Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar 2. maí 2026 19:00 Aðstoð við börn með taugafjölbreytileika (e. neurodiversity), en ADHD, einhverfa, og lesblinda falla undir þessa skilgreiningu, er virkilega ábótavant á Íslandi. Það er margfalt ódýrara fyrir samfélagið að aðstoða börn strax sem upplifa vanlíðan, eiga erfitt með nám, eða eru utanvelta í samfélaginu. Þannig er hægt að koma í veg fyrir að þau flosni upp úr námi og einangrist félagslega. Andlega vanlíðan og einmannaleiki meðal barna og fullorðinna er að aukast; stór hluti landsmanna sem eru á örorkubótum þjást af andlegri vanlíðan. Fyrir ekki svo löng voru hér háværar umræður um ofgreiningar og mikla lyfjanotkun Íslendinga við ADHD, samanborið við aðrar Evrópuþjóðir. Taugafjölbreytileiki er að einhverju leiti arfgengur, og því ekki skrítið að stór hluti landsmanna séu með athyglisbrest, ofvirkni, eða á einhverfu rófinu, enda eru flestir Íslendingar sem rekja rætur sínar til Landnámsmanna skyldir. Taugafjölbreytileiki er hluti af okkar genamengi og því ber að taka alvarlega. Það þarf að mæta börnum strax sem bera þess merki að vera með ADHD, einhverfu eða lesblindu. Eins og staðan er núna er biðtími eftir greiningu að minnsta kosti 34 mánuðir. Þrjú ár. Þá er ekki tekinn með tíminn sem tekur að fá sálfræðing á vegum sveitafélags eða skólans til að gera forgreiningu og senda beiðni áfram til geðheilsumiðstöðvar. Þegar greining er komin upplifa margir eins og ekkert taki við til að aðstoða börnin, annað en möguleg lyfjagjöf ef börnin eru svo heppin að komast að hjá lækni sem hefur leyfi til að ávísa lyf við taugafjölbreytileika. Þessi börn þurfa oft á aðstoð sálfræðinga og talmeinafræðinga að halda, og að fá aðstoð með félagsfærni. Skólar og sveitarfélög veita iðulega ekki slíka aðstoð og því þurfa foreldrar að sækja þess aðstoð utan skólans. Tími hjá barnasálfræðingum í dag kostar um 25.000 kr og félagsfærninámskeið frá 80.000-200.000 kr. Allt þetta eykur álag á foreldra gríðarlega því það þarf að sækja þessa þjónustu á vinnutíma, mögulega í öðru sveitarfélagi og kostnaður getur haft verulega áhrif á fjárhagslegt öryggi fjölskyldna. Við þurfum að fjárfesta í framtíð barnanna okkar. Aðstoða þau strax, ekki eftir nokkur ár. Við búum í velferðarsamfélagi hér á Íslandi. Okkur ber skylda að aðstoða börnin okkar. Við þurfum að bjóða upp á ókeypis sálfræðiþjónustu, félagsfærnikennslu, og talmeinaþjónustu innan skóla fyrir börn með taugafjölbreytileika, og efla fræðslu fyrir bæði kennara og nemendur um taugafjölbreytileika til að auka skilning. Mikið af klárasta og mest skapandi fólki heimsins er með taugafjölbreytileika, og eru því allir vegir færir ef að réttu tólin eru til staðar. Við fjölskyldan höfum búið í ESB landi og vitum því vel að það er hægt að gera betur. Höfundur er varaþingmaður Viðreisnar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Geðheilbrigði Börn og uppeldi Mest lesið Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Skoðun Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Sjá meira
Aðstoð við börn með taugafjölbreytileika (e. neurodiversity), en ADHD, einhverfa, og lesblinda falla undir þessa skilgreiningu, er virkilega ábótavant á Íslandi. Það er margfalt ódýrara fyrir samfélagið að aðstoða börn strax sem upplifa vanlíðan, eiga erfitt með nám, eða eru utanvelta í samfélaginu. Þannig er hægt að koma í veg fyrir að þau flosni upp úr námi og einangrist félagslega. Andlega vanlíðan og einmannaleiki meðal barna og fullorðinna er að aukast; stór hluti landsmanna sem eru á örorkubótum þjást af andlegri vanlíðan. Fyrir ekki svo löng voru hér háværar umræður um ofgreiningar og mikla lyfjanotkun Íslendinga við ADHD, samanborið við aðrar Evrópuþjóðir. Taugafjölbreytileiki er að einhverju leiti arfgengur, og því ekki skrítið að stór hluti landsmanna séu með athyglisbrest, ofvirkni, eða á einhverfu rófinu, enda eru flestir Íslendingar sem rekja rætur sínar til Landnámsmanna skyldir. Taugafjölbreytileiki er hluti af okkar genamengi og því ber að taka alvarlega. Það þarf að mæta börnum strax sem bera þess merki að vera með ADHD, einhverfu eða lesblindu. Eins og staðan er núna er biðtími eftir greiningu að minnsta kosti 34 mánuðir. Þrjú ár. Þá er ekki tekinn með tíminn sem tekur að fá sálfræðing á vegum sveitafélags eða skólans til að gera forgreiningu og senda beiðni áfram til geðheilsumiðstöðvar. Þegar greining er komin upplifa margir eins og ekkert taki við til að aðstoða börnin, annað en möguleg lyfjagjöf ef börnin eru svo heppin að komast að hjá lækni sem hefur leyfi til að ávísa lyf við taugafjölbreytileika. Þessi börn þurfa oft á aðstoð sálfræðinga og talmeinafræðinga að halda, og að fá aðstoð með félagsfærni. Skólar og sveitarfélög veita iðulega ekki slíka aðstoð og því þurfa foreldrar að sækja þess aðstoð utan skólans. Tími hjá barnasálfræðingum í dag kostar um 25.000 kr og félagsfærninámskeið frá 80.000-200.000 kr. Allt þetta eykur álag á foreldra gríðarlega því það þarf að sækja þessa þjónustu á vinnutíma, mögulega í öðru sveitarfélagi og kostnaður getur haft verulega áhrif á fjárhagslegt öryggi fjölskyldna. Við þurfum að fjárfesta í framtíð barnanna okkar. Aðstoða þau strax, ekki eftir nokkur ár. Við búum í velferðarsamfélagi hér á Íslandi. Okkur ber skylda að aðstoða börnin okkar. Við þurfum að bjóða upp á ókeypis sálfræðiþjónustu, félagsfærnikennslu, og talmeinaþjónustu innan skóla fyrir börn með taugafjölbreytileika, og efla fræðslu fyrir bæði kennara og nemendur um taugafjölbreytileika til að auka skilning. Mikið af klárasta og mest skapandi fólki heimsins er með taugafjölbreytileika, og eru því allir vegir færir ef að réttu tólin eru til staðar. Við fjölskyldan höfum búið í ESB landi og vitum því vel að það er hægt að gera betur. Höfundur er varaþingmaður Viðreisnar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun