Spurnum sækjanda ósvarað

Thomas Möller Olsen hefur heimsótt landið árlega síðan 2011. Síðasta heimsókn hans er jafnframt sú afdrifaríkasta en hann liggur undir grun um að hafa banað Birnu Brjánsdóttur í upphafi árs. Aðalmeðferð í máli héraðssaksóknara gegn honum hófst í gær.

Þinghaldsins hafði verið beðið með nokkurri eftirvæntingu enda fá, ef nokkur, íslensk sakamál vakið jafn mikla athygli undanfarin ár. Faðir og vinir Birnu sátu í dómsalnum ásamt fjölda blaða- og fréttamanna og lögreglumanna. Tveir slíkir sátu fyrir aftan ákærða og vörðu hann fyrir áreiti og myndatökum eftir því sem frekast var unnt.

Halldór Baldursson, teiknari Fréttablaðsins, var í Héraðsdómi Reykjanessí gær og teiknaði það sem fyrir augu bar. Afraksturinn má sjá með fréttinni.

Thomas gaf skýrslu á grænlensku. Hann sat svipbrigðalaus í sæti sínu. Lengst af starði hann á borðplötuna fyrir framan sig líkt og hann ætlaði sér að brenna gat á hana með augnaráðinu einu. Þögn sló á salinn í hvert sinn er hann mælti. Honum á vinstri hönd sat dómtúlkur sem þýddi frásögn hans á íslensku í passlegum skömmtum. Um leið og hún sleppti orðum ómaði lyklaborðsásláttur blaðamanna um salinn svo að erfitt gat verið að greina þýðinguna á orðum Grænlendingsins.

Konan hvarf hjá Nikolaj

„Ég stoppaði [fyrir utan stórt hvítt hús] til að pissa. Nikolaj ók á meðan í burtu því hann vildi fá smá prívat tíma með konunni,“ sagði Thomas meðal annars. Þegar Nikolaj kom aftur hafi hann verið mjög æstur. Hann neitaði því að hann hefði gert Birnu Brjánsdóttur mein. Ákærði svaraði þó ekki spurningum þess efnis hve lengi vinur hans hefði verið í burtu eða hvernig hefði verið umhorfs í bílnum eftir það. 

„Í níu skýrslum hjá lögreglu var framburður þinn á annan veg í öllum skýrslum. Hver er skýringin á þessum breytta framburði?“ spurði Kolbrún Benediktsdóttir, saksóknari málsins, beinskeytt þegar frásögn Thomasar lauk. Ákærði hafði setið svo að segja hreyfingarlaus fram til þessa en hagræddi sér í stólnum og strauk um hár sitt þegar hér var komið sögu. Að sögn sakborningsins mátti misræmið rekja til ölvunarástands, einangrunarvistunar og harðræðis af hálfu lögreglunnar. Eftir að einangrun lauk og sálfræðimeðferð hófst hafi hann munað hlutina skýrar. Kolbrún benti þá á að í fyrstu skýrslutökunni hefði hann borið á þennan veg og þá hafi gæsluvarðhaldið ekki verið hafið.

Gegnt saksóknara sat verjandi Thomasar, Páll Rúnar M. Kristjánsson. Meðan ákæruvaldið beindi spjótum sínum að sakborningi hvíldi hægri vangi Páls á hægri hendi meðan hann mældi Thomas út með augunum. Sömu sögu er að segja af því þegar Páll hóf að spyrja ákærða. Thomas hefur staðfastlega lýst yfir sakleysi sínu alla tíð. Útlit er fyrir að málsvörnin muni byggjast á því að lögreglumenn hafi þvingað vitnisburð Thomasar á rannsóknarstigi og að þáttur Nikolajs Olsen hafi ekki verið kannaður til hlítar.

Töluðu í kross

Vitnisburður Nikolajs var næstur á dagskrá en hann hafði um skeið stöðu sakbornings í málinu. Mál hans var á skjön við það sem fram hafði komið hjá Thomasi fyrr um morguninn. Spurningar saksóknara og verjanda, að skýrslugjöf hans lokinni, virtust koma honum nokkuð á óvart. Sagðist vitnið hafa sofið og neitaði því að hafa ekið rauðu KIA Rio bifreiðinni enda hefði hann aldrei tekið bílpróf. Þá hefði hann verið allt of hífaður til að geta ekið án þess að valda slysi. Minni hans var að öðru leyti nokkuð gloppótt sökum ölvunarástands.

Símaskýrslur voru teknar af fyrrverandi kærustu Nikolajs og systur hans og af nokkrum skipverjum á Polar Nanoq. Þá mættu í dóminn lögreglumenn sem komu að rannsókninni. Vísuðu þeir því alfarið á bug að sakborningur hefði verið beittur þrýstingi í skýrslutökum.

Aðalmeðferð verður fram haldið á morgun en stefnt er að því að þá verði teknar skýrslur af tuttugu manns. Vísir verður með beina textalýsingu frá skýrslutökunni, rétt eins og í gær, en hana má nálgast má með því að smella hér.