Nú þarf ákvörðun, ekki afsakanir Monika Margrét Stefánsdóttir og skrifa 11. febrúar 2026 11:03 Framsóknarflokkurinn er ekki að glíma við tímabundnar áskoranir, hann hefur verið að tapa áttum. Flokkur sem veit ekki lengur hver hann er getur ekki ætlast til þess að kjósendur treysti honum fyrir framtíð landsins. Við höfum reynt varfærni, við höfum reynt málamiðlanir, við höfum reynt að þóknast öllum en það virkaði ekki. Nú er ekki tími fyrir fleiri greiningar, vinnuhópa eða málamiðlanir, nú er tími fyrir ákvarðanir. Framsókn þarf forystu sem þorir að horfast í augu við raunveruleikann, viðurkenna mistök og taka ábyrgð. Formaður Framsóknar má ekki vera sá sem heldur alltaf friðinn, hann verður að vera sá sem endurheimtir sjálfsmynd flokksins, sá sem segir sannleikann jafnvel þegar hann er óþægilegur, sá sem stendur fastur jafnvel þegar þrýstingurinn er mikill, sá sem leiðir en ekki sá sem bíður eftir samþykki. Flokkur sem vill vinna traust kjósenda verður fyrst að bera virðingu fyrir sjálfum sér, finna aftur ræturnar og kjósa sér sterkann leiðtoga sem vinnur hörðum höndum í að koma flokknum aftur á réttan stað. Þessi leiðtogi er Ingibjörg Ísaksen! Ég styð Ingibjörgu af persónulegri reynslu. Ég hef séð hvernig hún starfar þegar engar myndavélar eru á lofti og enginn ávinningur í sjónmáli fyrir hana persónulega. Hún er sanngjörn í samvinnu, hlustar af alvöru og kemur fram við fólk af virðingu, líka þegar það er ósammála henni. Hún hefur þann sterka eiginleika að draga fram það besta í fólki, fá það til að hafa trú á sjálfu sér og hafa trú á verkefnum án þess að slaka á kröfum eða stefnum. Ég hef séð hvernig sterk forysta skapar traust, styrkir liðsheild og fær fólk til að standa aðeins beinna. Fyrir mér skipta þessir eiginleikar miklu máli, ekki bara hver segir hvað heldur hvernig leiðtogi kemur fram, tekur ákvarðanir og ber ábyrgð. Þess vegan styð ég Ingibjörgu Ísaksen, ekki af vana, ekki af tryggð heldur vegna þess að ég trúi því af eigin reynslu að hún sé sú forysta sem Framsókn þarf núna. Höfundur er sveitarstjórnarfulltrúi og formaður Framsóknarfélags Dalvíkurbyggðar Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Framsóknarflokkurinn Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson Skoðun Skoðun Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Sjá meira
Framsóknarflokkurinn er ekki að glíma við tímabundnar áskoranir, hann hefur verið að tapa áttum. Flokkur sem veit ekki lengur hver hann er getur ekki ætlast til þess að kjósendur treysti honum fyrir framtíð landsins. Við höfum reynt varfærni, við höfum reynt málamiðlanir, við höfum reynt að þóknast öllum en það virkaði ekki. Nú er ekki tími fyrir fleiri greiningar, vinnuhópa eða málamiðlanir, nú er tími fyrir ákvarðanir. Framsókn þarf forystu sem þorir að horfast í augu við raunveruleikann, viðurkenna mistök og taka ábyrgð. Formaður Framsóknar má ekki vera sá sem heldur alltaf friðinn, hann verður að vera sá sem endurheimtir sjálfsmynd flokksins, sá sem segir sannleikann jafnvel þegar hann er óþægilegur, sá sem stendur fastur jafnvel þegar þrýstingurinn er mikill, sá sem leiðir en ekki sá sem bíður eftir samþykki. Flokkur sem vill vinna traust kjósenda verður fyrst að bera virðingu fyrir sjálfum sér, finna aftur ræturnar og kjósa sér sterkann leiðtoga sem vinnur hörðum höndum í að koma flokknum aftur á réttan stað. Þessi leiðtogi er Ingibjörg Ísaksen! Ég styð Ingibjörgu af persónulegri reynslu. Ég hef séð hvernig hún starfar þegar engar myndavélar eru á lofti og enginn ávinningur í sjónmáli fyrir hana persónulega. Hún er sanngjörn í samvinnu, hlustar af alvöru og kemur fram við fólk af virðingu, líka þegar það er ósammála henni. Hún hefur þann sterka eiginleika að draga fram það besta í fólki, fá það til að hafa trú á sjálfu sér og hafa trú á verkefnum án þess að slaka á kröfum eða stefnum. Ég hef séð hvernig sterk forysta skapar traust, styrkir liðsheild og fær fólk til að standa aðeins beinna. Fyrir mér skipta þessir eiginleikar miklu máli, ekki bara hver segir hvað heldur hvernig leiðtogi kemur fram, tekur ákvarðanir og ber ábyrgð. Þess vegan styð ég Ingibjörgu Ísaksen, ekki af vana, ekki af tryggð heldur vegna þess að ég trúi því af eigin reynslu að hún sé sú forysta sem Framsókn þarf núna. Höfundur er sveitarstjórnarfulltrúi og formaður Framsóknarfélags Dalvíkurbyggðar
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar