Lærði að ganga og tala upp á nýtt: „Þessi röskun er ekkert grín“

Ósk vaknaði einn laugardagsmorgun í haust og gat sig hvergi hreyft. Þessi mikla ofurhlaupakona, sem hljóp 36 hringi eða samtals 241 kílómetra í bakgarðshlaupinu fyrir ári síðan, var þá komin með alvarlega taugaröskun.

Hún ræddi við Garp Elísabetarson og Tinnu Miljevic í Öskjuhlíðinni, á milli anna við að aðstoða manninn sinn, Aron Þór Leifsson, eftir að hafa sjálf hlaupið einn hring í morgun.

„Hann [Aron] er að hlaupa fyrir mig því ég veiktist alvarlega og skyndilega. Ég vaknaði að morgni 25. október og var bara lömuð. Fyrst um sinn héldu menn að þetta væri heilablóðfall en ég sem sagt greinist með FND sem er taugaröskun sem kemur út frá magaveiru. Ég þurfti að læra að skríða, labba og allt saman upp á nýtt. Talið fór líka og ég þurfti að fara í talþjálfun,“ sagði Ósk.

Hljóp fyrir konur í sömu sporum

Sex mánuðum síðar er hún engu að síður farin að geta hlaupið að nýju, þvert á allar spár:

„Ég var að hlaupa þennan eina hring í morgun fyrir hana Guðrúnu og fyrir Söru sem eru tvær hetjur sem berjast núna líka við FND, og eru í göngugrind og hjólastól. Þessi röskun er ekkert grín og ég þarf ekki að fara neitt nánar út í það.“

Guðrún, sem Ósk vísar í, er tíu ára stúlka sem greindist einnig með FND líkt og Ósk.

„Ég bjóst alls ekki við að vera hérna. Ég gerði alls konar plön með mínu taugateymi og þetta var draumurinn, að ná að hlaupa einn bakgarðshring, en það var eiginlega of hátt markmið til að skjóta á,“ sagði Ósk sem vildi ekki fara of ítarlega út í hve ótrúlega erfiðan tíma hún væri búin að vera að ganga í gegnum.

„Þetta er búið að vera ógeðslega erfitt. Ég fór að hágrenja þegar þetta var búið í morgun og er að berjast við að fara ekki að grenja núna,“ sagði Ósk en viðtalið við hana má sjá í spilaranum hér að ofan.