„Stundum gat ég ekki farið fram úr rúminu“

Það var röð áfalla sem varð til þess að hún leitaði sér hjálpar og byrjaði að vinna í sér. Thelma var gestur í Helgaspjallinu þar sem hún ræðir erfiða æsku, sjálfsvinnuna, hvernig hún lærði að setja mörk og áföllin sem hún hefur farið í gegnum. Þátturinn er í heild sinni hér að neðan.

Send í villingaskóla

„Ástandið heima er bara orðið þannig að ég og mamma náum mjög illa saman og margt í gangi, ég stend mig illa í skóla, mæti illa, er send í svona villingaskóla,“ segir hún um uppeldið. Thelma flutti út ung að aldri og þurfti því snemma að takast á við ábyrgðina sem fylgir því að vera fullorðin.

Hún segir að sem brotin sautján, átján ára stelpa hafi hún þráð að vera samþykkt og hafi reynt að sækja í samþykki hjá hinu kyninu. Hún segist hafa farið úr einu sambandi í annað og stanslaust verið að sækjast eftir viðurkenningu frá einstaklingum sem voru ekki að fara að gefa henni hana. 

Ofbeldissambönd

Thelma talar um að hafa verið í tveimur ofbeldissamböndum á sínum yngri árum, bæði andlegum og líkamlegum. Hún segist hafa misst tengsl við marga í kringum sig á þeim tíma, líkt og tíðkast í slíkum samböndum. „Sækist líka alltaf bara í það sem ég fæ frá æskunni, það er allt þetta með áfengi og allt þetta sem þeir höfðu líka,“ segir hún um uppeldið sem mótaði hana.

„Ég er búin að vinna úr ýmsu bæði með mömmu mína og pabba minn og mér finnst mikilvægt að koma ekki hérna og vera að segja mína sögu og segja sögu annarra, ég tala út frá mér,“ segir hún.

„Sem foreldri í dag þá finnst mér ábygðin ávallt vera á foreldrum varðandi börnin okkar og ég tala sjálf sem móðir.“

Lamaðist í andlitinu

Útaf uppsafnaðari streitu, ofkeyrslu og áföllum lendir hún í því að lamast á annarri hlið andlitsins. Viku eftir það er brotið á henni. Það var lokahöggið og í kjölfarið tók hún þá ákvörðun að fara að vinna í sjálfri sér.

Eftir að hafa orðið fyrir kynferðislegri áreitni af hálfu atvinnurekanda, eftir önnur slík áföll í fortíðinni, leitaði hún sér hjálpar hjá Stígamótum. Þar fór hún að vinna úr öllu sem hafði átt sér stað og dýfði sér ofan í sjálfsvinnu. „Og þá fyrst gerist eitthvað, þá fer ég fyrst að alvöru vinna í sjálfri mér. Ég þurfti að lenda í svo ótrúlega mörgum áföllum áður en ég fór að hlusta á líkamann minn.“

Tekur rosalega á að vinna úr áföllum

„Ég var á þeim stað meira að segja, stundum gat ég ekki farið fram úr rúminu til þess að fara í tíma hjá Stígamótum. Þannig að ég hringdi í Önnu, ráðgjafann minn og bara talaði við hana símleiðis. Ég gat ekki hreyft mig.“ 

Thelma segir það taka rosalega á að vinna úr svona áföllum og fari mikil orka í verkefnið. Hún segist hafa átt erfitt með að komast yfir allt sem hafði gengið á og á tímabili hafi henni liðið eins og verkefnið væri óyfirstíganlegt. Hún minnist þess að hafa verið að labba yfir brú eftir fyrsta tímann þar sem hún var að opna á lífsreynslu sem hún hafði lokað á svo lengi.

„Ég var að tala við eina af bestu vinkonum mínum og ég sagði bara: Ég get ekki meir, ég bara get ekki meir og á þessum tímapunkti þá langaði mig rosalega mikið að bara hoppa niður af þessari brú.“

Ég sá ekki að þessi sársauki yrði eitthvað minni.“

„Ég var búin að halda lokuðu svo lengi: Æskan, foreldrar mínir, að vera aldrei samþykkt, að vera aldrei nóg eða of mikið, ofbeldi ofan á kynferisofbeldi, brotin loforð, framhjáhald varðandi maka sem ég þráði samþykki frá, allskonar svona sem litla Thelma áttaði sig enganvegin á að það var bara grunnurinn að þessu öllu saman.“