Varðhundar verðbólgunnar Hilmar Harðarson skrifar 6. febrúar 2026 12:31 Verðbólgan hefur verið viðvarandi á Íslandi undanfarin ár. Verkalýðshreyfingin reyndi að rjúfa þann vítahring vorið 2024 með því að skrifa undir hófsamar launahækkanir í þeirri von að fyrirtækin og hið opinbera myndu ganga í takti. Það virðist hafa verið draumsýn. Stórfyrirtækin og hið opinbera, aðilar sem hefðu átt að ganga á undan með góðu fordæmi, hafa þvert á móti haldið verðbólgunni uppi með ótímabærum verð- og gjaldskrárhækkunum. Að óbreyttu stefnir í að forsendur kjarasamninga verði brostnar í haust þegar til endurskoðunar kemur. Forsendurnar miða við 4,7% en verðbólgan er nú skriðin aftur upp fyrir 5%. Þá er ljóst hvert stefnir. Veitur sem eru í opinberri eigu hafa hækkað fastagjald hitaveitu um tæplega 50% á einu ári. Hækkun á notkunargjaldi hitaveitu og fastagjaldi rafmagns hefur hvort um sig hækkað um rétt liðlega 10%. Þessar hækkanir renna beint inn í verðbólguna. Hækkanir vörugjalda um áramótin höggva í sama knérunn og fyrirhugaðar breytingar Reykjavíkurborgar á leikskólagjöldum virðast ætla að hafa sömu áhrif. Í könnun sem FIT gerði meðal eigin félagsfólks kemur skýrt fram að fólk sér fram á hækkun leikskólagjalda við þessar breytingar. Stórfyrirtæki maka krókinn En ábyrgðin liggur ekki eingöngu hjá hinu opinbera. Stórfyrirtæki landsins hafa einnig lagt sitt af mörkum – því miður í öfuga átt. Olíufélögin hafa aukið álagningu sína á dropanum og látið hjá líða að skila lækkandi heimsmarkaðsverði á olíu til neytenda. Á sama tíma hafa stórar verslunarkeðjur, til dæmis Hagar (sem eiga Skeljung) og Festi (sem eiga N1) tilkynnt um frábæra afkomu á síðasta ári. Fyrirtækin sem selja heimilunum í landinu nauðsynjavörur hafa ekki skilað styrkingu krónunnar til neytenda í formi lægra vöruverðs, eins og eðlilegt væri. Bankarnir, flestir í opinberri eigu, maka krókinn sem aldrei fyrr. Það er alveg ljóst að tíminn er senn á þrotum og útlit er fyrir að kjarasamningar bresti í haust. Verðbólgan virðist vera á uppleið og varðhundar hennar láta engan bilbug á sér finna. Launafólk getur ekki til lengdar setið eftir án launahækkana sem halda í við verðlag. Því miður blasir við að launafólk þarf að fara með aðra nálgun inn í næstu kjaraviðræður. Verkalýðshreyfingin getur ekki ein og sér axlað ábyrgðina á stöðugleika í efnahagslífinu. Stjórnvöld og stjórnendur stórfyrirtækja verða að opna augun. Raunverð fasteigna tvöfaldast Eins og ég hef áður fjallað um hefur OECD sýnt fram á að húsnæðisverð á Íslandi hefur hækkað langt umfram bæði byggingakostnað. Raunverð fasteigna hefur nær tvöfaldast frá 2015, sem er miklu meira en í samanburðarlöndum. Þrátt fyrir að nú hafi aðeins hægt á verðhækkunum er íbúðaverð enn fullþanið þegar horft er til kaupmáttar og getu ungs fólks til að komast inn á fasteignamarkaðinn. OECD benti í fyrra á að þessi þróun væri ekki sjálfbær og að stjórnvöld yrðu að bregðast við með því að auka framboð húsnæðis á viðráðanlegu verði og auka aðgengi að byggingarlóðum. Það er ekki eftir neinu að bíða. Höfundur er formaður Samiðnar - landssambands iðnfélaga á Íslandi og formaður FIT - félags iðn- og tæknigreina. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hilmar Harðarson Verðlag Mest lesið Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Verðbólgan hefur verið viðvarandi á Íslandi undanfarin ár. Verkalýðshreyfingin reyndi að rjúfa þann vítahring vorið 2024 með því að skrifa undir hófsamar launahækkanir í þeirri von að fyrirtækin og hið opinbera myndu ganga í takti. Það virðist hafa verið draumsýn. Stórfyrirtækin og hið opinbera, aðilar sem hefðu átt að ganga á undan með góðu fordæmi, hafa þvert á móti haldið verðbólgunni uppi með ótímabærum verð- og gjaldskrárhækkunum. Að óbreyttu stefnir í að forsendur kjarasamninga verði brostnar í haust þegar til endurskoðunar kemur. Forsendurnar miða við 4,7% en verðbólgan er nú skriðin aftur upp fyrir 5%. Þá er ljóst hvert stefnir. Veitur sem eru í opinberri eigu hafa hækkað fastagjald hitaveitu um tæplega 50% á einu ári. Hækkun á notkunargjaldi hitaveitu og fastagjaldi rafmagns hefur hvort um sig hækkað um rétt liðlega 10%. Þessar hækkanir renna beint inn í verðbólguna. Hækkanir vörugjalda um áramótin höggva í sama knérunn og fyrirhugaðar breytingar Reykjavíkurborgar á leikskólagjöldum virðast ætla að hafa sömu áhrif. Í könnun sem FIT gerði meðal eigin félagsfólks kemur skýrt fram að fólk sér fram á hækkun leikskólagjalda við þessar breytingar. Stórfyrirtæki maka krókinn En ábyrgðin liggur ekki eingöngu hjá hinu opinbera. Stórfyrirtæki landsins hafa einnig lagt sitt af mörkum – því miður í öfuga átt. Olíufélögin hafa aukið álagningu sína á dropanum og látið hjá líða að skila lækkandi heimsmarkaðsverði á olíu til neytenda. Á sama tíma hafa stórar verslunarkeðjur, til dæmis Hagar (sem eiga Skeljung) og Festi (sem eiga N1) tilkynnt um frábæra afkomu á síðasta ári. Fyrirtækin sem selja heimilunum í landinu nauðsynjavörur hafa ekki skilað styrkingu krónunnar til neytenda í formi lægra vöruverðs, eins og eðlilegt væri. Bankarnir, flestir í opinberri eigu, maka krókinn sem aldrei fyrr. Það er alveg ljóst að tíminn er senn á þrotum og útlit er fyrir að kjarasamningar bresti í haust. Verðbólgan virðist vera á uppleið og varðhundar hennar láta engan bilbug á sér finna. Launafólk getur ekki til lengdar setið eftir án launahækkana sem halda í við verðlag. Því miður blasir við að launafólk þarf að fara með aðra nálgun inn í næstu kjaraviðræður. Verkalýðshreyfingin getur ekki ein og sér axlað ábyrgðina á stöðugleika í efnahagslífinu. Stjórnvöld og stjórnendur stórfyrirtækja verða að opna augun. Raunverð fasteigna tvöfaldast Eins og ég hef áður fjallað um hefur OECD sýnt fram á að húsnæðisverð á Íslandi hefur hækkað langt umfram bæði byggingakostnað. Raunverð fasteigna hefur nær tvöfaldast frá 2015, sem er miklu meira en í samanburðarlöndum. Þrátt fyrir að nú hafi aðeins hægt á verðhækkunum er íbúðaverð enn fullþanið þegar horft er til kaupmáttar og getu ungs fólks til að komast inn á fasteignamarkaðinn. OECD benti í fyrra á að þessi þróun væri ekki sjálfbær og að stjórnvöld yrðu að bregðast við með því að auka framboð húsnæðis á viðráðanlegu verði og auka aðgengi að byggingarlóðum. Það er ekki eftir neinu að bíða. Höfundur er formaður Samiðnar - landssambands iðnfélaga á Íslandi og formaður FIT - félags iðn- og tæknigreina.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar