Hæsti­réttur hlýðir ekki á Jón Þór

Í júní 2025 dæmdi héraðsdómur Austurlands Jón Þór í sex ára fangelsi í Vopnafjarðarmálinu svokallaða, fyrir grófa árás á fyrrverandi sambýliskonu sína á Vopnafirði í október í 2024. Þar hafði hann verið ákærður fyrir tilraun til manndráps með því að hafa veist að konunni, Hafdísi Báru Óskarsdóttur, með litlum járnkarli, reynt að stinga hana og síðan kyrkja.

Þann 5. febrúar síðastliðinn þyngdi Landsréttur refsingu Jóns Þórs í sjö ára fangelsisvistar, þar sem rétturinn komst að þeirri niðurstöðu að það væri hafið yfir skynsamlegan vafa að Jón hefði haft beinan ásetning til að svipta Hafdísi lífi.

Engin rök færð fyrir þyngri refsingu

Í ákvörðun Hæstaréttar um áfrýjunarleyfisbeiðni Jóns Þórs segir að hann hafi óskað eftir áfrýjunarleyfi og einkum byggt á því að dómur Landsréttar væri bersýnilega rangur að formi og efni. Rökstuðningur réttarins hafi ekki verið í samræmi við lög um meðferð sakamála, stjórnarskrá lýðveldisins Íslands og mannréttindasáttmála Evrópu. 

Ekki hefði verið fjallað um athugasemdir hans við sönnunarmat héraðsdóms og vörnum hans ekki gerð skil. Engin rök hefðu verið færð fyrir þyngri refsingu og sakarmat réttarins væri rangt. Sérstaklega hefði niðurstaða réttarins um sakfellingu fyrir tilraun til manndráps verið röng. Þá teldi hann þau atriði sem hann byggði beiðni sína á einnig hafa verulega almenna þýðingu.

Endurskoða ekki munnlegan framburð

Í niðurstöðukafla ákvörðunarinnar segir að að virtum gögnum málsins verði hvorki séð að það lúti að atriðum sem hafi verulega almenna þýðingu né að mjög mikilvægt sé af öðrum ástæðum að fá úrlausn Hæstaréttar um þannig að fullnægt sé skilyrðum laga um meðferð sakamála um að dómur sé bersýnilega rangur, hafi almenna þýðingu, mikilvægt sé að fá úrlausn Hæstaréttar um málið eða að málsmeðferð hafi verið ábótavant.

Niðurstaða Landsréttar um sakfellingu byggist jafnframt að verulegu leyti á mati á sönnunargildi munnlegs framburðar en það mat verði ekki endurskoðað fyrir Hæstarétti. Beiðninni sé því hafnað.