Er ekki komið gott af því að mæta í sumarfrí eins og sími á 2% rafhlöðu? Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar 11. júlí 2026 07:02 Það er merkilegt hvað við erum dugleg að skipuleggja vinnuna okkar en gleymum stundum að skipuleggja hvíldina. Margir fara í sumarfrí með eina hugsun: „Nú ætla ég loksins að ná mér." Eins og sumarfríið sé þjónustuverkstæði sem á að gera við allt sem fór úrskeiðis yfir veturinn. Ef við þurfum heilt sumar til að jafna okkur eftir veturinn, þá er eitthvað í starfsárinu sem þarf að skoða. Þrjár vikur í júlí eiga nefnilega ekki að sinna því hlutverki sem heilbrigt vinnuumhverfi á að sinna alla tólf mánuðina. Við hjá Attentus vinnum daglega með stjórnendum sem vilja skapa vinnustaði þar sem fólk getur bæði blómstrað og viðhaldið heilbrigðri starfsorku. Líkt og birkitréð þarf næringu úr jarðveginum, sterkar rætur og svigrúm til að vaxa þurfum við líka að hlúa að eigin orku. Sem betur fer reynir enginn að hvetja birkið til að „bara herða sig aðeins" þegar það hefur staðið í norðanroki allan veturinn. Streita er ekki alltaf óvinurinn. Smá streita getur verið eins og gott espresso. Fimmti bollinn fyrir hádegi er hins vegar allt annað mál. Vandinn skapast þegar við gefum okkur aldrei tíma til að endurhlaða. Hvíld er ekki leti. Hún er forsenda þess að við getum blómstrað. Rannsóknir sýna að regluleg endurheimt dregur úr kulnun, eykur sköpunargáfu, bætir ákvarðanatöku og styrkir bæði líkamlega og andlega heilsu. Þegar hugurinn fær að róast vinnur heilinn úr reynslu, sér heildarmyndina skýrar og á auðveldara með að skapa nýjar hugmyndir. Er ekki komið gott af því að safna upp þreytu fram í júlí? Væri ekki skynsamlegra að byggja upp starfsorkuna jafnt og þétt allt árið svo sumarfríið verði bónus en ekki björgunaraðgerð? Leggðu símann frá þér. Farðu út. Finndu ilminn af skóginum. Andaðu djúpt. Leyfðu huganum að reika. Finndu moldina undir fótunum. Birkið vex ekki hraðar af því að reyna meira. Það vex þegar aðstæður leyfa því að vaxa. Það sama á við um okkur. Ég óska ykkur öllum sumarfrís sem gefur ekki aðeins góðar minningar heldur líka nýja orku, skýrari hugsun og meiri innri ró. Því besta fjárfestingin fyrir haustið gæti verið að gera sem minnst í nokkrar vikur. Kannski ættum við að hætta að spyrja: „Hvað ætlarðu að gera í sumarfríinu?“ og byrja frekar að spyrja: „Hvernig ætlarðu að haga vinnunni í haust svo næsta sumar verði frí en ekki viðgerð?“ Ég vona að við förum að líta á hvíld sem hluta af hverjum degi, ekki bara sumarfríinu. Því mér finnst í alvöru komið gott af því að mæta í sumarfrí eins og sími á 2% rafhlöðu. Höfundur er ráðgjafi hjá Attentus. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Skoðun Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Það er merkilegt hvað við erum dugleg að skipuleggja vinnuna okkar en gleymum stundum að skipuleggja hvíldina. Margir fara í sumarfrí með eina hugsun: „Nú ætla ég loksins að ná mér." Eins og sumarfríið sé þjónustuverkstæði sem á að gera við allt sem fór úrskeiðis yfir veturinn. Ef við þurfum heilt sumar til að jafna okkur eftir veturinn, þá er eitthvað í starfsárinu sem þarf að skoða. Þrjár vikur í júlí eiga nefnilega ekki að sinna því hlutverki sem heilbrigt vinnuumhverfi á að sinna alla tólf mánuðina. Við hjá Attentus vinnum daglega með stjórnendum sem vilja skapa vinnustaði þar sem fólk getur bæði blómstrað og viðhaldið heilbrigðri starfsorku. Líkt og birkitréð þarf næringu úr jarðveginum, sterkar rætur og svigrúm til að vaxa þurfum við líka að hlúa að eigin orku. Sem betur fer reynir enginn að hvetja birkið til að „bara herða sig aðeins" þegar það hefur staðið í norðanroki allan veturinn. Streita er ekki alltaf óvinurinn. Smá streita getur verið eins og gott espresso. Fimmti bollinn fyrir hádegi er hins vegar allt annað mál. Vandinn skapast þegar við gefum okkur aldrei tíma til að endurhlaða. Hvíld er ekki leti. Hún er forsenda þess að við getum blómstrað. Rannsóknir sýna að regluleg endurheimt dregur úr kulnun, eykur sköpunargáfu, bætir ákvarðanatöku og styrkir bæði líkamlega og andlega heilsu. Þegar hugurinn fær að róast vinnur heilinn úr reynslu, sér heildarmyndina skýrar og á auðveldara með að skapa nýjar hugmyndir. Er ekki komið gott af því að safna upp þreytu fram í júlí? Væri ekki skynsamlegra að byggja upp starfsorkuna jafnt og þétt allt árið svo sumarfríið verði bónus en ekki björgunaraðgerð? Leggðu símann frá þér. Farðu út. Finndu ilminn af skóginum. Andaðu djúpt. Leyfðu huganum að reika. Finndu moldina undir fótunum. Birkið vex ekki hraðar af því að reyna meira. Það vex þegar aðstæður leyfa því að vaxa. Það sama á við um okkur. Ég óska ykkur öllum sumarfrís sem gefur ekki aðeins góðar minningar heldur líka nýja orku, skýrari hugsun og meiri innri ró. Því besta fjárfestingin fyrir haustið gæti verið að gera sem minnst í nokkrar vikur. Kannski ættum við að hætta að spyrja: „Hvað ætlarðu að gera í sumarfríinu?“ og byrja frekar að spyrja: „Hvernig ætlarðu að haga vinnunni í haust svo næsta sumar verði frí en ekki viðgerð?“ Ég vona að við förum að líta á hvíld sem hluta af hverjum degi, ekki bara sumarfríinu. Því mér finnst í alvöru komið gott af því að mæta í sumarfrí eins og sími á 2% rafhlöðu. Höfundur er ráðgjafi hjá Attentus.
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar