Hæsti­réttur hafnaði kröfum hópnauðgara

Landsréttur dæmdi þá Ásbjörn Þórarinn og Bessa í þriggja ára fangelsi í desember á síðasta ári, fyrir að hafa nauðgað ungri konu, 18 ára að aldri, í mars 2020, þegar þeir voru 28 og 27 ára. 

Í dómi Landsréttar kom fram að annar mannanna hafi haldið höndum konunnar föstum, rifið endurtekið í hár hennar, tekið hana hálstaki og slegið hana nokkrum sinnum í andlitið. Þá hafi mennirnir báðir skipst á að setja fingur og getnaðarlimi sína inn í munn hennar og þvingað hana til að hafa við þá munnmök.

Ekki augljóst að dómi Landsréttar yrði ekki breytt

Héraðsdómur Reykjaness hafði sýknað mennina og við ákvörðun sína um að veita áfrýjunarleyfi vísaði Hæstiréttur til ákvæðis sakamálalaga um að verða skuli við ósk ákærðs manns, sem sýknaður er í héraðsdómi en sakfelldur í Landsrétti, um áfrýjunarleyfi nema rétturinn telji ljóst að áfrýjun verði ekki til þess að breyta dómi Landsréttar.

„Þar sem slíku verður ekki slegið föstu í tilviki leyfisbeiðenda verða beiðnir þeirra samþykktar.“

Ekki mannréttindabrot

Í dómi Hæstaréttar segir að rétturinn hafi komist að þeirri niðurstöðu að skýrsla konunnar fyrir Landsrétti um fjarfundarbúnað í hljóði og mynd þar sem hún var stödd erlendis hefði farið fram í samræmi við heimild tiltekinnar greinar laga um meðferð sakamála. 

Ekki hafi verið fallist á að með þessu hefði verið brotið gegn rétti Ásbjörns Þórarins og Bessa til réttlátrar málsmeðferðar samkvæmt stjórnarskrá og mannréttindasáttmála Evrópu. Ómerkingu á þessum grundvelli hafi því verið hafnað.

Annmarki á dómi Landsréttar en ekki alvarlegur 

Jafnframt hafi verið uppi krafa um ómerkingu dóms Landsréttar á þeim grunni að ekki hefði verið tekin afstaða til allra varna þeirra. Hæstiréttur tók fram að sá annmarki væri á dómi Landsréttar að ekki væri vikið að vörnum mannanna sem lutu að niðurstöðum greiningar á DNA-sniði í stroksýnum sem tekin voru af getnaðarlimum þeirra þar sem ekkert DNA-snið sem svaraði til brotaþola hafi fundist. 

Hæstiréttur komst að þeirri niðurstöðu að ekki væri um að ræða slíkt atriði við sönnunarmatið að það leiddi þegar til þeirrar niðurstöðu að sök væri ósönnuð. Var ekki talið um slíkan annmarka á rökstuðningi dómsins að ræða að varðað gæti ómerkingu hans. Þá var ekki talið að aðrir annmarkar væru á hinum áfrýjaða dómi sem leitt gætu til ómerkingar hans. 

Hæstiréttur tók fram að niðurstaða Landsréttar um sakfellingu Á og B væri reist á heildstæðu mati á öllum sönnunargögnum og þá einkum sönnunargildi munnlegs framburðar fyrir dómi sem ekki yrði endurmetið af Hæstarétti. Var hinn áfrýjaði dómur því staðfestur um sakfellingu Ásbjörns Þórarins og Bessa og um refsingu þeirra.

Tæpar þrettán milljónir í málskostnað

Þá var mönnunum gert að greiða 3.243.898 krónur í málsvarnarlaun verjenda sinna og annan áfrýjunarkostnað fyrir Hæstarétti. Áður hafði þeim verið gert að greiða alls 9.570.929 krónur í málskostnað.

Miskabótakröfu konunnar var hins vegar vísað aftur heim í hérað til lögmætrar meðferðar með dómi Landsréttar.