Bar­átta við náttúru og yfir­vald

Í gegnum tíðina eða öllu heldur aldirnar hefur fólkið sem byggt hefur Grindavík þurft að berjast við náttúruöflin og þá sérstaklega hafið.

Hvort sem það hefur verið við sjósókn eða verjast ágangi sjávarins. Varnargarðar hafa verið reistir til að verja hafnarmannvirki, verjast landbroti og því að sjór gangi ekki á land í verstu veðrunum með tilheyrandi eyðileggingu.

Í fullkomnum heimi hefði maður haldið að barátta sem þessi væri alveg nóg fyrir bæjarfélag eins og Grindavík, jú eða bara hvaða bæjarfélag sem er því eins og stendur í kvæðinu er sjómennskan ekkert grín.

Því miður er þessi heimur ekki fullkominn og almættið bætti á okkur Grindvíkinga öðru verkefni að berjast við.

Í Grindavík eru varnargarðar við sjávarsíðuna til varnar hvítfextum brimsköflunum sem æða vilja á land og svo varnargarðarnir inn til landsins til varnar biksvörtum hraunsköflunum sem ryðjast vilja til sjávar.

Á þessum varnargörðum sést vel hversu hugvitið nýtist vel til varnar vánni.

Svona fyrir þá sem ekki vita það þá stendur ennþá bjartur og lífvænlegur bær þarna innan garða sem er þess virði að berjast fyrir og hætturnar eru allar utan garða.

Stærsta og versta hættan sem vofir yfir bænum núna er vissulega utan varnargarðanna en er ekki frá náttúrunnar hendi.

Þessi hætta er ósýnileg og þrífst í skjóli skuggafyrirtækis ríkisstjórnarinnar Þórkötlu.

Það er sárt að horfa núna upp á að mesta ógnin við okkar blómlega bæ er ekki lengur frá náttúrunnar hendi heldur yfirvöldum sem nú gera í því að leggja steina í götu okkar hvort heldur er með aðgerðum og eða aðgerðaleysi.

Það er ljóst að við Grindvíkingar erum orðnir vel sjóaðir í því að taka því sem náttúran hendir í fangið á okkur.

Nú þegar uppbygging Grindavíkur er komin á fullt hefði maður haldið að allir myndu ganga í takt í sömu átt.

Nei, svo er aldeilis ekki!

Það er erfitt að berjast við náttúruöflin en alls ekki ómögulegt eins og sést best á þessum frábæru varnar mannvirkjum sem garðarnir eru.

Öllu verra er að þurfa á sama tíma að berjast við yfirvöld sem eru ófyrirsjáanlegri í sínum aðgerðum en sjálf Móðir Náttúra.

Væri þetta hnefaleikabardagi væri búið fyrir löngu að dæma ríkið úr leik fyrir ítrekuð högg neðan beltis.

Það er ekki í boði fyrir okkur að leggjast í gólfið og lúffa fyrir ákvarðanafælni, ofríki og óttastjórnun yfirvalda.

Það er bara upp upp og áfram Grindavík!

Höfundur er Grindvíkingur.