Í minningu barna sem hefðu þurft stærra þorp

Við tölum stundum um að það þurfi heilt þorp til að ala upp barn. Enda þurfum við foreldrar jafnan stoð frá fleiri manneskjum þegar við erum að koma börnum okkar til manns.

Því við getum þetta aldrei alein.

Sum börn og foreldrar þeirra þurfa á stærra þorpi að halda en önnur.

Mér verður hugsað til barnanna:

Ölmu,

Nóa,

Geirs,

Maríu,

Adrían,

Þorleifs,

Úlfars,

Kristjáns,

Bergs,

Perlu,

Hávarðs,

Fannars,

Sölva,

Thelmu,

Baldurs,

Kristófers

og Jóhanns.

Sem hafa, ásamt öðrum börnum, dáið úr fíkni- og geðsjúkdómi á síðastliðnum árum. Blessuð sé minning þeirra. Þau voru öll dýrmætar manneskjur sem voru og verða elskaðar af foreldrum sínum, vinum sínum og öðrum aðstandendum.

Ég velti því fyrir mér hvort við sem búum í þessu litla sjávarþorpi á eyju á hjara veraldar gætum reynt að stækka þorpið okkar með því að eiga í markvissu samstarfi við önnur þorp á meginlandinu. Við þurfum nefnilega að horfast í augun við það að við höfum ekki alltaf burði til að bjóða upp á það sama og fjölmennari samfélög geta.

Slíkt samstarf gæti aukið aðgengi að úrræðum sem veita samhliða geð- og fíknimeðferð fyrir börn. Jafnvel með sérstakri nálgun fyrir einhverf börn.

Að minnsta kosti þangað til við sjáum slík úrræði rísa hér á landi.

Með markvissu samstarfi gætum við hlúð að öryggistilfinningu þessara fjölskyldna og dregið úr þessum viðvarandi og sársaukafulla ótta um að missa barnið sitt. Það er vitað mál að taugakerfi foreldra barna með sjúkdóma á borð við þessa eru að fuðra upp - mæður og feður eru komin í algjöra örmögnun og dottin út af vinnumarkaði. Sum tímabundið, önnur á örorku til frambúðar.

Allt þetta kostar samfélagið gríðarlega fjármuni, jafnvel um 2 milljónir á dag, ein manneskja, líkt og hinn 18 ára Gauti Einarsson og foreldrar hans hafa bent okkur á en þau hafa verið gjöful á að veita okkur lit inn í reynsluheim sinn síðast liðnar. vikur. Ég færi þeim bestu þakkir fyrir að vera svona ötul á orkuna sína til að reyna að færa þetta fjall.

Við þurfum að ræða um hvernig við getum stækkað okkar þorp (eða með öðrum orðum; okkar kerfi), þá sérstaklega fyrir þau börn sem mest þurfa á því að halda.

Í minningu þeirra sem þurftu mest á því að halda.

Höfundur er varaþingkona Viðreisnar og byggir þessi grein á ræðu hennar, sem flutt var á Alþingi 10. Mars 2026 undir dagskrárliðnum Störf þingsins.