Ég býð mig fram til að taka Borgarlínuna fyrir þig Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar 28. apríl 2026 07:00 Kæri borgarbúi sem sérð ekki fyrir þér að nota Borgarlínuna - ég býð mig fram til þess að taka Borgarlínuna fyrir þig. Ef þú ert íbúi í Reykjavík og langar aldrei að prófa að taka Borgarlínu þá er það bara allt í lagi. Við erum nefnilega nógu mörg sem viljum nota einkabílinn minna, taka borgarlínu og þannig létta á umferðinni fyrir alla. Borgarbúar eiga að hafa frelsi til þess að velja á milli góðra samgöngumáta. Það er nauðsynlegt að standa vörð um það frelsi enda eru góðar samgöngur lykilatriði í framsækinni borg. Við í Viðreisn styðjum Borgarlínu og Samgöngusáttmálann - fyrsta útgáfa af honum var undirrituð af ráðherrum, bæjarstjórum og borgarstjóra fyrir sjö árum og álíka hópur uppfærði hann fyrir tæpum tveimur árum. Samgöngusáttmálinn datt ekki af himnum ofan Í Samgöngusáttmálanum er fjárfesting uppá 311 milljarða til 2040 - til jafns fyrir bíla og almenningssamgöngur, ásamt hjóla- og göngustígum. Samgöngusáttmálinn datt ekki af himnum ofan. Hann er niðurstaða þúsunda funda, mælinga og tímamótasamráðs. Því fer fjarri að allir Íslendingar vilji nota bílinn sinn sem skjöld fyrir veðrinu. Sjálf hjóla ég flesta daga ársins og veðrið er ekki jafn slæmt og fólk heldur fram. Veðrið er hinsvegar aldrei verra heldur en þegar rigningin dynur á framrúðunni og þú ert fastur í umferð. Ef það er þinn draumur að fara þinna ferða á einkabílnum, þá er það allt í lagi því samgöngusáttmálinn gildir líka fyrir þig. Annað þarf ekki að útiloka hitt Það er til fólk sem vill nota bæði einkabílinn og Borgarlínuna. Annað þarf ekki að útiloka hitt. Við eigum að geta valið hvort við förum á bíl eða með Borgarlínunni á stóra viðburði eða í vinnuna og það á að vera einfalt og þægilegt. Að geta skilið bílinn eftir heima þegar fjölskyldan fer á landsleik, fer í miðbæinn á Menningarnótt eða skellir sér á Moulin Rogue hefur marga kosti. Hugsaðu þér ef helmingur þeirra sem mæta skilja bílinn eftir heima, þá eiga þau sem koma á bíl auðveldara með að fá stæði og sitja ekki föst í umferð á heimleiðinni. Árlega skoðar Gallup ferðavenjur borgarbúa og þar kemur fram að 24 prósent borgarbúa vilji keyra minna. Það eru 11 prósent borgarbúa sem labba og hér myndu öflugar almenningssamgöngur létta undir. Að vita að þú getir stokkið upp í vagn ef þér liggur á gerir það að verkum að það er auðveldara að leggja af stað gangandi. Kjaramál fyrir fjölskyldur Ég tilheyri þeim fimm prósent hópi fólks sem hjólar, en samkvæmt rannsókninni myndu 14 prósent vilja hjóla. Hlutfall virkra ferðamáta hjá fullorðnum er að aukast. Æ fleiri dreymir um að sleppa við að að keyra einkabílinn til vinnu og skóla. Góðar almenningssamgöngur leika lykilhlutverk í að þessi draumur rætist - það er nefnilega svo auðvelt að labba eða hjóla hluta leiðar ef almenningssamgöngur virka. Góðar almenningssamgöngur eru nauðsynlegar til að ná kolefnishlutleysi í Reykjavík. Góðar almenningssamgöngur eru þess vegna bæði umhverfismál og jafnréttismál en ekki síst kjaramál fyrir fjölskyldur. Ef strætókerfið virkar, við höfum deilibíla og fjölbreyttar lausnir geta fjölskyldur losað sig við bíl númer tvö. Og það telur - bæði fyrir umhverfið og budduna. Höfundur skipar 4. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Mest lesið Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Kæri borgarbúi sem sérð ekki fyrir þér að nota Borgarlínuna - ég býð mig fram til þess að taka Borgarlínuna fyrir þig. Ef þú ert íbúi í Reykjavík og langar aldrei að prófa að taka Borgarlínu þá er það bara allt í lagi. Við erum nefnilega nógu mörg sem viljum nota einkabílinn minna, taka borgarlínu og þannig létta á umferðinni fyrir alla. Borgarbúar eiga að hafa frelsi til þess að velja á milli góðra samgöngumáta. Það er nauðsynlegt að standa vörð um það frelsi enda eru góðar samgöngur lykilatriði í framsækinni borg. Við í Viðreisn styðjum Borgarlínu og Samgöngusáttmálann - fyrsta útgáfa af honum var undirrituð af ráðherrum, bæjarstjórum og borgarstjóra fyrir sjö árum og álíka hópur uppfærði hann fyrir tæpum tveimur árum. Samgöngusáttmálinn datt ekki af himnum ofan Í Samgöngusáttmálanum er fjárfesting uppá 311 milljarða til 2040 - til jafns fyrir bíla og almenningssamgöngur, ásamt hjóla- og göngustígum. Samgöngusáttmálinn datt ekki af himnum ofan. Hann er niðurstaða þúsunda funda, mælinga og tímamótasamráðs. Því fer fjarri að allir Íslendingar vilji nota bílinn sinn sem skjöld fyrir veðrinu. Sjálf hjóla ég flesta daga ársins og veðrið er ekki jafn slæmt og fólk heldur fram. Veðrið er hinsvegar aldrei verra heldur en þegar rigningin dynur á framrúðunni og þú ert fastur í umferð. Ef það er þinn draumur að fara þinna ferða á einkabílnum, þá er það allt í lagi því samgöngusáttmálinn gildir líka fyrir þig. Annað þarf ekki að útiloka hitt Það er til fólk sem vill nota bæði einkabílinn og Borgarlínuna. Annað þarf ekki að útiloka hitt. Við eigum að geta valið hvort við förum á bíl eða með Borgarlínunni á stóra viðburði eða í vinnuna og það á að vera einfalt og þægilegt. Að geta skilið bílinn eftir heima þegar fjölskyldan fer á landsleik, fer í miðbæinn á Menningarnótt eða skellir sér á Moulin Rogue hefur marga kosti. Hugsaðu þér ef helmingur þeirra sem mæta skilja bílinn eftir heima, þá eiga þau sem koma á bíl auðveldara með að fá stæði og sitja ekki föst í umferð á heimleiðinni. Árlega skoðar Gallup ferðavenjur borgarbúa og þar kemur fram að 24 prósent borgarbúa vilji keyra minna. Það eru 11 prósent borgarbúa sem labba og hér myndu öflugar almenningssamgöngur létta undir. Að vita að þú getir stokkið upp í vagn ef þér liggur á gerir það að verkum að það er auðveldara að leggja af stað gangandi. Kjaramál fyrir fjölskyldur Ég tilheyri þeim fimm prósent hópi fólks sem hjólar, en samkvæmt rannsókninni myndu 14 prósent vilja hjóla. Hlutfall virkra ferðamáta hjá fullorðnum er að aukast. Æ fleiri dreymir um að sleppa við að að keyra einkabílinn til vinnu og skóla. Góðar almenningssamgöngur leika lykilhlutverk í að þessi draumur rætist - það er nefnilega svo auðvelt að labba eða hjóla hluta leiðar ef almenningssamgöngur virka. Góðar almenningssamgöngur eru nauðsynlegar til að ná kolefnishlutleysi í Reykjavík. Góðar almenningssamgöngur eru þess vegna bæði umhverfismál og jafnréttismál en ekki síst kjaramál fyrir fjölskyldur. Ef strætókerfið virkar, við höfum deilibíla og fjölbreyttar lausnir geta fjölskyldur losað sig við bíl númer tvö. Og það telur - bæði fyrir umhverfið og budduna. Höfundur skipar 4. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar