Álftnesingar mæta afgangi Rakel Margrét Viggósdóttir skrifar 29. apríl 2026 07:31 Það er eitthvað undarlegt við framkvæmdir á Álftanesi. Stundum virkar eins og verið sé að leika í stað þess að framkvæma. Verktakar mæta með tæki, grafa djúpa holu og skilja svo svæðið eftir mannlaust mánuðum saman á meðan þeir halda áfram í verkefni annars staðar í bænum með tilheyrandi raski fyrir íbúa og neikvæðum áhrifum á skólastarf. Hálfkláruð verk og hættuleg leiksvæði á Álftanesi Flestir Álftnesingar kannast við að þetta, það er ekki fyrr en athugasemdir hafa verið skrifaðar á íbúasíðuna sem eitthvað fer kannski að gerast. Að hringja eða senda pósta virkar ekki, það virðist ekki vera nógu áberandi eða mikilvægt til þess að fá áheyrn. Á meðan sitjum við Álftnesingar uppi með rask, óreiðu og jafnvel hættu langt umfram þann tíma sem raunverulega virðist þurfa til að klára verkin. Skólalóðin við Álftanesskóla er gott dæmi um ákveðið sinnuleysi sem ríkt hefur í nokkur ár. Slæmur frágangur á framkvæmdasvæðum við skólalóðina hefur skapað hættulegar aðstæður fyrir nemendur sem sækja í svæðið, í frímínútum og eftir skóla. Þar hafa börn komist í allskyns verkfæri og járnrusl sem eiga ekkert erindi á skólalóðina. Ítrekað hefur verið bent á nauðsyn þess að ganga betur frá, en á þær ábendingar er ekki hlustað. Takmarkað samráð Samráð við íbúa hefur verið afar takmarkað. Til dæmis má benda á nýtt sleppistæði við Álftanesskóla, en ítrekað var varað við þeirri lausn. Hún var rýnd af síðustu bæjarstjórn Álftaness og niðurstaðan lá fyrir, staðsetningin er ekki góð. Hún skapar þrengsli og hættu á svæði sem má alls ekki við frekari þrengingu og aukinni umferð. Lausnin tekur ekki mið af raunveruleikanum, hvort sem litið er til veðurfars eða gönguleiða barna þegar snjómokstur bregst. Þrátt fyrir það var byrjað að moka og hefur þessi nýja lausn staðið hálfkláruð mánuðum saman með tæki og holur á víð og dreif með tilheyrandi raski við leikskóla, skóla og íþróttahús. Hvert fara peningarnir Vinnulagið á Álftanesi er ekki það eina sem þarf að ræða. Á yfirstandandi kjörtímabili hefur afar lítill hluti framkvæmdarfjár sveitarfélagsins farið í Álftanes. Við höfum gögn frá 2023, en þá fékk Álftanes um tíu prósent af framkvæmdarfé bæjarins. Álftnesingar borga sitt útsvar og hækkuð gjöld eins og aðrir, en uppbyggingin fer annað á meðan við sitjum eftir með holur og tæki í geymslu. Það er eðlilegt að aukið fjármagn fer í ný hverfi á meðan þau byggjast upp, en það þarf samt sem áður að gæta jafnræðis. Þótt innviðagjöld komi að hluta á móti uppbyggingu í nýjum hverfum, þá sýnir forgangsröðun framkvæmdafjárins að fjármunir og fókus bæjarstjórnarinnar liggja annars staðar en á Álftanesi. Niðurstaðan er sú að framkvæmdir á Álftanesi eru illa skipulagðar, samráð er lítið og íbúar sitja eftir með rask á meðan milljarðar renna annað.Þetta snýst ekki um skrúðgarða, glæsihýsi eða flugeldasýningu. Við viljum að verkin séu kláruð á eðlilegum tíma og umhverfinu og bæjarbúum sé sýnd virðing.Við í Samfylkingunni viljum gott samráð, skýra upplýsingagjöf og að jafnræðis sé gætt þegar kemur að framkvæmdum og frágangi í öllum Garðabæ. Höfundur skipar 3.sæti Samfylkingarinnar í Garðabæ í komandi sveitastjórnarkosningum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Garðabær Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Samfylkingin Mest lesið Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson Skoðun Skoðun Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Það er eitthvað undarlegt við framkvæmdir á Álftanesi. Stundum virkar eins og verið sé að leika í stað þess að framkvæma. Verktakar mæta með tæki, grafa djúpa holu og skilja svo svæðið eftir mannlaust mánuðum saman á meðan þeir halda áfram í verkefni annars staðar í bænum með tilheyrandi raski fyrir íbúa og neikvæðum áhrifum á skólastarf. Hálfkláruð verk og hættuleg leiksvæði á Álftanesi Flestir Álftnesingar kannast við að þetta, það er ekki fyrr en athugasemdir hafa verið skrifaðar á íbúasíðuna sem eitthvað fer kannski að gerast. Að hringja eða senda pósta virkar ekki, það virðist ekki vera nógu áberandi eða mikilvægt til þess að fá áheyrn. Á meðan sitjum við Álftnesingar uppi með rask, óreiðu og jafnvel hættu langt umfram þann tíma sem raunverulega virðist þurfa til að klára verkin. Skólalóðin við Álftanesskóla er gott dæmi um ákveðið sinnuleysi sem ríkt hefur í nokkur ár. Slæmur frágangur á framkvæmdasvæðum við skólalóðina hefur skapað hættulegar aðstæður fyrir nemendur sem sækja í svæðið, í frímínútum og eftir skóla. Þar hafa börn komist í allskyns verkfæri og járnrusl sem eiga ekkert erindi á skólalóðina. Ítrekað hefur verið bent á nauðsyn þess að ganga betur frá, en á þær ábendingar er ekki hlustað. Takmarkað samráð Samráð við íbúa hefur verið afar takmarkað. Til dæmis má benda á nýtt sleppistæði við Álftanesskóla, en ítrekað var varað við þeirri lausn. Hún var rýnd af síðustu bæjarstjórn Álftaness og niðurstaðan lá fyrir, staðsetningin er ekki góð. Hún skapar þrengsli og hættu á svæði sem má alls ekki við frekari þrengingu og aukinni umferð. Lausnin tekur ekki mið af raunveruleikanum, hvort sem litið er til veðurfars eða gönguleiða barna þegar snjómokstur bregst. Þrátt fyrir það var byrjað að moka og hefur þessi nýja lausn staðið hálfkláruð mánuðum saman með tæki og holur á víð og dreif með tilheyrandi raski við leikskóla, skóla og íþróttahús. Hvert fara peningarnir Vinnulagið á Álftanesi er ekki það eina sem þarf að ræða. Á yfirstandandi kjörtímabili hefur afar lítill hluti framkvæmdarfjár sveitarfélagsins farið í Álftanes. Við höfum gögn frá 2023, en þá fékk Álftanes um tíu prósent af framkvæmdarfé bæjarins. Álftnesingar borga sitt útsvar og hækkuð gjöld eins og aðrir, en uppbyggingin fer annað á meðan við sitjum eftir með holur og tæki í geymslu. Það er eðlilegt að aukið fjármagn fer í ný hverfi á meðan þau byggjast upp, en það þarf samt sem áður að gæta jafnræðis. Þótt innviðagjöld komi að hluta á móti uppbyggingu í nýjum hverfum, þá sýnir forgangsröðun framkvæmdafjárins að fjármunir og fókus bæjarstjórnarinnar liggja annars staðar en á Álftanesi. Niðurstaðan er sú að framkvæmdir á Álftanesi eru illa skipulagðar, samráð er lítið og íbúar sitja eftir með rask á meðan milljarðar renna annað.Þetta snýst ekki um skrúðgarða, glæsihýsi eða flugeldasýningu. Við viljum að verkin séu kláruð á eðlilegum tíma og umhverfinu og bæjarbúum sé sýnd virðing.Við í Samfylkingunni viljum gott samráð, skýra upplýsingagjöf og að jafnræðis sé gætt þegar kemur að framkvæmdum og frágangi í öllum Garðabæ. Höfundur skipar 3.sæti Samfylkingarinnar í Garðabæ í komandi sveitastjórnarkosningum.
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar