Opið bréf til stjórnar Háskólans á Bifröst Hrafnhildur Theodórsdóttir skrifar 5. febrúar 2026 11:30 Virðulegi formaður stjórnar Háskólans á Bifröst, Ársæll Harðarson Ég skrifa þér sem meistaranemi við skólann og þar með einn af lykilhagaðilum hans. Tilefni bréfsins er sú alvarlega staða sem skapast hefur í kjölfar vantraustsyfirlýsingar akademískra starfsmanna gagnvart rektor og sú upplýsingagjöf sem nemendur hafa, eða öllu heldur hafa ekki fengið vegna málsins. Nemendur eru ekki jaðarhópur í starfsemi háskóla heldur burðarstoð hans. Þeir leggja í verulegar fjárhagslegar, faglegar og persónulegar skuldbindingar með því að hefja nám og treysta því að stjórnarhættir skólans, akademískt umhverfi og orðspor séu þess eðlis að prófgráður þeirra haldi gildi sínu til framtíðar. Í því ljósi er sú staða sem upp er komin sérstaklega alvarleg. Upplýsingagjöf til nemenda hefur að mestu takmarkast við almenn skilaboð frá rektor sjálfum, sem getur eðli máls samkvæmt ekki talist hlutlaus aðili í máli þar sem vantraust beinist persónulega að henni. Þá hefur nemendum nýlega borist bréf undirritað af þér, formanni stjórnar, þar sem ítrekað er lýst yfir fullum stuðningi stjórnar við rektor, án þess að áhyggjur akademískra starfsmanna, forsendur vantraustsins eða ábyrgð stjórnar á meðferð málsins séu teknar til efnislegrar umfjöllunar. Á sama tíma birtast ítrekað í fjölmiðlum upplýsingar sem stangast verulega á við þá mynd sem skólinn dregur upp í samskiptum við nemendur. Þetta skilur nemendur eftir í óvissu og rýrir traust til upplýsingagjafar skólans. Nýlegar fréttir, meðal annars um starfsmannafund þar sem ekki var gert ráð fyrir spurningum og um uppsögn kennara, ýta enn frekar undir tilfinningu um þöggun, skort á samtali og vanhæfni til að takast á við ágreining með uppbyggilegum hætti. Í stað þess að grípa málið og leysa það virðist sem stjórn Bifrastar og stjórnendur skólans auki vandann í hverju skrefi með illa ígrunduðum aðgerðum eins og t.d. að segja upp vinsælum og virtum kennara. Þannig eykst krísan og stækkar. Kannski gætu nemendur í Miðlun og almannatengslum hjálpað, nú eða þeir sem leggja stund á áfalllastjórnun. Sá sem er að drukkna í miðri á, stjórnar ekki björgunaraðgerðum á landi. Rektor er gerandi í málinu og því ætti stjórn skólans kannski aðeins að trimma stuðningsyfirlýsingar sínar niður og ráða sjálfstæðan óháðan aðila til að stýra þessu máli í höfn. Ef ekki er vilji til að mæta kröfum akademískra starfsmanna um að rektor og stjórnendur víki á meðan greitt er úr þá, í það minnsta, takmarkið valdsvið umræddra þannig að nornaveiðar og uppsagnir séu ekki mögulegar í miðri krísu. Sú staðreynd að engin skýr tímalína hefur verið sett fram um meðferð málsins eða næstu skref eykur enn á óöryggi nemenda. Óvissa um framvindu mála, ásamt opinberum yfirlýsingum akademískra starfsmanna um að uppsagnir kunni að verða næsta skref fari rektor ekki frá, skapar verulega áhættu fyrir akademíska starfsemi skólans, gæði kennslu og námsframvindu. Vanmáttug viðbrögð stjórnar skólans, ásamt sífelldum neikvæðum fréttum í fjölmiðlum, rýra orðspor Háskólans á Bifröst með áþreifanlegum hætti. Þegar orðspor háskóla veikist, veikist jafnframt virði þess náms og þeirra prófgráða sem nemendur hafa þegar fjárfest í. Í því samhengi blasir við raunveruleg hætta á því að menntun nemenda gjaldfallist að hluta til vegna ákvarðana, eða skorts á ákvörðunum, sem þeir hafa hvorki aðkomu að né fullnægjandi upplýsingar um. Í ljósi þessa vaknar óhjákvæmilega sú spurning hvort stjórn skólans sé í raun að setja hagsmuni einstaklings ofar heildarhagsmunum stofnunarinnar með því að lýsa ítrekað yfir óskilyrtum stuðningi við rektor, þrátt fyrir vantraust stórs hluta akademískra starfsmanna, vaxandi óstöðugleika og augljósa skaða á orðspori skólans. Slík forgangsröðun samrýmist illa þeirri ábyrgð sem stjórn háskóla ber gagnvart öllum hagaðilum hans. Í ljósi alvarleika málsins óska ég hér með formlega eftir skriflegu svari frá stjórn Háskólans á Bifröst. Ég tel eðlilegt að slíkt svar berist innan hæfilegs tímafrests og óska því eftir því að svar berist innan viku frá dagsetningu þessa bréfs, á þessum sama vettvangi eða til mín persónulega. Virðingarfyllst, Hrafnhildur TheodórsdóttirMeistaranemi í forystu og stjórnun við Háskólann á Bifröst Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Deilur í Háskólanum á Bifröst Háskólar Skóla- og menntamál Mest lesið 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Þarf að toga í fleiri þræði á leigumarkaði? Ragnar Sigurður Kristjánsson Skoðun Macklemore, Robert Kraft og sniðganga fyrir Palestínu Ragnhildur Hólmgeirsdóttir Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason Skoðun Öryggi sjúklinga byggist á samstarfi og trausti Marta Jóns Hjördísardóttir,Ólöf Elsa Björnsdóttir Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir Skoðun Samfélag sem bregst EKKI og sérstakur dómstóll kynferðisbrota Aldís Schram,Anna Ragna Fossberg,Guðrún Ebba Ólafsdóttir Skoðun Fær þjóðin eðlilega rentu? Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun EES eftir eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Ákall til stjórnvalda Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Er mér óhætt hér?” sjúklingaöryggi fatlaðs fólks Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Viðskiptaráð með rörsýn á leigumarkaðinn Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Sáttamiðlun í sakamálum á Íslandi? Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason skrifar Skoðun Vefurinn kom á undan félaginu Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Macklemore, Robert Kraft og sniðganga fyrir Palestínu Ragnhildur Hólmgeirsdóttir skrifar Skoðun „Við ætlum að læra af þessu“ – enn einu sinni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Af hverju ég elska Ísland Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Hugleiðing á degi náttúrunnar Kolbrún Haraldsdóttir skrifar Skoðun Samfélag sem bregst EKKI og sérstakur dómstóll kynferðisbrota Aldís Schram,Anna Ragna Fossberg,Guðrún Ebba Ólafsdóttir skrifar Skoðun Öryggi sjúklinga byggist á samstarfi og trausti Marta Jóns Hjördísardóttir,Ólöf Elsa Björnsdóttir skrifar Skoðun Björgunarþyrla á Akureyri – staða máls Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Framtíð endurhæfingar á Norðurlandi Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Fær þjóðin eðlilega rentu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þarf að toga í fleiri þræði á leigumarkaði? Ragnar Sigurður Kristjánsson skrifar Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Á allt Ísland heima á höfuðborgarsvæðinu? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Reykjanesundrið - næsti kafli Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekkert að spila um Sigurður Hallur Jónsson skrifar Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir skrifar Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Sjá meira
Virðulegi formaður stjórnar Háskólans á Bifröst, Ársæll Harðarson Ég skrifa þér sem meistaranemi við skólann og þar með einn af lykilhagaðilum hans. Tilefni bréfsins er sú alvarlega staða sem skapast hefur í kjölfar vantraustsyfirlýsingar akademískra starfsmanna gagnvart rektor og sú upplýsingagjöf sem nemendur hafa, eða öllu heldur hafa ekki fengið vegna málsins. Nemendur eru ekki jaðarhópur í starfsemi háskóla heldur burðarstoð hans. Þeir leggja í verulegar fjárhagslegar, faglegar og persónulegar skuldbindingar með því að hefja nám og treysta því að stjórnarhættir skólans, akademískt umhverfi og orðspor séu þess eðlis að prófgráður þeirra haldi gildi sínu til framtíðar. Í því ljósi er sú staða sem upp er komin sérstaklega alvarleg. Upplýsingagjöf til nemenda hefur að mestu takmarkast við almenn skilaboð frá rektor sjálfum, sem getur eðli máls samkvæmt ekki talist hlutlaus aðili í máli þar sem vantraust beinist persónulega að henni. Þá hefur nemendum nýlega borist bréf undirritað af þér, formanni stjórnar, þar sem ítrekað er lýst yfir fullum stuðningi stjórnar við rektor, án þess að áhyggjur akademískra starfsmanna, forsendur vantraustsins eða ábyrgð stjórnar á meðferð málsins séu teknar til efnislegrar umfjöllunar. Á sama tíma birtast ítrekað í fjölmiðlum upplýsingar sem stangast verulega á við þá mynd sem skólinn dregur upp í samskiptum við nemendur. Þetta skilur nemendur eftir í óvissu og rýrir traust til upplýsingagjafar skólans. Nýlegar fréttir, meðal annars um starfsmannafund þar sem ekki var gert ráð fyrir spurningum og um uppsögn kennara, ýta enn frekar undir tilfinningu um þöggun, skort á samtali og vanhæfni til að takast á við ágreining með uppbyggilegum hætti. Í stað þess að grípa málið og leysa það virðist sem stjórn Bifrastar og stjórnendur skólans auki vandann í hverju skrefi með illa ígrunduðum aðgerðum eins og t.d. að segja upp vinsælum og virtum kennara. Þannig eykst krísan og stækkar. Kannski gætu nemendur í Miðlun og almannatengslum hjálpað, nú eða þeir sem leggja stund á áfalllastjórnun. Sá sem er að drukkna í miðri á, stjórnar ekki björgunaraðgerðum á landi. Rektor er gerandi í málinu og því ætti stjórn skólans kannski aðeins að trimma stuðningsyfirlýsingar sínar niður og ráða sjálfstæðan óháðan aðila til að stýra þessu máli í höfn. Ef ekki er vilji til að mæta kröfum akademískra starfsmanna um að rektor og stjórnendur víki á meðan greitt er úr þá, í það minnsta, takmarkið valdsvið umræddra þannig að nornaveiðar og uppsagnir séu ekki mögulegar í miðri krísu. Sú staðreynd að engin skýr tímalína hefur verið sett fram um meðferð málsins eða næstu skref eykur enn á óöryggi nemenda. Óvissa um framvindu mála, ásamt opinberum yfirlýsingum akademískra starfsmanna um að uppsagnir kunni að verða næsta skref fari rektor ekki frá, skapar verulega áhættu fyrir akademíska starfsemi skólans, gæði kennslu og námsframvindu. Vanmáttug viðbrögð stjórnar skólans, ásamt sífelldum neikvæðum fréttum í fjölmiðlum, rýra orðspor Háskólans á Bifröst með áþreifanlegum hætti. Þegar orðspor háskóla veikist, veikist jafnframt virði þess náms og þeirra prófgráða sem nemendur hafa þegar fjárfest í. Í því samhengi blasir við raunveruleg hætta á því að menntun nemenda gjaldfallist að hluta til vegna ákvarðana, eða skorts á ákvörðunum, sem þeir hafa hvorki aðkomu að né fullnægjandi upplýsingar um. Í ljósi þessa vaknar óhjákvæmilega sú spurning hvort stjórn skólans sé í raun að setja hagsmuni einstaklings ofar heildarhagsmunum stofnunarinnar með því að lýsa ítrekað yfir óskilyrtum stuðningi við rektor, þrátt fyrir vantraust stórs hluta akademískra starfsmanna, vaxandi óstöðugleika og augljósa skaða á orðspori skólans. Slík forgangsröðun samrýmist illa þeirri ábyrgð sem stjórn háskóla ber gagnvart öllum hagaðilum hans. Í ljósi alvarleika málsins óska ég hér með formlega eftir skriflegu svari frá stjórn Háskólans á Bifröst. Ég tel eðlilegt að slíkt svar berist innan hæfilegs tímafrests og óska því eftir því að svar berist innan viku frá dagsetningu þessa bréfs, á þessum sama vettvangi eða til mín persónulega. Virðingarfyllst, Hrafnhildur TheodórsdóttirMeistaranemi í forystu og stjórnun við Háskólann á Bifröst
Öryggi sjúklinga byggist á samstarfi og trausti Marta Jóns Hjördísardóttir,Ólöf Elsa Björnsdóttir Skoðun
Samfélag sem bregst EKKI og sérstakur dómstóll kynferðisbrota Aldís Schram,Anna Ragna Fossberg,Guðrún Ebba Ólafsdóttir Skoðun
Skoðun Samfélag sem bregst EKKI og sérstakur dómstóll kynferðisbrota Aldís Schram,Anna Ragna Fossberg,Guðrún Ebba Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Öryggi sjúklinga byggist á samstarfi og trausti Marta Jóns Hjördísardóttir,Ólöf Elsa Björnsdóttir skrifar
Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Öryggi sjúklinga byggist á samstarfi og trausti Marta Jóns Hjördísardóttir,Ólöf Elsa Björnsdóttir Skoðun
Samfélag sem bregst EKKI og sérstakur dómstóll kynferðisbrota Aldís Schram,Anna Ragna Fossberg,Guðrún Ebba Ólafsdóttir Skoðun