Af hverju treystir Reykjavík ekki atvinnulífinu? Róbert Ragnarsson skrifar 27. apríl 2026 07:01 Stjórnsýsla Reykjavíkurborgar virðist ekki treysta atvinnulífinu. Hún á að haga sér eins og þjónustuaðili en lætur eins og eftirlitsaðili. Atvinnulífið treystir ekki heldur borginni. Afleiðingin er augljós: tafir, vantraust, hærri kostnaður, flækjustig og verkefni sem verða aldrei að veruleika Þessu viljum við í Viðreisn snúa við. Einföld breyting sem skiptir öllu Þegar ég var bæjarstjóri í Grindavík, og stjórnarformaður Atvinnuþróunarfélags Reykjaness, breyttum við verklagi og samskiptum við atvinnulífið. Við heimsóttum fyrirtækin í bænum og tókum mark á því sem þau sögðu. Við ákváðum að hugsa: „Já, af hverju ekki?“ í stað þess að hugsa: „Má þetta?“ eins og hefðbundin stjórnsýsla. Þetta er einföld breyting en hún skiptir öllu máli. Fólkið sem rekur fyrirtækin þekkir sína starfsemi best. Það vill standa sig vel og á skilið traust. Þegar Reykjavíkurborg sýnir það traust breytist allt. Allar ákvarðanir verða betri, ferlar hraðari og atvinnulífið finnur að það hafi samherja en ekki andstæðing hjá borginni. Of mikil áhætta að díla við borgina Reynsla margra fyrirtækja af Reykjavíkurborg er allt önnur. Atvinnulífið hefur þurft að eltast við svör, bíða eftir leyfum og afgreiðslu og taka ákvarðanir í óvissu. Ég hef heyrt sögur af fyrirtækjum sem hafa ákveðið að opna ekki starfsstöð eða fjárfesta ekki í borginni, einfaldlega vegna þess að áhættan er of mikil þegar reglur og afgreiðslutími eru ófyrirsjáanleg. Þegar borgin treystir ekki atvinnulífinu, hættir atvinnulífið að treysta borginni. Fórnarlömbin eru íbúarnir sem missa af störfum, þjónustu og fjölbreyttara mannlífi. Forgangsverkefni Viðreisnar á næsta kjörtímabili er að snúa hugarfari stjórnsýslunnar við. Frá eftirliti yfir í þjónustu, frá tortryggni yfir í traust. Borg sem er með þér í liði Skatturinn er gott fordæmi, en þar var skipulega unnið að því að breyta úr eftirlitsmenningu í þjónustumenningu eftir sameiningu skattembætta. Það skilaði ánægðari starfsmönnum og betri þjónustu við borgarana. Hlutverk borgarinnar er ekki að stýra atvinnulífinu heldur að skapa aðstæður þar sem það getur vaxið og dafnað. Það gerist með góðum innviðum, skýru skipulagi og lífsgæðum sem laða að fólk. Spurningin er ekki hvort þetta sé hægt, heldur hvort við ætlum að gera Reykjavík að borg þar sem er skemmtilegt að stofna og reka fyrirtæki. Borg sem er með þér í liði. Höfundur skipar annað sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Sjá meira
Stjórnsýsla Reykjavíkurborgar virðist ekki treysta atvinnulífinu. Hún á að haga sér eins og þjónustuaðili en lætur eins og eftirlitsaðili. Atvinnulífið treystir ekki heldur borginni. Afleiðingin er augljós: tafir, vantraust, hærri kostnaður, flækjustig og verkefni sem verða aldrei að veruleika Þessu viljum við í Viðreisn snúa við. Einföld breyting sem skiptir öllu Þegar ég var bæjarstjóri í Grindavík, og stjórnarformaður Atvinnuþróunarfélags Reykjaness, breyttum við verklagi og samskiptum við atvinnulífið. Við heimsóttum fyrirtækin í bænum og tókum mark á því sem þau sögðu. Við ákváðum að hugsa: „Já, af hverju ekki?“ í stað þess að hugsa: „Má þetta?“ eins og hefðbundin stjórnsýsla. Þetta er einföld breyting en hún skiptir öllu máli. Fólkið sem rekur fyrirtækin þekkir sína starfsemi best. Það vill standa sig vel og á skilið traust. Þegar Reykjavíkurborg sýnir það traust breytist allt. Allar ákvarðanir verða betri, ferlar hraðari og atvinnulífið finnur að það hafi samherja en ekki andstæðing hjá borginni. Of mikil áhætta að díla við borgina Reynsla margra fyrirtækja af Reykjavíkurborg er allt önnur. Atvinnulífið hefur þurft að eltast við svör, bíða eftir leyfum og afgreiðslu og taka ákvarðanir í óvissu. Ég hef heyrt sögur af fyrirtækjum sem hafa ákveðið að opna ekki starfsstöð eða fjárfesta ekki í borginni, einfaldlega vegna þess að áhættan er of mikil þegar reglur og afgreiðslutími eru ófyrirsjáanleg. Þegar borgin treystir ekki atvinnulífinu, hættir atvinnulífið að treysta borginni. Fórnarlömbin eru íbúarnir sem missa af störfum, þjónustu og fjölbreyttara mannlífi. Forgangsverkefni Viðreisnar á næsta kjörtímabili er að snúa hugarfari stjórnsýslunnar við. Frá eftirliti yfir í þjónustu, frá tortryggni yfir í traust. Borg sem er með þér í liði Skatturinn er gott fordæmi, en þar var skipulega unnið að því að breyta úr eftirlitsmenningu í þjónustumenningu eftir sameiningu skattembætta. Það skilaði ánægðari starfsmönnum og betri þjónustu við borgarana. Hlutverk borgarinnar er ekki að stýra atvinnulífinu heldur að skapa aðstæður þar sem það getur vaxið og dafnað. Það gerist með góðum innviðum, skýru skipulagi og lífsgæðum sem laða að fólk. Spurningin er ekki hvort þetta sé hægt, heldur hvort við ætlum að gera Reykjavík að borg þar sem er skemmtilegt að stofna og reka fyrirtæki. Borg sem er með þér í liði. Höfundur skipar annað sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar