„Agaleysið er al­gjört“

„Það er í rauninni að einhverju leyti svolítið gamaldags,“ segir Jóhanna um skólakerfið í dag og vísar ekki bara í tæki tól heldur einnig viðhorf innan skólakerfisins. Sigurjóna segir skólakerfið mögulega vera gamaldags en að börnin séu alltaf svipuð.

„Grunngildi hjá börnum eru alltaf þau sömu. Þau þurfa ákveðna festu. Þau þurfa hluti sem þau ráða við en það þurfa líka að vera áskoranir. Og þau þurfa að sjá árangur.“

Sigurjóna telur það hafa verið mistök að fara úr bekkjum sem var skipt eftir getu yfir í blandaða bekki.

„Mér fannst alltaf duglegustu krakkarnir bera minnst úr býtum í blandaða kerfinu. Miðjan fékk allt. Efstu og neðstu fengu afskaplega lítið,“ segir Sigurjóna. Hún er fylgjandi því að skipta börnum eftir getu. Jóhanna vill sveigjanlegra námsefni. Þær eru báðar sammála um að skóli án aðgreiningar séu bara orð á blaði því ekkert hafi verið gert til að byggja undir þá hugmyndafræði.

„Þetta er ekki skóli án aðgreiningar þó þið kallið þetta það,“ segir Jóhanna.

En ættu skólar að geta umbunað góðum kennurum?

„Já,“ segir Jóhanna hiklaust.

„Mér finnst það, en það er svo erfitt að umbuna góðum kennurum því góður kennari getur líka verið sá sem er að sleikja upp skólastjórann. Það eru margir mjög góðir kennarar, alveg frábærir en því miður hefur það alls ekki minnkað í þessari stétt að þetta er þægileg innivinna hjá sumum,“ segir Sigurjóna.

Sigurjóna útskrifaðist úr kennaranáminu árið 1971. Hún telur að kennaranámið í dag þurfi að bæta - alltof mikið af hópverkefnum og fjarnámi. Jóhanna tekur í sama streng.

„Það er svo auðvelt að fljóta með,“ segir Jóhanna með vísan í hópverkefnin.

Blöskraði talsmáti barnanna

Mikið hefur verið talað um að agaleysi einkenni íslenska skólakerfið. Hvað segja viðmælendur okkar um það?

„Agaleysið er algert og svona skipulagsleysi,“ segir Sigurjóna og rifjar upp skólasetningu sem hún sótti hjá skóla á höfuðborgarsvæðinu sem var henni ekki að skapi. „Ég tel það vera mikið uppeldisatriði að börn læri að hlýða.“

Jóhanna segir skorta virðingu í garð kennara og nemenda og að það sé eitthvað sem ætti að leggja upp úr.

„Ég er búin að vera að tala í grunnskólum og búin að tala við þrjátíu bekki og mér blöskraði alveg hvernig börnin töluðu við mig og við kennarana. Þetta var ekki svona þegar ég var í grunnskóla,“ segir Jóhanna.

En eru kennarar alltof viðkvæmir?

„Sumir eru það,“ segir Sigurjóna. „Það er margt mjög vel gert í mörgum grunnskólum en ég held að það þurfi að taka verulega til í skipulags- og agamálum og engan losarabrag,“ bætir hún við. „Ég vil gjarnan að menntakerfið þróist í mannvæna átt og að kennaramenntunin verði sett á oddinn fyrir börnin,“ segir Sigurjóna enn fremur.

„Það væri mjög gaman að sjá fjölbreyttara menntakerfi sem myndi ekki bara umbera fjölbreytileikann heldur fagna honum,“ segir Jóhanna.

Innslagið má sjá hér fyrir neðan.