Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson skrifar 15. maí 2026 07:52 Viðreisn hefur verið alveg skýr á því að við ætlum að einfalda stjórnkerfi borgarinnar, draga úr kostnaði og koma þeim peningum í þjónustu út í hverfunum. Við ætlum að færa milljarð árlega úr ráðhúsinu í þjónustu. Það eru 4 milljarðar á kjörtímabilinu. Það er vel hægt. Ég hef farið í samskonar aðgerðir áður sem bæjarstjóri og ráðgjafi sveitarfélaga. Aðgerðir sem hafa bætt ákvarðanatöku og skilað ávinningi fyrir íbúa. Börn af biðlistum Í dag bíða fötluð börn mánuðum og árum saman eftir greiningu og þjónustu sem þau eiga rétt á. Þetta eru ár og mánuðir sem tapast, tími sem hefur varanleg áhrif á líf barnanna og fjölskyldna. Á meðan peningar fara í of þungt stjórnkerfi, bíða börn eftir þjónustu sem á að vera sjálfsögð. Sem dæmi má nefna þrífast ekki mörg börn með einhverfu í heimaskóla og er ákall eftir fleiri sérdeildum. Börn og ungt fólk með fötlun bíða eftir skammtímadvöl og búsetuúrræðum. Viðreisn ætlar að snúa þessu við! Kostnaður borgarinnar um 3,5 milljörðum hærri Stjórnsýsla Reykjavíkur kostar rúmlega 13 milljarða á ári. Það gera tæplega 94 þúsund krónur á hvern íbúa, 11 þúsund krónum meira en landsmeðaltalið. Þetta þýðir einfaldlega að ef borgin næði sama árangri og meðal sveitarfélagið myndi stjórnsýslan kosta 1,5 milljarði minna en hún gerir í dag. Ef Reykjavíkurborg næði sama árangri og Mosfellsbær eða Akureyri, þar sem kostnaðurinn er hæstur af hinum stóru sveitarfélögunum, myndi stjórnsýsla borgarinnar kosta um 3,5 milljörðum minna en hún gerir í dag. Verðmiðinn væri enn lægri ef miðað væri við Hafnarfjörð eða Reykjanesbæ. Þessar upplýsingar liggja fyrir í opinberum gögnum Sambands íslenskra sveitarfélaga. Viðreisn ætlar að snúa þessu við og hefur sett fram það hóflega markmið að lækka kostnaðinn við stjórnsýslu borgarinnar um milljarð á ári. Stærðaróhagkvæmni Reykjavíkurborg hefur fjárfest mikið í stafrænni umbreytingu. Sú fjárfesting og stærðarhagkvæmni ætti að skila sér í lægri kostnaði. Við í Viðreisn ætlum að ná þeirri hagræðingu fram. Það eru mörg verkefni sem voru einu sinni mikilvæg, en eru það ekki lengur, sem við sjáum fyrir okkur að draga úr eða hætta. Til dæmis verkefni sem voru sett af stað í COVID, eða voru afleiðing samningaviðræðna milli flokkanna sem allir þurftu að fá sitt. Byrjum á okkur sjálfum Við ætlum að byrja á okkur sjálfum með því að lækka kostnað við borgarfulltrúa úr um 850 milljónum í um 750 milljónir króna árlega. Þar eru fyrstu 100 milljónirnar komnar. Viðreisn hefur verið opin og heiðarleg með að stöðugildum í stjórnsýslu mun fækka. Það eru um 600 stöðugildi í stjórnsýslu hjá borginni sem eru ekki í beinni þjónustu við borgarbúa. Við viljum fækka þeim um 10%. Það er hagræðing um 800 til 900 milljónir króna árlega. Það mun ekki hafa áhrif á grunnþjónustu við borgarbúa, heldur þvert á móti mun stjórnkerfið verða einfaldara og kvikara. Hjá Reykjavíkurborg starfar mjög öflugt og hæft fólk sem eftirspurn er eftir í atvinnulífinu. Við breytingar sem þessar er mikilvægt að gæta að öllum réttindum starfsfólks og sýna fólki virðingu. Það er vel hægt. Ég hef gert þetta áður og ætla að gera aftur í Reykjavíkurborg. Höfundur skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Viðreisn Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Sjá meira
Viðreisn hefur verið alveg skýr á því að við ætlum að einfalda stjórnkerfi borgarinnar, draga úr kostnaði og koma þeim peningum í þjónustu út í hverfunum. Við ætlum að færa milljarð árlega úr ráðhúsinu í þjónustu. Það eru 4 milljarðar á kjörtímabilinu. Það er vel hægt. Ég hef farið í samskonar aðgerðir áður sem bæjarstjóri og ráðgjafi sveitarfélaga. Aðgerðir sem hafa bætt ákvarðanatöku og skilað ávinningi fyrir íbúa. Börn af biðlistum Í dag bíða fötluð börn mánuðum og árum saman eftir greiningu og þjónustu sem þau eiga rétt á. Þetta eru ár og mánuðir sem tapast, tími sem hefur varanleg áhrif á líf barnanna og fjölskyldna. Á meðan peningar fara í of þungt stjórnkerfi, bíða börn eftir þjónustu sem á að vera sjálfsögð. Sem dæmi má nefna þrífast ekki mörg börn með einhverfu í heimaskóla og er ákall eftir fleiri sérdeildum. Börn og ungt fólk með fötlun bíða eftir skammtímadvöl og búsetuúrræðum. Viðreisn ætlar að snúa þessu við! Kostnaður borgarinnar um 3,5 milljörðum hærri Stjórnsýsla Reykjavíkur kostar rúmlega 13 milljarða á ári. Það gera tæplega 94 þúsund krónur á hvern íbúa, 11 þúsund krónum meira en landsmeðaltalið. Þetta þýðir einfaldlega að ef borgin næði sama árangri og meðal sveitarfélagið myndi stjórnsýslan kosta 1,5 milljarði minna en hún gerir í dag. Ef Reykjavíkurborg næði sama árangri og Mosfellsbær eða Akureyri, þar sem kostnaðurinn er hæstur af hinum stóru sveitarfélögunum, myndi stjórnsýsla borgarinnar kosta um 3,5 milljörðum minna en hún gerir í dag. Verðmiðinn væri enn lægri ef miðað væri við Hafnarfjörð eða Reykjanesbæ. Þessar upplýsingar liggja fyrir í opinberum gögnum Sambands íslenskra sveitarfélaga. Viðreisn ætlar að snúa þessu við og hefur sett fram það hóflega markmið að lækka kostnaðinn við stjórnsýslu borgarinnar um milljarð á ári. Stærðaróhagkvæmni Reykjavíkurborg hefur fjárfest mikið í stafrænni umbreytingu. Sú fjárfesting og stærðarhagkvæmni ætti að skila sér í lægri kostnaði. Við í Viðreisn ætlum að ná þeirri hagræðingu fram. Það eru mörg verkefni sem voru einu sinni mikilvæg, en eru það ekki lengur, sem við sjáum fyrir okkur að draga úr eða hætta. Til dæmis verkefni sem voru sett af stað í COVID, eða voru afleiðing samningaviðræðna milli flokkanna sem allir þurftu að fá sitt. Byrjum á okkur sjálfum Við ætlum að byrja á okkur sjálfum með því að lækka kostnað við borgarfulltrúa úr um 850 milljónum í um 750 milljónir króna árlega. Þar eru fyrstu 100 milljónirnar komnar. Viðreisn hefur verið opin og heiðarleg með að stöðugildum í stjórnsýslu mun fækka. Það eru um 600 stöðugildi í stjórnsýslu hjá borginni sem eru ekki í beinni þjónustu við borgarbúa. Við viljum fækka þeim um 10%. Það er hagræðing um 800 til 900 milljónir króna árlega. Það mun ekki hafa áhrif á grunnþjónustu við borgarbúa, heldur þvert á móti mun stjórnkerfið verða einfaldara og kvikara. Hjá Reykjavíkurborg starfar mjög öflugt og hæft fólk sem eftirspurn er eftir í atvinnulífinu. Við breytingar sem þessar er mikilvægt að gæta að öllum réttindum starfsfólks og sýna fólki virðingu. Það er vel hægt. Ég hef gert þetta áður og ætla að gera aftur í Reykjavíkurborg. Höfundur skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun