Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar 17. apríl 2026 11:32 Á íslenskum vinnumarkaði hefur fjölbreytileiki aukist hratt á undanförnum árum. Innflytjendur gegna lykilhlutverki í mörgum atvinnugreinum og án þeirra myndi starfsemi víða einfaldlega stöðvast. Þrátt fyrir það bendir reynsla okkar til þess að við séum enn ekki að ná að nýta þennan mannauð til fulls. Við erum orðin nokkuð góð í að ráða erlent starfsfólk. En við erum ekki jafn góð í því sem skiptir kannski meira máli til lengri tíma: að rækta það. Þegar grunnurinn bregst Í starfi okkar hjá Attentus sjáum við þetta mynstur reglulega. Fyrirtæki hefja ráðningar af metnaði og vilja gera vel. En þegar inn í starfið er komið fer að bera á ákveðnum veikleikum: ráðningarsamningar og starfslýsingar eru aðeins á íslensku móttaka og aðlögun er ómarkviss eða óljós fræðsla og þjálfun er takmörkuð boðleiðir og væntingar eru óskýrar stjórnendur fá takmarkaðan stuðning við að leiða fjölbreytt teymi Þetta snýst sjaldnast um skort á vilja, heldur skort á skýrum grunni. Og þegar grunnurinn er veikur hefur það áhrif á árangur, líðan og festu starfsfólks. Birkitréð og lúpínan Íslensk náttúra gefur okkur gagnlega myndlíkingu. Birkitréð hefur djúpar rætur í íslenskum jarðvegi. Það stendur fyrir stöðugleika, samhengi og það sem hefur þróast með samfélaginu yfir langan tíma. Lúpínan er hins vegar innflutt. Hún kom með lit og fjölbreytileika inn í landslagið. Í upphafi þótti hún ágeng og jafnvel ógn við það sem fyrir var. En með tímanum hefur sýnt sig að hún getur einnig haft jákvæð áhrif, meðal annars með því að styrkja jarðveg og skapa skilyrði fyrir annan gróður. Þessi samspil eru lærdómsrík. Fjölbreytileiki á vinnumarkaði er ekki vandamál sem þarf að leysa, heldur tækifæri sem þarf að nýta. En til þess þarf að huga að jarðveginum, að aðstæðunum sem við sköpum. Frá ráðningu til ræktunar Of oft er spurningin: „Hvernig ráðum við fólk?“ En mikilvægari spurning er: „Hvernig látum við fólk vaxa og skila árangri?“ Þegar það tekst verða áhrifin víðtæk: hæfni nýtist betur samskipti verða skýrari starfsmannavelta minnkar árangur eykst En þegar það tekst ekki situr eftir vannýttur mannauður, misskilningur og aukinn kostnaður. Ábyrgð stjórnenda Lykilhlutverk liggur hjá stjórnendum. Það er þeirra að skapa skilyrðin þar sem fólk getur vaxið. Það felur meðal annars í sér að: huga sérstaklega að fyrstu mánuðum í starfi tryggja skýran og aðgengilegan grunn (tungumál, ferlar, væntingar) byggja upp færni í að leiða fjölbreytt teymi Þetta eru ekki flókin verkefni, en þau krefjast meðvitaðrar forystu. Árangur er í fólkinu falinn Að lokum snýst þetta um hvernig við mætum einstaklingum. Eins og við sjáum í náttúrunni getur fjölbreytileiki styrkt heildina ef aðstæður eru réttar. Það sama á við á vinnumarkaði. Spurningin sem við stöndum frammi fyrir er því einföld: Erum við að byggja upp vinnustaði þar sem fólk fær að vaxa eða einungis staði þar sem fólk er ráðið til starfa? Höfundur er ráðgjafi hjá Attentus. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Vinnumarkaður Mest lesið „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Útlensk skólabörn, íslenska og enska Roza Matijević Ismailovski Skoðun Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson skrifar Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson skrifar Skoðun Útlensk skólabörn, íslenska og enska Roza Matijević Ismailovski skrifar Sjá meira
Á íslenskum vinnumarkaði hefur fjölbreytileiki aukist hratt á undanförnum árum. Innflytjendur gegna lykilhlutverki í mörgum atvinnugreinum og án þeirra myndi starfsemi víða einfaldlega stöðvast. Þrátt fyrir það bendir reynsla okkar til þess að við séum enn ekki að ná að nýta þennan mannauð til fulls. Við erum orðin nokkuð góð í að ráða erlent starfsfólk. En við erum ekki jafn góð í því sem skiptir kannski meira máli til lengri tíma: að rækta það. Þegar grunnurinn bregst Í starfi okkar hjá Attentus sjáum við þetta mynstur reglulega. Fyrirtæki hefja ráðningar af metnaði og vilja gera vel. En þegar inn í starfið er komið fer að bera á ákveðnum veikleikum: ráðningarsamningar og starfslýsingar eru aðeins á íslensku móttaka og aðlögun er ómarkviss eða óljós fræðsla og þjálfun er takmörkuð boðleiðir og væntingar eru óskýrar stjórnendur fá takmarkaðan stuðning við að leiða fjölbreytt teymi Þetta snýst sjaldnast um skort á vilja, heldur skort á skýrum grunni. Og þegar grunnurinn er veikur hefur það áhrif á árangur, líðan og festu starfsfólks. Birkitréð og lúpínan Íslensk náttúra gefur okkur gagnlega myndlíkingu. Birkitréð hefur djúpar rætur í íslenskum jarðvegi. Það stendur fyrir stöðugleika, samhengi og það sem hefur þróast með samfélaginu yfir langan tíma. Lúpínan er hins vegar innflutt. Hún kom með lit og fjölbreytileika inn í landslagið. Í upphafi þótti hún ágeng og jafnvel ógn við það sem fyrir var. En með tímanum hefur sýnt sig að hún getur einnig haft jákvæð áhrif, meðal annars með því að styrkja jarðveg og skapa skilyrði fyrir annan gróður. Þessi samspil eru lærdómsrík. Fjölbreytileiki á vinnumarkaði er ekki vandamál sem þarf að leysa, heldur tækifæri sem þarf að nýta. En til þess þarf að huga að jarðveginum, að aðstæðunum sem við sköpum. Frá ráðningu til ræktunar Of oft er spurningin: „Hvernig ráðum við fólk?“ En mikilvægari spurning er: „Hvernig látum við fólk vaxa og skila árangri?“ Þegar það tekst verða áhrifin víðtæk: hæfni nýtist betur samskipti verða skýrari starfsmannavelta minnkar árangur eykst En þegar það tekst ekki situr eftir vannýttur mannauður, misskilningur og aukinn kostnaður. Ábyrgð stjórnenda Lykilhlutverk liggur hjá stjórnendum. Það er þeirra að skapa skilyrðin þar sem fólk getur vaxið. Það felur meðal annars í sér að: huga sérstaklega að fyrstu mánuðum í starfi tryggja skýran og aðgengilegan grunn (tungumál, ferlar, væntingar) byggja upp færni í að leiða fjölbreytt teymi Þetta eru ekki flókin verkefni, en þau krefjast meðvitaðrar forystu. Árangur er í fólkinu falinn Að lokum snýst þetta um hvernig við mætum einstaklingum. Eins og við sjáum í náttúrunni getur fjölbreytileiki styrkt heildina ef aðstæður eru réttar. Það sama á við á vinnumarkaði. Spurningin sem við stöndum frammi fyrir er því einföld: Erum við að byggja upp vinnustaði þar sem fólk fær að vaxa eða einungis staði þar sem fólk er ráðið til starfa? Höfundur er ráðgjafi hjá Attentus.
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun