Kjósum raunverulega breytingu á forystu Framsóknarflokksins Steinar Óli Sigfússon skrifar 13. febrúar 2026 11:45 Undanfarin ár höfum við í Framsóknarflokknum þurft að horfast í augu við að ákveðin lægð hefur gengið yfir starf okkar. Umræðan hefur víða orðið óskýrari og margir flokksmenn upplifað að stefna okkar og framtíðarsýn hafi hvorki verið nægilega skýr né sannfærandi. Þetta er ekki óyfirstíganlegt ástand, en það kallar á heiðarlega sjálfsskoðun og raunverulegan vilja til breytinga. Ég er skynsemishyggjumaður í eðli mínu og af þeim sökum hef ég fundið mér farveg innan Framsóknarflokksins – flokks sem er byggður á jafnvægi, ábyrgð og raunhæfum lausnum. Nú stöndum við hins vegar á tímamótum þegar við kjósum nýjan formann á flokksþingi um komandi helgi. Á slíkum stundum þarf að staldra við og spyrja hvert við ætlum og hver sé best til þess fallinn að leiða okkur þangað? Ég er flokksmaður sem kallar eftir forystu sem er tilbúin til að leiða flokkinn inn í framtíðina með skýrri stefnu, metnaðarfullum markmiðum og óþreytandi elju sér að vopni. Ákall hefur verið innan flokksins um hressilega innspýtingu; raunverulega nýja forystu sem skerpir á stefnumálum, dragi aftur fram kjarna framsóknarstefnunnar og veki starf flokksins til lífsins á ný. Í Ingibjörgu Isaksen sé ég þann leiðtoga sem flokkurinn þarfnast nú. Hún er hinn klassíski framsóknarmaður af því tagi sem við erum flest. Keppniskona af bestu gerð, með skýra sýn, mikinn metnað og óþreytandi til verka. Hún er talsmaður komandi kynslóða og skilur að Framsóknarflokkurinn á ekki að sætta sig við neitt annað en forystu sem getur gert betur. Betur í stefnumótun, betur í innleiðingu þeirrar stefnu og betur í að leiða flokkinn af festu og sannfæringu inn í framtíðina. Þess vegna styð ég Ingibjörgu heilshugar til formennsku í Framsóknarflokknum. Höfundur er háskólanemi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Framsóknarflokkurinn Flokksþing Framsóknar 2026 Mest lesið Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson Skoðun Skoðun Skoðun Skaðabætur frá síðustu öld Hópur lögmanna skrifar Skoðun Að nota börn til að næra sitt eigið egó Helga Snædal skrifar Skoðun Veitingageiranum var hent undir vagninn Einar Bárðarson skrifar Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar Skoðun Úr öskunni í eldinn Ingveldur Anna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hamfarir í hversdagslegum kringumstæðum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann Alexander M. Árnason skrifar Skoðun Fleiri krónur taldar – fáar nýjar Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og fisks Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Orkan í ólgusjó efnahagsmála Tinna Traustadóttir skrifar Skoðun Fæðingarorlof fyrir ömmu og afa? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Gott bú stendur undir sér Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Loksins get ég notið þess að vera heima Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar samþykki virðist verða að ábyrgð brotaþola Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sama fötlun en ólík réttindi - Aldurinn ræður úrslitum - Ásta Ólafsdóttir skrifar Skoðun Umskiptingar Flokks fólksins á Alþingi Júlíus Valsson skrifar Skoðun Okkar fé í Heimum Bergur Hauksson skrifar Skoðun Hver ætlar að hjúkra þér? Helga Rósa Másdóttir skrifar Skoðun Er alveg sama hvað Ísland er dýrt? Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Krossinn er ekki matseðill Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Við mælum hávaða en mælum við óskýrleikann? Ragnhildur Bjarkadóttir skrifar Skoðun Hvað gerist í síðari hálfleik? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson skrifar Skoðun Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Arfurinn og réttur ríkisins til skattheimtu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson skrifar Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Sjá meira
Undanfarin ár höfum við í Framsóknarflokknum þurft að horfast í augu við að ákveðin lægð hefur gengið yfir starf okkar. Umræðan hefur víða orðið óskýrari og margir flokksmenn upplifað að stefna okkar og framtíðarsýn hafi hvorki verið nægilega skýr né sannfærandi. Þetta er ekki óyfirstíganlegt ástand, en það kallar á heiðarlega sjálfsskoðun og raunverulegan vilja til breytinga. Ég er skynsemishyggjumaður í eðli mínu og af þeim sökum hef ég fundið mér farveg innan Framsóknarflokksins – flokks sem er byggður á jafnvægi, ábyrgð og raunhæfum lausnum. Nú stöndum við hins vegar á tímamótum þegar við kjósum nýjan formann á flokksþingi um komandi helgi. Á slíkum stundum þarf að staldra við og spyrja hvert við ætlum og hver sé best til þess fallinn að leiða okkur þangað? Ég er flokksmaður sem kallar eftir forystu sem er tilbúin til að leiða flokkinn inn í framtíðina með skýrri stefnu, metnaðarfullum markmiðum og óþreytandi elju sér að vopni. Ákall hefur verið innan flokksins um hressilega innspýtingu; raunverulega nýja forystu sem skerpir á stefnumálum, dragi aftur fram kjarna framsóknarstefnunnar og veki starf flokksins til lífsins á ný. Í Ingibjörgu Isaksen sé ég þann leiðtoga sem flokkurinn þarfnast nú. Hún er hinn klassíski framsóknarmaður af því tagi sem við erum flest. Keppniskona af bestu gerð, með skýra sýn, mikinn metnað og óþreytandi til verka. Hún er talsmaður komandi kynslóða og skilur að Framsóknarflokkurinn á ekki að sætta sig við neitt annað en forystu sem getur gert betur. Betur í stefnumótun, betur í innleiðingu þeirrar stefnu og betur í að leiða flokkinn af festu og sannfæringu inn í framtíðina. Þess vegna styð ég Ingibjörgu heilshugar til formennsku í Framsóknarflokknum. Höfundur er háskólanemi.
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Skoðun Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum? Kristín Hrefna Halldórsdóttir skrifar
Skoðun „The Concert of Three“. Samráð stórveldanna þriggja – ný leið til heimsfriðar? Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Mikilvægt er að draga lærdóm af smáíbúðamálinu i Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Hvernig getum við dregið úr einmanaleika mæðra í fæðingarorlofi? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun