mótmæli okkar, eins og sést t.d. í tillögum á þingum Þjóðverja og Breta, frekar en að verða við kröfum okkar og óskum er orðið mjög auðvelt að sýna fram á skaðsemi þessarar pólitíkur. Pólitík sem lætur sér fátt um finnast gagnvart daglegum morðum á börnum á auðvitað ekki von til þess að endast lengi. Krafa um að stunda ekki viðskipti við barnamorðingjaþjóðir getur varla talist öfgafull krafa, heldur heilbrigð og skynsamleg. Sú einfalda krafa íslenskra stuðningsmanna Gaza um að íslenska ríkið segi upp samstarfssamningum við ísraelska fyrirtækið Rapyd á Íslandi hefur verið hunsuð. Það sem er óheilbrigt og vont eru þau stóru viðskipti sem Evrópusambandið og evrópsk stjórnvöld eiga við ríkisstjórn og fyrirtæki Ísraela. Al-Jazeera greindi frá umfangi þessara miklu viðskipta á dögunum og er það enn eitt dæmið um að evrópskir fjölmiðlar eru stórvægilegir þátttakendur í helförinni að þeir hafi ekki greint frá þessu, hvorki fyrir né eftir umfjöllun Al-Jazeera. Án umfjöllunar Al-Jazeera hefðum við mögulega aldrei heyrt af stórfenglegu umfangi viðskipta Evrópu og Ísraela í dag. Þessi miklu viðskipti eru að sjálfsögðu valdandi því að styðja við helförina á Gaza og að útiloka möguleikann á því að pólitík jafnaðarmanna og krata geti talist skynsamleg pólitík. Ég segi NEI við zíonisma, pólitíkinni sem varð til þess að stofna nýtt ríki á stolnu landi Palestínumanna, pólitíkinni sem varð til þess að kenna ungum, hvítum Ashkenazi-gyðingum í Ísrael undanfarin 78 ár að útrýming hinna innfæddu íbúa svæðisins væri bæði réttlát og góð. Vegna þátttöku íslenskra og evrópskra jafnaðarmanna og krata í helförinni á Gaza undanfarin 3 ár segi ég NEI við ESB og NEI við allri pólitík jafnaðarmanna og krata. Höfundur er sjúkraliðanemi og frambjóðandi til formanns Vinstri grænna vorið 2026. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson Skoðun Skoðun Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Undanfarið hefur borið á einræðishyggju jafnaðarmanna og krata í Bretlandi og Þýskalandi. Það sem skýrir þessa pólitík jafnaðarmanna og krata Evrópu er vilji til þess að verja kapítalismann og vestræna yfirburðahyggju með öllum ráðum, en með þeim hætti að sýnast vera talsmenn skynsemispólitíkur og segja andstæðinga þessarar hyggju vera öfgamenn og eru þá vestrænir sósíalistar, sem gjarnan mótmæla þessari pólitík, oft málaðir upp sem öfgamenn og oft sagðir vera á pari við fasistana sem styðja Trump. Þetta er gjarnan notað til þess að þagga niðri í fólki vinstra megin við jafnaðarmennskuna og hefur þetta gengið býsna vel. Það hefur verið nokkuð einfalt í gegnum tíðina fyrir jafnaðarmenn og krata Íslands að sannfæra íslenska þjóð um að pólitík þeirra sé pólitík jákvæðni og skynsemi. Meðal ástæðna þessa er skaðleg pólitík íhaldsins. Hins vegar hefur helförin í Gaza og þátttaka evrópskra jafnaðarmanna og krata í henni breytt þessu heilmikið, sérstaklega í huga þeirra einstaklinga sem lagt hafa sig fram um að heimta pólitík sem tekur á þjóðarmorði á vegum Evrópu og Bandaríkjanna en tekur ekki þátt í henni. Þannig voru t.a.m. fyrir um tæpu ári síðan mótmælin Þjóð gegn þjóðarmorði á Austurvelli vegna Gaza og mikil breiðfylking sem þar mætti þó Hjúkrunarfræðingafélagið sæi sér ekki fært að vera með okkur. Ríkisstjórn jafnaðarmanna átti mjög erfitt með þessi mótmæli því að þeir ætluðu sér aldrei að verða við kröfum og óskum stuðningsfólks Gaza á Íslandi og ekkert gerðist. Eftirfylgnin mótmælenda var ekki næg, m.a. vegna þess að við héldum enn í vonina um að jafnaðarmenn og kratar myndu sjá að sér og taka þátt með okkur í baráttunni gegn þjóðarmorði. Nú þegar jafnaðarmenn og kratar Íslands og Evrópu hafa sýnt okkur að þeir ætla sér frekar að banna mótmæli okkar, eins og sést t.d. í tillögum á þingum Þjóðverja og Breta, frekar en að verða við kröfum okkar og óskum er orðið mjög auðvelt að sýna fram á skaðsemi þessarar pólitíkur. Pólitík sem lætur sér fátt um finnast gagnvart daglegum morðum á börnum á auðvitað ekki von til þess að endast lengi. Krafa um að stunda ekki viðskipti við barnamorðingjaþjóðir getur varla talist öfgafull krafa, heldur heilbrigð og skynsamleg. Sú einfalda krafa íslenskra stuðningsmanna Gaza um að íslenska ríkið segi upp samstarfssamningum við ísraelska fyrirtækið Rapyd á Íslandi hefur verið hunsuð. Það sem er óheilbrigt og vont eru þau stóru viðskipti sem Evrópusambandið og evrópsk stjórnvöld eiga við ríkisstjórn og fyrirtæki Ísraela. Al-Jazeera greindi frá umfangi þessara miklu viðskipta á dögunum og er það enn eitt dæmið um að evrópskir fjölmiðlar eru stórvægilegir þátttakendur í helförinni að þeir hafi ekki greint frá þessu, hvorki fyrir né eftir umfjöllun Al-Jazeera. Án umfjöllunar Al-Jazeera hefðum við mögulega aldrei heyrt af stórfenglegu umfangi viðskipta Evrópu og Ísraela í dag. Þessi miklu viðskipti eru að sjálfsögðu valdandi því að styðja við helförina á Gaza og að útiloka möguleikann á því að pólitík jafnaðarmanna og krata geti talist skynsamleg pólitík. Ég segi NEI við zíonisma, pólitíkinni sem varð til þess að stofna nýtt ríki á stolnu landi Palestínumanna, pólitíkinni sem varð til þess að kenna ungum, hvítum Ashkenazi-gyðingum í Ísrael undanfarin 78 ár að útrýming hinna innfæddu íbúa svæðisins væri bæði réttlát og góð. Vegna þátttöku íslenskra og evrópskra jafnaðarmanna og krata í helförinni á Gaza undanfarin 3 ár segi ég NEI við ESB og NEI við allri pólitík jafnaðarmanna og krata. Höfundur er sjúkraliðanemi og frambjóðandi til formanns Vinstri grænna vorið 2026.
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar