Seltjarnarnes og fjárhagurinn – viðvarandi hallarekstur Sigurþóra Bergsdóttir skrifar 19. janúar 2026 13:30 Seltjarnarnes er gott samfélag með mikla kosti. Hér er sterk samfélagsvitund, öflugt skóla- og íþróttastarf og gott mannlíf. Þetta er bær sem margir velja sér vegna lífsgæða og halda tryggð við. En jafnvel sterk samfélög verða ekki rekin til lengdar án traustra fjármála. Undanfarin ár hefur fjárhagsstaða Seltjarnarness versnað jafnt og þétt. Bærinn hefur rekið sig með halla ár eftir ár. Hallarekstur þýðir einfaldlega að útgjöld eru meiri en tekjur, og sá munur þarf annaðhvort að vera fjármagnaður með lánum, sölu eigna eða með því að ganga á veltufé og varasjóði. Stakt ár með halla getur verið eðlilegt, til dæmis vegna stórra framkvæmda eða óvæntra áfalla. Vandinn skapast þegar hallinn verður viðvarandi. Tölurnar segja sína sögu Uppsafnaður halli A hluta bæjarsjóðs á þessu kjörtímabili nemur um 2,3 milljörðum króna. Samtals halli A- og B hluta er um 1,6 milljarðar króna. Fyrir árið 2026 er gert ráð fyrir 117 milljóna króna halla á A hluta. Sé þessi þróun sett í samhengi við tekjur kemur í ljós að rekstur bæjarins hefur verið með 8–10% halla af heildartekjum yfir tímabilið. Til samanburðar grípa flest sveitarfélög til aðgerða þegar halli fer yfir 2–3%. Við erum því komin langt út fyrir þau mörk sem teljast ásættanleg. Afleiðingar sem sjást í daglegu lífi Hallarekstur er ekki óhlutbundið bókhaldsatriði. Þegar tekjur duga ekki lengur til daglegs reksturs neyðist sveitarfélag til að: fresta viðhaldi, taka lán, ganga á veltufé, eða draga úr þjónustu. Þetta gerist sjaldan allt í einu. Afleiðingarnar koma smám saman. Við sjáum þær í skólakerfinu, þar sem frestað viðhald hefur leitt til alvarlegra vandamála. Við sjáum stöðnun í uppbyggingu, verri ásýnd bæjarins og aukið álag á starfsfólk. Börn, ungt fólk og eldra fólk finna fyrst fyrir þessari þróun. Þegar hallarekstur varir lengi myndast vítahringur: lakari innviðir kalla á hærri kostnað síðar, sem aftur veikir fjárhag bæjarins enn frekar. Áhætta fyrir sjálfstæði bæjarins Viðvarandi hallarekstur snýst ekki aðeins um þjónustu, heldur einnig um sjálfstæði sveitarfélagsins. Seltjarnarnes hefur þegar verið varað við af eftirlitsnefnd sveitafélaga vegna frávika frá jafnvægisreglu og lykilviðmiðum. Ef ekkert er gert eykst hættan á aukinni yfirstjórn, skerðingu á fjárhagslegu sjálfsforræði eða utanaðkomandi íhlutun. Reynsla annarra sveitarfélaga sýnir að slík þróun getur í versta falli leitt til sameiningarþrýstings eða stjórnunar utan frá. Hversu lengi höfum við? Miðað við stærð hallans og þróun síðustu ára er svarið einfalt, þó óþægilegt: ekki lengi. Viðvarandi halli af þessari stærðargráðu er yfirleitt þolanlegur í 1–3 ár í viðbót, nema gripið verði strax til raunverulegra aðgerða. Þetta er ekki pólitísk afstaða heldur stærðfræði. Valið sem blasir við Staðan er alvarleg en hún er leysanleg. Með raunhæfri áætlanagerð, skýrri forgangsröðun, endurskoðun á tekjumódeli og bættri stjórnun samninga og fjárfestinga er hægt að snúa þessari þróun við. En því lengur sem beðið er, þeim mun erfiðari og sársaukafyllri verða aðgerðirnar. Spurningin sem við stöndum frammi fyrir er því ekki hvort bregðast eigi við, heldur hvenær. Seltjarnarnes er gott samfélag. Einmitt þess vegna ber okkur skylda til að verja það – með ábyrgum fjármálum, upplýstri umræðu og ákvörðunum sem tryggja framtíð bæjarins. Höfundur er bæjarfulltrúi Samfylkingar og óháðra í bæjarstjórn Seltjanarness. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigurþóra Bergsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Má ég líka gera upp í evrum? Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Unga fólkið ber byrðarnar Arnar Birkir Dansson Skoðun Þegar refsing einstaklings, verður refsing fyrir alla fjölskylduna Guðrún Snæbjört Þóroddsdóttir,Harpa Halldórsdóttir,Jenný Magnúsdóttir Skoðun Arfleifð Davíðs Jón Baldvin Hannibalsson Skoðun Skítamix sem börnin borga Róbert Ragnarsson,Sandra Hlín Guðmundsdóttir Skoðun Staðreyndir um efnaskiptaaðgerðir á Íslandi Hjörtur Gíslason Skoðun Bandarískir landgönguliðar í Íran Arnór Sigurjónsson Skoðun Menningin á heima í Kórnum Svava H. Friðgeirsdóttir Skoðun Ungt fólk kemst ekki inn á húsnæðismarkaðinn Böðvar Ingi Guðbjartsson Skoðun Fær örmögnun fætur? Gunnar Önnu Svanbergsson Skoðun Skoðun Skoðun Tilfinningar sem okkar hærri leiðbeinendur Matthildur Björnsdóttir skrifar Skoðun Bítlakynslóðin úti í kuldanum á efri árum Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ákall til ráðherra menningarmála og borgarstjóra Reykjavíkur Frédéric Boyer skrifar Skoðun Þegar refsing einstaklings, verður refsing fyrir alla fjölskylduna Guðrún Snæbjört Þóroddsdóttir,Harpa Halldórsdóttir,Jenný Magnúsdóttir skrifar Skoðun Tannheilsa má ekki gleymast Fríða Bogadóttir skrifar Skoðun Fyrningarreglur námslána og lagaskil nýrra laga Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Loksins fá sjónarmið Afstöðu hljómgrunn Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Ungt fólk kemst ekki inn á húsnæðismarkaðinn Böðvar Ingi Guðbjartsson skrifar Skoðun Við erum í þessu saman Heiða Björg Hilmisdóttir skrifar Skoðun Menningin á heima í Kórnum Svava H. Friðgeirsdóttir skrifar Skoðun Landakort samtímans og áttaviti sögunnar Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þétting byggðar og miðsókn – skipulagsstefna sem þjónar ekki öllum Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Smalaholtskógur: Náttúruperla eða fórnarkostur skipulags, og hver á að borga? Ómar Þór Kristinsson skrifar Skoðun Í stríði við náttúruna - baráttan um landið Ólafur Valsson skrifar Skoðun Íbúar njóti árangursins Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Unga fólkið ber byrðarnar Arnar Birkir Dansson skrifar Skoðun Skítamix sem börnin borga Róbert Ragnarsson,Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Bandarískir landgönguliðar í Íran Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hugsanir okkar eru einkamál: Taugatækni, siðfræði og hugrænt frelsi María K. Jónsdóttir skrifar Skoðun Hjálp! Baldvin Björgvinsson skrifar Skoðun Má ég líka gera upp í evrum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Arfleifð Davíðs Jón Baldvin Hannibalsson skrifar Skoðun Staðreyndir um efnaskiptaaðgerðir á Íslandi Hjörtur Gíslason skrifar Skoðun „Ekkert bendi til þess að það sé raunin“ Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Fær örmögnun fætur? Gunnar Önnu Svanbergsson skrifar Skoðun Þjóðarleiðtogi sem enginn tekur lengur mark á. Til hvers er hann þá? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Fengu hvorugt varanlegar undanþágur Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Samþjöppun auðs og hindranir fyrir ungt fólk á Íslandi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er óheppni hjúkrunarfræðingurinn raunverulega óheppinn? Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Það er gott að hafa „góðar tengingar“ í Kópavogi. 2 af 4. Theodóra S. Þorsteinsdóttir skrifar Sjá meira
Seltjarnarnes er gott samfélag með mikla kosti. Hér er sterk samfélagsvitund, öflugt skóla- og íþróttastarf og gott mannlíf. Þetta er bær sem margir velja sér vegna lífsgæða og halda tryggð við. En jafnvel sterk samfélög verða ekki rekin til lengdar án traustra fjármála. Undanfarin ár hefur fjárhagsstaða Seltjarnarness versnað jafnt og þétt. Bærinn hefur rekið sig með halla ár eftir ár. Hallarekstur þýðir einfaldlega að útgjöld eru meiri en tekjur, og sá munur þarf annaðhvort að vera fjármagnaður með lánum, sölu eigna eða með því að ganga á veltufé og varasjóði. Stakt ár með halla getur verið eðlilegt, til dæmis vegna stórra framkvæmda eða óvæntra áfalla. Vandinn skapast þegar hallinn verður viðvarandi. Tölurnar segja sína sögu Uppsafnaður halli A hluta bæjarsjóðs á þessu kjörtímabili nemur um 2,3 milljörðum króna. Samtals halli A- og B hluta er um 1,6 milljarðar króna. Fyrir árið 2026 er gert ráð fyrir 117 milljóna króna halla á A hluta. Sé þessi þróun sett í samhengi við tekjur kemur í ljós að rekstur bæjarins hefur verið með 8–10% halla af heildartekjum yfir tímabilið. Til samanburðar grípa flest sveitarfélög til aðgerða þegar halli fer yfir 2–3%. Við erum því komin langt út fyrir þau mörk sem teljast ásættanleg. Afleiðingar sem sjást í daglegu lífi Hallarekstur er ekki óhlutbundið bókhaldsatriði. Þegar tekjur duga ekki lengur til daglegs reksturs neyðist sveitarfélag til að: fresta viðhaldi, taka lán, ganga á veltufé, eða draga úr þjónustu. Þetta gerist sjaldan allt í einu. Afleiðingarnar koma smám saman. Við sjáum þær í skólakerfinu, þar sem frestað viðhald hefur leitt til alvarlegra vandamála. Við sjáum stöðnun í uppbyggingu, verri ásýnd bæjarins og aukið álag á starfsfólk. Börn, ungt fólk og eldra fólk finna fyrst fyrir þessari þróun. Þegar hallarekstur varir lengi myndast vítahringur: lakari innviðir kalla á hærri kostnað síðar, sem aftur veikir fjárhag bæjarins enn frekar. Áhætta fyrir sjálfstæði bæjarins Viðvarandi hallarekstur snýst ekki aðeins um þjónustu, heldur einnig um sjálfstæði sveitarfélagsins. Seltjarnarnes hefur þegar verið varað við af eftirlitsnefnd sveitafélaga vegna frávika frá jafnvægisreglu og lykilviðmiðum. Ef ekkert er gert eykst hættan á aukinni yfirstjórn, skerðingu á fjárhagslegu sjálfsforræði eða utanaðkomandi íhlutun. Reynsla annarra sveitarfélaga sýnir að slík þróun getur í versta falli leitt til sameiningarþrýstings eða stjórnunar utan frá. Hversu lengi höfum við? Miðað við stærð hallans og þróun síðustu ára er svarið einfalt, þó óþægilegt: ekki lengi. Viðvarandi halli af þessari stærðargráðu er yfirleitt þolanlegur í 1–3 ár í viðbót, nema gripið verði strax til raunverulegra aðgerða. Þetta er ekki pólitísk afstaða heldur stærðfræði. Valið sem blasir við Staðan er alvarleg en hún er leysanleg. Með raunhæfri áætlanagerð, skýrri forgangsröðun, endurskoðun á tekjumódeli og bættri stjórnun samninga og fjárfestinga er hægt að snúa þessari þróun við. En því lengur sem beðið er, þeim mun erfiðari og sársaukafyllri verða aðgerðirnar. Spurningin sem við stöndum frammi fyrir er því ekki hvort bregðast eigi við, heldur hvenær. Seltjarnarnes er gott samfélag. Einmitt þess vegna ber okkur skylda til að verja það – með ábyrgum fjármálum, upplýstri umræðu og ákvörðunum sem tryggja framtíð bæjarins. Höfundur er bæjarfulltrúi Samfylkingar og óháðra í bæjarstjórn Seltjanarness.
Þegar refsing einstaklings, verður refsing fyrir alla fjölskylduna Guðrún Snæbjört Þóroddsdóttir,Harpa Halldórsdóttir,Jenný Magnúsdóttir Skoðun
Skoðun Þegar refsing einstaklings, verður refsing fyrir alla fjölskylduna Guðrún Snæbjört Þóroddsdóttir,Harpa Halldórsdóttir,Jenný Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Smalaholtskógur: Náttúruperla eða fórnarkostur skipulags, og hver á að borga? Ómar Þór Kristinsson skrifar
Skoðun Hugsanir okkar eru einkamál: Taugatækni, siðfræði og hugrænt frelsi María K. Jónsdóttir skrifar
Skoðun Það er gott að hafa „góðar tengingar“ í Kópavogi. 2 af 4. Theodóra S. Þorsteinsdóttir skrifar
Þegar refsing einstaklings, verður refsing fyrir alla fjölskylduna Guðrún Snæbjört Þóroddsdóttir,Harpa Halldórsdóttir,Jenný Magnúsdóttir Skoðun