Lítil breyting sem getur skipt sköpum! Arnar Steinn Þórarinsson skrifar 25. febrúar 2025 12:31 Ég er nemandi á fyrsta ári í menntó og á mjög erfitt með lestur. Kannski gæti ég verið með ógreinda adhd eða kannski er Tiktok bara búið að hafa þau áhrif að ég hef ekki athyglina í lestur lengur, en ég trúi því samt að mér myndi ganga mun betur með lesturinn ef menntakerfið myndi aðlagast slíkum þörfum eins og að gefa ógreindum nemendum aðgang að hljóðbókasafninu eða öðrum hjálpartækjum til að auðvelda nemendum námið. Það er margt sem þarf að breyta í skólum og í raun þarf að endurhugsa allt menntakerfið. En eitt sem myndi hjálpa nemendum gríðarlega mikið með lesturinn er aðgangur að hljóðbókasafninu. Ég held að flestir kennarar ættu að vera sammála því, og ég skil bara ekki afhverju allir nemendur hafa ekki aðgang á safninu nú þegar. Þetta myndi auka áhugann á lestri hjá nemendum, auka íslensku kunnáttuna og ótal margt annað sem gæti haft góð áhrif. Meira að segja nemendur með greinda lesblindu, adhd eða aðrar geiningar hafa ekki einu sinni aðgang, annaðhvort af því að þau vita ekki hvernig þau nálgast þess eða jafnvel vita kennarar það ekki heldur. Svo eru það þau sem eru ógreind t.d. af því að biðtíminn er of langur, þau detta alveg afturúr í námi sem er í þeirra höndum að leysa. Hljóðbókasafnið á að vera túl fyrir nemendur til að hjálpa þeim með lesturinn og mér finnst ekki nógu margir átta sig á því. Höfundur er nemandi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hver ber ábyrgð þegar læknar hverfa frá starfsemi sjúkrahúss? Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaður eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender skrifar Skoðun Hvað vita þingmenn um hvalveiðar? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Sjá meira
Ég er nemandi á fyrsta ári í menntó og á mjög erfitt með lestur. Kannski gæti ég verið með ógreinda adhd eða kannski er Tiktok bara búið að hafa þau áhrif að ég hef ekki athyglina í lestur lengur, en ég trúi því samt að mér myndi ganga mun betur með lesturinn ef menntakerfið myndi aðlagast slíkum þörfum eins og að gefa ógreindum nemendum aðgang að hljóðbókasafninu eða öðrum hjálpartækjum til að auðvelda nemendum námið. Það er margt sem þarf að breyta í skólum og í raun þarf að endurhugsa allt menntakerfið. En eitt sem myndi hjálpa nemendum gríðarlega mikið með lesturinn er aðgangur að hljóðbókasafninu. Ég held að flestir kennarar ættu að vera sammála því, og ég skil bara ekki afhverju allir nemendur hafa ekki aðgang á safninu nú þegar. Þetta myndi auka áhugann á lestri hjá nemendum, auka íslensku kunnáttuna og ótal margt annað sem gæti haft góð áhrif. Meira að segja nemendur með greinda lesblindu, adhd eða aðrar geiningar hafa ekki einu sinni aðgang, annaðhvort af því að þau vita ekki hvernig þau nálgast þess eða jafnvel vita kennarar það ekki heldur. Svo eru það þau sem eru ógreind t.d. af því að biðtíminn er of langur, þau detta alveg afturúr í námi sem er í þeirra höndum að leysa. Hljóðbókasafnið á að vera túl fyrir nemendur til að hjálpa þeim með lesturinn og mér finnst ekki nógu margir átta sig á því. Höfundur er nemandi.
Skoðun Hver ber ábyrgð þegar læknar hverfa frá starfsemi sjúkrahúss? Jón Páll Hallgrímsson skrifar
Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaður eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender skrifar
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar