Hin yndislega aðlögun Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar 30. ágúst 2025 15:03 Kona kom í heimsókn og menn fóru gjörsamlega á límingunum! Uppnámið varð slíkt að annað eins hafði ekki sést í áraraðir, einhver stjórnmálaleiðtogi gekk svo langt að segja á samfélagsmiðlum að sér hafi orðið flökurt. Vonandi er honum batnaður flökurleikinn. Konan er Ursula von der Leyen, forseti framkvæmdastjórnar Evrópusambandsins og þeir sem fóru á límingunum eru andstæðingar þess að Íslendingar fái að taka afstöðu til þess hvort halda eigi áfram aðildarviðræðum Íslands og ESB. Um leið eru þessir aðilar auðvitað mótfallnir fullri aðild Íslands að ESB, en eins og margir vita er Ísland með einskonar aukaaðild að ESB í gegnum samninginn um hið evrópska efnahagssvæði, sem tók gildi árið 1995. Það er mesta aðlögun sem um getur á Íslandi að evrópskum lögum og reglum og sennilega eitt það besta sem gerðist fyrir Ísland á síðustu öld. Já, þetta er eitt mesta lukkuskref sem þjóðin hefur tekið. Í skjóli samningsins hafa íslensk sveitarfélög, atvinnulíf og hugvit meðal annars fengið styrki upp á milljarða króna, meðal annars til rannsókna, þróunar og fleiri hluta. Ég leyfi mér að fullyrða að án EES hefði þessi mynd verið allt öðruvísi. Að ekki sé talað um markaðsaðganginn að Innri markaði ESB. En þú lesandi góður tókst kannski eftir því að ég nefndi hér á undan eitt skelfilegasta orð sem til er í íslenskri tungu: AÐLÖGUN! Ljótari og verri en Grýla og Leppalúði Hér er auðvitað komið eitt mesta skammaryrðið sem um getur í munni andstæðinga ESB. Þeir eru duglegir við að finna upp allskonar frasa til upphrópana þegar kemur að ESB. Ætli þeir að vera virkilega vondir og neikvæðir gagnvart ESB, þá hrópa þeir orðið AÐLÖGUN út um allar jarðir, já, rétt eins og þeim sé borgað fyrir það. Það er svo skelfilegt fyrir Ísland og Íslendinga að aðlagast Evrópu, já, bara alveg hræðileg. Ef orðið AÐLÖGUN væri manneskja væri sú að öllum líkindum bæði skelfilegri og ljótari en Grýla og Leppalúði samanlagt. Og grimmari en Jólakötturinn! Þessi manneskja; ,,Frú AÐLÖGUN“ myndi sennilegast gleypa okkur með húð og hári, kjamsa á okkur eins og enginn væri morgundagurinn. Hún kemur jú frá hinum hræðilega stað, Brussel í Belgíu. En að öllu gamni slepptu þá leyfi ég mér að fullyrða það hér í þessari grein að AÐLÖGUN Íslands að Evrópu, sé það besta sem komið hefur fyrir landið, bæði almenning, stjórnsýslu og atvinnulíf. Allt frá því að við gengum í EFTA, Fríverslunarsamtök Evrópu árið 1970 og svo EES, með öllu því sem þeim samningi fylgdi. ,,ESB-nojan“ Andstæðingar aðildar setja á fóninn gömlu, rispuðu plöturnar og gamla ,,ESB-nojan“ er þarna líka, þ.e.a.s að ESB muni ræna og rupla öllu af Íslendingum, hirða alla orkuna, fullveldið og tæma fiskimiðin, svo dæmi séu tekin. Ekkert af þessu mun gerast við aðild, enda grunnhugmynd ESB ekki að ræna auðlindum af aðildarríkjunum. Það er hins vegar grunnhugmynd ESB að stuðla að aukinni verslun og viðskiptum, ESB er nefnilega ,,bissnessbandalag“ að stórum hluta. Það er nokkuð sem nánast algerlega virðist fara framhjá forsvarsmönnum fyrirtækjareksturs á Íslandi, sem og sú staðreynd að verslun, viðskipti og erlendar fjárfestingar munu að öllum líkindum aukast markvert við aðild. Forsvarsmenn fyrirtækja hér á landi eru mjög þögulir yfir þeim möguleikum sem full aðild myndi fela í sér, sem er mjög merkileg staðreynd. Enginn vill EES burt Þeir sem vilja kynna sér kosti EES geta farið á netið og gert það þar, en staðan er einfaldlega þannig á Íslandi að enginn vill segja EES upp. Meira að segja helstu framámenn Sjálfstæðisflokksins hafa dásamað þennan samning. Hann snýst í meginatriðum um það sem kallast fjórfrelsi. Það hefur komið okkur alveg rosalega vel. Ég ætla ekki að hafa þetta mikið lengra um hina ,,skelfilegu AÐLÖGUN“ en vil bara hér í lokin að nefna tvö dæmi um aðlögun: 1) Neytendalög á Íslandi voru ekki til fyrr en þau komu frá Evrópu. Íslenskum stjórnmálamönnum hafði ekki dottið slík lög í hug. 2) Í nýlegu eintaki af helsta frjálshyggjupésa landsins, Viðskiptablaðinu, er sagt frá nýjum reglum frá hinum hræðilega stað Brussel, um bankastarfsemi. Þau munu líklega bæta stöðu bankanna um milljarða á milljarða ofan, og höfðu bankarnir okkar það þó gott fyrir. Við viljum að sjálfsögðu að elsku bankarnir okkar hafi það sem allra best. ,,Feitir bankar“ eru góðir bankar (að minnsta kosti fyrir hluthafana). Fleiri dæmi mætti nefna, t.d. á sviði umhverfis og orkumála. Ólög Alþingis Á móti kemur svo alíslensk löggjöf, til dæmis breytingar á búvörulögum í fyrra, þar sem lögbrot voru í raun leidd í lög - þess efnis að kjötvinnslustöðvar þurfi ekki að fara eftir samkeppnislögum og að samráð á markaði sé löglegt. Nokkuð sem stór dómsmál hafa snúist um á undanförnum árum. Þetta eru lög sem beinlínis eru gegn hagsmunum neytenda hér á landi. Að minnsta kosti er ekkert á skrifandi stundu sem bendir til annars. Þessi lög eru það sem kalla má ,,ólög“ og svona lög myndu hreinlega aldrei koma frá Evrópu, því ESB traðkar ekki á neytendum. En málið er þetta: Við þurfum einfaldlega meira af yndislegri Evrópuaðlögun, hún hefur gefist okkur afar vel. Svo er það bara eðlilegasti hluti í heimi að landinn fái að segja af eða á um það hvort aðildarviðræðum verði haldið áfram og málinu kannski lokið með kosningu um aðildarsamning? Hvernig væri nú það? Í janúar á þessu ári koma fram í könnun frá Maskínu að næstum 60% aðspurðra væru hlynnt atkvæðagreiðslu um framhald viðræðna. Segjum sem svo að það yrðu raunin, samningur kæmi og við myndum greiða atkvæði um hann, af eða á. Eftir það gætum við þá bara hætt að tuða um ESB, en haldið áfram að tuða um kvótakerfið, rammaáætlun, vindmyllur, laxeldi og fleira skemmtilegt. Nöldur er jú ein af þjóðaríþróttum okkar, við einfaldlega elskum að nöldra áratugum saman um sömu hlutina, út og suður. Málþóf er æðsta formið, sem jú sást vel á síðasta þingi. Höfundur er stjórnmálafræðingur og einlægur Evrópusinni - og skammast sín ekkert fyrir það. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Evrópusambandið Mest lesið Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson Skoðun Skoðun Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Sjá meira
Kona kom í heimsókn og menn fóru gjörsamlega á límingunum! Uppnámið varð slíkt að annað eins hafði ekki sést í áraraðir, einhver stjórnmálaleiðtogi gekk svo langt að segja á samfélagsmiðlum að sér hafi orðið flökurt. Vonandi er honum batnaður flökurleikinn. Konan er Ursula von der Leyen, forseti framkvæmdastjórnar Evrópusambandsins og þeir sem fóru á límingunum eru andstæðingar þess að Íslendingar fái að taka afstöðu til þess hvort halda eigi áfram aðildarviðræðum Íslands og ESB. Um leið eru þessir aðilar auðvitað mótfallnir fullri aðild Íslands að ESB, en eins og margir vita er Ísland með einskonar aukaaðild að ESB í gegnum samninginn um hið evrópska efnahagssvæði, sem tók gildi árið 1995. Það er mesta aðlögun sem um getur á Íslandi að evrópskum lögum og reglum og sennilega eitt það besta sem gerðist fyrir Ísland á síðustu öld. Já, þetta er eitt mesta lukkuskref sem þjóðin hefur tekið. Í skjóli samningsins hafa íslensk sveitarfélög, atvinnulíf og hugvit meðal annars fengið styrki upp á milljarða króna, meðal annars til rannsókna, þróunar og fleiri hluta. Ég leyfi mér að fullyrða að án EES hefði þessi mynd verið allt öðruvísi. Að ekki sé talað um markaðsaðganginn að Innri markaði ESB. En þú lesandi góður tókst kannski eftir því að ég nefndi hér á undan eitt skelfilegasta orð sem til er í íslenskri tungu: AÐLÖGUN! Ljótari og verri en Grýla og Leppalúði Hér er auðvitað komið eitt mesta skammaryrðið sem um getur í munni andstæðinga ESB. Þeir eru duglegir við að finna upp allskonar frasa til upphrópana þegar kemur að ESB. Ætli þeir að vera virkilega vondir og neikvæðir gagnvart ESB, þá hrópa þeir orðið AÐLÖGUN út um allar jarðir, já, rétt eins og þeim sé borgað fyrir það. Það er svo skelfilegt fyrir Ísland og Íslendinga að aðlagast Evrópu, já, bara alveg hræðileg. Ef orðið AÐLÖGUN væri manneskja væri sú að öllum líkindum bæði skelfilegri og ljótari en Grýla og Leppalúði samanlagt. Og grimmari en Jólakötturinn! Þessi manneskja; ,,Frú AÐLÖGUN“ myndi sennilegast gleypa okkur með húð og hári, kjamsa á okkur eins og enginn væri morgundagurinn. Hún kemur jú frá hinum hræðilega stað, Brussel í Belgíu. En að öllu gamni slepptu þá leyfi ég mér að fullyrða það hér í þessari grein að AÐLÖGUN Íslands að Evrópu, sé það besta sem komið hefur fyrir landið, bæði almenning, stjórnsýslu og atvinnulíf. Allt frá því að við gengum í EFTA, Fríverslunarsamtök Evrópu árið 1970 og svo EES, með öllu því sem þeim samningi fylgdi. ,,ESB-nojan“ Andstæðingar aðildar setja á fóninn gömlu, rispuðu plöturnar og gamla ,,ESB-nojan“ er þarna líka, þ.e.a.s að ESB muni ræna og rupla öllu af Íslendingum, hirða alla orkuna, fullveldið og tæma fiskimiðin, svo dæmi séu tekin. Ekkert af þessu mun gerast við aðild, enda grunnhugmynd ESB ekki að ræna auðlindum af aðildarríkjunum. Það er hins vegar grunnhugmynd ESB að stuðla að aukinni verslun og viðskiptum, ESB er nefnilega ,,bissnessbandalag“ að stórum hluta. Það er nokkuð sem nánast algerlega virðist fara framhjá forsvarsmönnum fyrirtækjareksturs á Íslandi, sem og sú staðreynd að verslun, viðskipti og erlendar fjárfestingar munu að öllum líkindum aukast markvert við aðild. Forsvarsmenn fyrirtækja hér á landi eru mjög þögulir yfir þeim möguleikum sem full aðild myndi fela í sér, sem er mjög merkileg staðreynd. Enginn vill EES burt Þeir sem vilja kynna sér kosti EES geta farið á netið og gert það þar, en staðan er einfaldlega þannig á Íslandi að enginn vill segja EES upp. Meira að segja helstu framámenn Sjálfstæðisflokksins hafa dásamað þennan samning. Hann snýst í meginatriðum um það sem kallast fjórfrelsi. Það hefur komið okkur alveg rosalega vel. Ég ætla ekki að hafa þetta mikið lengra um hina ,,skelfilegu AÐLÖGUN“ en vil bara hér í lokin að nefna tvö dæmi um aðlögun: 1) Neytendalög á Íslandi voru ekki til fyrr en þau komu frá Evrópu. Íslenskum stjórnmálamönnum hafði ekki dottið slík lög í hug. 2) Í nýlegu eintaki af helsta frjálshyggjupésa landsins, Viðskiptablaðinu, er sagt frá nýjum reglum frá hinum hræðilega stað Brussel, um bankastarfsemi. Þau munu líklega bæta stöðu bankanna um milljarða á milljarða ofan, og höfðu bankarnir okkar það þó gott fyrir. Við viljum að sjálfsögðu að elsku bankarnir okkar hafi það sem allra best. ,,Feitir bankar“ eru góðir bankar (að minnsta kosti fyrir hluthafana). Fleiri dæmi mætti nefna, t.d. á sviði umhverfis og orkumála. Ólög Alþingis Á móti kemur svo alíslensk löggjöf, til dæmis breytingar á búvörulögum í fyrra, þar sem lögbrot voru í raun leidd í lög - þess efnis að kjötvinnslustöðvar þurfi ekki að fara eftir samkeppnislögum og að samráð á markaði sé löglegt. Nokkuð sem stór dómsmál hafa snúist um á undanförnum árum. Þetta eru lög sem beinlínis eru gegn hagsmunum neytenda hér á landi. Að minnsta kosti er ekkert á skrifandi stundu sem bendir til annars. Þessi lög eru það sem kalla má ,,ólög“ og svona lög myndu hreinlega aldrei koma frá Evrópu, því ESB traðkar ekki á neytendum. En málið er þetta: Við þurfum einfaldlega meira af yndislegri Evrópuaðlögun, hún hefur gefist okkur afar vel. Svo er það bara eðlilegasti hluti í heimi að landinn fái að segja af eða á um það hvort aðildarviðræðum verði haldið áfram og málinu kannski lokið með kosningu um aðildarsamning? Hvernig væri nú það? Í janúar á þessu ári koma fram í könnun frá Maskínu að næstum 60% aðspurðra væru hlynnt atkvæðagreiðslu um framhald viðræðna. Segjum sem svo að það yrðu raunin, samningur kæmi og við myndum greiða atkvæði um hann, af eða á. Eftir það gætum við þá bara hætt að tuða um ESB, en haldið áfram að tuða um kvótakerfið, rammaáætlun, vindmyllur, laxeldi og fleira skemmtilegt. Nöldur er jú ein af þjóðaríþróttum okkar, við einfaldlega elskum að nöldra áratugum saman um sömu hlutina, út og suður. Málþóf er æðsta formið, sem jú sást vel á síðasta þingi. Höfundur er stjórnmálafræðingur og einlægur Evrópusinni - og skammast sín ekkert fyrir það.
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar