Af hverju treystir Reykjavík ekki atvinnulífinu? Róbert Ragnarsson skrifar 27. apríl 2026 07:01 Stjórnsýsla Reykjavíkurborgar virðist ekki treysta atvinnulífinu. Hún á að haga sér eins og þjónustuaðili en lætur eins og eftirlitsaðili. Atvinnulífið treystir ekki heldur borginni. Afleiðingin er augljós: tafir, vantraust, hærri kostnaður, flækjustig og verkefni sem verða aldrei að veruleika Þessu viljum við í Viðreisn snúa við. Einföld breyting sem skiptir öllu Þegar ég var bæjarstjóri í Grindavík, og stjórnarformaður Atvinnuþróunarfélags Reykjaness, breyttum við verklagi og samskiptum við atvinnulífið. Við heimsóttum fyrirtækin í bænum og tókum mark á því sem þau sögðu. Við ákváðum að hugsa: „Já, af hverju ekki?“ í stað þess að hugsa: „Má þetta?“ eins og hefðbundin stjórnsýsla. Þetta er einföld breyting en hún skiptir öllu máli. Fólkið sem rekur fyrirtækin þekkir sína starfsemi best. Það vill standa sig vel og á skilið traust. Þegar Reykjavíkurborg sýnir það traust breytist allt. Allar ákvarðanir verða betri, ferlar hraðari og atvinnulífið finnur að það hafi samherja en ekki andstæðing hjá borginni. Of mikil áhætta að díla við borgina Reynsla margra fyrirtækja af Reykjavíkurborg er allt önnur. Atvinnulífið hefur þurft að eltast við svör, bíða eftir leyfum og afgreiðslu og taka ákvarðanir í óvissu. Ég hef heyrt sögur af fyrirtækjum sem hafa ákveðið að opna ekki starfsstöð eða fjárfesta ekki í borginni, einfaldlega vegna þess að áhættan er of mikil þegar reglur og afgreiðslutími eru ófyrirsjáanleg. Þegar borgin treystir ekki atvinnulífinu, hættir atvinnulífið að treysta borginni. Fórnarlömbin eru íbúarnir sem missa af störfum, þjónustu og fjölbreyttara mannlífi. Forgangsverkefni Viðreisnar á næsta kjörtímabili er að snúa hugarfari stjórnsýslunnar við. Frá eftirliti yfir í þjónustu, frá tortryggni yfir í traust. Borg sem er með þér í liði Skatturinn er gott fordæmi, en þar var skipulega unnið að því að breyta úr eftirlitsmenningu í þjónustumenningu eftir sameiningu skattembætta. Það skilaði ánægðari starfsmönnum og betri þjónustu við borgarana. Hlutverk borgarinnar er ekki að stýra atvinnulífinu heldur að skapa aðstæður þar sem það getur vaxið og dafnað. Það gerist með góðum innviðum, skýru skipulagi og lífsgæðum sem laða að fólk. Spurningin er ekki hvort þetta sé hægt, heldur hvort við ætlum að gera Reykjavík að borg þar sem er skemmtilegt að stofna og reka fyrirtæki. Borg sem er með þér í liði. Höfundur skipar annað sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Já við fleiri verkfærum fyrir byggðir landsins Arna Lára Jónsdóttir Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon skrifar Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson skrifar Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver á fiskinn – og hvar verða verðmætin til? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Gögnin sýna að Evrópa er langmikilvægasta markaðssvæði Íslands Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Grænland – áttu við Ísland? Damien Degeorges skrifar Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Vextir, verðbólga, verðtrygging og íslenska veðráttan Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá – áhættuspil? Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson skrifar Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun ESB hefur styrkt gróðahyggju á kostnað félagshyggju Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hver ætlar að hafa augun á boltanum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir skrifar Sjá meira
Stjórnsýsla Reykjavíkurborgar virðist ekki treysta atvinnulífinu. Hún á að haga sér eins og þjónustuaðili en lætur eins og eftirlitsaðili. Atvinnulífið treystir ekki heldur borginni. Afleiðingin er augljós: tafir, vantraust, hærri kostnaður, flækjustig og verkefni sem verða aldrei að veruleika Þessu viljum við í Viðreisn snúa við. Einföld breyting sem skiptir öllu Þegar ég var bæjarstjóri í Grindavík, og stjórnarformaður Atvinnuþróunarfélags Reykjaness, breyttum við verklagi og samskiptum við atvinnulífið. Við heimsóttum fyrirtækin í bænum og tókum mark á því sem þau sögðu. Við ákváðum að hugsa: „Já, af hverju ekki?“ í stað þess að hugsa: „Má þetta?“ eins og hefðbundin stjórnsýsla. Þetta er einföld breyting en hún skiptir öllu máli. Fólkið sem rekur fyrirtækin þekkir sína starfsemi best. Það vill standa sig vel og á skilið traust. Þegar Reykjavíkurborg sýnir það traust breytist allt. Allar ákvarðanir verða betri, ferlar hraðari og atvinnulífið finnur að það hafi samherja en ekki andstæðing hjá borginni. Of mikil áhætta að díla við borgina Reynsla margra fyrirtækja af Reykjavíkurborg er allt önnur. Atvinnulífið hefur þurft að eltast við svör, bíða eftir leyfum og afgreiðslu og taka ákvarðanir í óvissu. Ég hef heyrt sögur af fyrirtækjum sem hafa ákveðið að opna ekki starfsstöð eða fjárfesta ekki í borginni, einfaldlega vegna þess að áhættan er of mikil þegar reglur og afgreiðslutími eru ófyrirsjáanleg. Þegar borgin treystir ekki atvinnulífinu, hættir atvinnulífið að treysta borginni. Fórnarlömbin eru íbúarnir sem missa af störfum, þjónustu og fjölbreyttara mannlífi. Forgangsverkefni Viðreisnar á næsta kjörtímabili er að snúa hugarfari stjórnsýslunnar við. Frá eftirliti yfir í þjónustu, frá tortryggni yfir í traust. Borg sem er með þér í liði Skatturinn er gott fordæmi, en þar var skipulega unnið að því að breyta úr eftirlitsmenningu í þjónustumenningu eftir sameiningu skattembætta. Það skilaði ánægðari starfsmönnum og betri þjónustu við borgarana. Hlutverk borgarinnar er ekki að stýra atvinnulífinu heldur að skapa aðstæður þar sem það getur vaxið og dafnað. Það gerist með góðum innviðum, skýru skipulagi og lífsgæðum sem laða að fólk. Spurningin er ekki hvort þetta sé hægt, heldur hvort við ætlum að gera Reykjavík að borg þar sem er skemmtilegt að stofna og reka fyrirtæki. Borg sem er með þér í liði. Höfundur skipar annað sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar