Grjót, hnífar og gyðingaljós Ívar Halldórsson skrifar 21. desember 2015 23:01 Mannfall í Ísrael og ofbeldi í garð þeirra fjölskyldna sem þar búa þykir yfirleitt ekki mjög áhugavert fréttaefni nú á dögum. Ísraelsk mannlíf virðast því miður ekki fá hlutfallslega jafn mikla meðaumkun og mannlíf víða annars staðar í heiminum, ef vel er að gáð. Það sem hefur verið að gerast þar í landi undanfarnar vikur þætti þó heldur betur fréttnæmt efni ef atburðirnir ættu sér stað í öðrum lýðræðislöndum. Ísrael hefur orðið að þola 2225 grjótkasts-árásir á síðustu þremur mánuðum. Töluglöggir menn átta sig á því að þetta eru um 24 árásir á dag. „Þetta er bara grjót - hvað eru þeir að kvarta?“, myndu þó margir spyrja, ef þessar fréttir rötuðu nú annars í íslenska fjölmiðla. Þessi grjótköst hafa þó sært ótal margra og leitt saklausa borgara til dauða. Það er auðvitað ekki í lagi. Fyrir utan grjótkastsárásir hafa Palestínumenn notað hnífa sína reglulega í heilögum morðtilræðum og flogið flugskeytum sínum til að reyna að fella sem flesta saklausa ísraelska borgara. Þessar miður friðsamlegu aðgerðir hafa kostað um 22 lífið og hafa um 252 særst. Sumir hérlendis ganga þó meira að segja svo langt að hugsa með sér, „Rétt á þá!“ án þess að hafa neitt sérstakt fyrir sér, nema þá frekar fyrirsjáanlega, and-ísraelska „copy-paste“ fréttamennsku ýmissa fjölmiðla hérlendis. Þegar þú lest fréttir af Ísrael er ekki ólíklegt að þú sért að lesa t.d. frétt sem er tekin á andlitsvirði og án gagnrýni beint frá Al Jazeera fréttamiðlinum, sem er að hluta til fjármagnaður af konungsfjölskyldunni í Quatar. Fréttir eru birtar viðstöðulaust frá vafasömum erlendum miðlum án frekari staðfestinga um réttmæti þeirra - þetta hef ég fengið staðfest frá aðilum sem fréttir birta hérlendis. Þess má geta að Al Jazeera miðillinn er t.d. þekktur fyrir allt annað en óhlutdræga fréttamennsku og hefur verið sakaður af ýmsum um anti-semetískan áróður. Og svo annað: Nú fyrir stuttu sagði foringi Hamas, Khaled Mash´al, að eingöngu heilagt stríð og blóð myndi skila árangri hvað Ísrael varðar. Hérlendis eru þó margir sem fullyrða að stríðið milli Palestínumanna og Ísraelsmanna hafi ekkert með trú að gera, sem verður að teljast athyglisvert í ljósi orða foringjans. Hann sagði að vonlaust væri að leita réttar Palestínumanna í gegnum Sameinuðu þjóðirnar. Tvö þúsund „orða-flugskeyti“ stæðu engan samanburð við eitt flugskeyti úr stáli, sagði hann, og hvatti enn fremur áheyrendur sína til að nota hnífa og bifreiðar til að granda óvini þeirra. Fátækir menn, konur og börn sem leggja sitt af mörkum með hnífum sínum fyrir Allah, eru nefnilega réttlætt í augum guðs síns, segir hann. Samkvæmt foringja Hamas fagnar Allah píslarvættisdauða þeirra sem fórna sér til að drepa saklaust fólk í Ísrael. Þetta er allt beint úr munni mannsins sem því miður margir Íslendingar verja og/eða málstað hans – væntanlega vegna þess að þeir vita ekki betur og átta sig ekki á hversu í raun öflug og útbreidd áróðursmaskína öfgamúslima er. Nú hefur hún teygt anga sína í okkar átt, og hugmyndafræðin sem ógnar friði Ísraelsmanna hefur vakið ugg og ótta í nágrannalöndum okkar; nú nýlega í Parísarborg í Frakklandi. Mér þykir þetta fréttnæmt. Hér viðurkennir foringi Hamas ófeiminn í myndavélar, fyrir hönd stjórnar Palestínumanna, að hann kjósi heilagt stríð í nafni Allah, eldflaugaárásir og hnífsstungur umfram friðarviðræður. Hann hvetur opinberlega til ofbeldis! Sannleikurinn kemur alltaf upp á yfirborðið fyrr eða síðar. Sumir eru því miður samt svo þrjóskir að þeir verja blákalda lygi frekar en að viðurkenna að þeir hafa rangt fyrir sér með mark og mið Hamas. Eins konar blygðunarblinda virðist hafa tekið sig upp víða hérlendis. Í aðdraganda jóla, þegar kærleikur og friður eiga að vera í framsætinu, vona ég að við setjum fordómana í flokkunarföturnar. Hugsum hlýtt til þeirra sem setja lýðræði, frelsi og jafnrétti á oddinn og berjast gegn lygum og heilögu hatri. Ísrael er lýðræðisríki sem berst fyrir tilvist sinni í torfærum kringumstæðum. Þar njóta konur sömu réttinda og menn. Þar njóta samkynhneigðir sömu réttinda og gagnkynhneigðir. Þar njóta arabar sömu réttinda og gyðingar. Þar njóta múslimar sömu réttinda og kristnir. Ef þú ættir heima í Ísrael myndirðu hiklaust átta þig á að þótt fleipurfullur fjölmiðlasandurinn fjúki annað slagið í augu margra og reyni að blinda sýn, standa viðurkenndar staðreyndir af sér áróðursstormana þegar uppi er staðið. Palestínskum öfgamúslimum, sem hvetja til hryðjuverka gegn Ísrael, er mjög í mun að þú trúir ekki sannleikanum, því að á lygum þeirra veltur trúverðugleiki þeirra. Þegar þú kveikir á gyðingaljósunum þessi jól skaltu minnast þess að Ísraelsmenn eiga einnig rétt á friðarjólum, rétt eins og þú og fjölskylda þín. Ívar Halldórsson Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ívar Halldórsson Skoðun Mest lesið Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Skoðun Gervigreind nýtist best með mannlegri þekkingu og reynslu Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Skipti engu nema við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Þegar sorg verður valdatæki Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hvalir éta frá okkur fiskinn? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Stígum ölduna saman Víglundur Laxdal skrifar Skoðun Þegar líf er í húfi Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hver á að veita þjónustuna? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Getum við lært af Bjarti í Sumarhúsum? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þorgerður leitar ESB-stuðnings úr ótrúlegustu áttum Júlíus Valsson skrifar Skoðun Leikrit fáránleikans á Hverfisgötu Davíð Bergmann skrifar Skoðun Forsætisráðherra talar um virðingu, en hvað með starfsfólk heilbrigðiseftirlitsins? Ásmundur E. Þorkelsson,Sigrún Guðmundsdóttir,Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Hættu að skipta þér af! Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Mannfall í Ísrael og ofbeldi í garð þeirra fjölskyldna sem þar búa þykir yfirleitt ekki mjög áhugavert fréttaefni nú á dögum. Ísraelsk mannlíf virðast því miður ekki fá hlutfallslega jafn mikla meðaumkun og mannlíf víða annars staðar í heiminum, ef vel er að gáð. Það sem hefur verið að gerast þar í landi undanfarnar vikur þætti þó heldur betur fréttnæmt efni ef atburðirnir ættu sér stað í öðrum lýðræðislöndum. Ísrael hefur orðið að þola 2225 grjótkasts-árásir á síðustu þremur mánuðum. Töluglöggir menn átta sig á því að þetta eru um 24 árásir á dag. „Þetta er bara grjót - hvað eru þeir að kvarta?“, myndu þó margir spyrja, ef þessar fréttir rötuðu nú annars í íslenska fjölmiðla. Þessi grjótköst hafa þó sært ótal margra og leitt saklausa borgara til dauða. Það er auðvitað ekki í lagi. Fyrir utan grjótkastsárásir hafa Palestínumenn notað hnífa sína reglulega í heilögum morðtilræðum og flogið flugskeytum sínum til að reyna að fella sem flesta saklausa ísraelska borgara. Þessar miður friðsamlegu aðgerðir hafa kostað um 22 lífið og hafa um 252 særst. Sumir hérlendis ganga þó meira að segja svo langt að hugsa með sér, „Rétt á þá!“ án þess að hafa neitt sérstakt fyrir sér, nema þá frekar fyrirsjáanlega, and-ísraelska „copy-paste“ fréttamennsku ýmissa fjölmiðla hérlendis. Þegar þú lest fréttir af Ísrael er ekki ólíklegt að þú sért að lesa t.d. frétt sem er tekin á andlitsvirði og án gagnrýni beint frá Al Jazeera fréttamiðlinum, sem er að hluta til fjármagnaður af konungsfjölskyldunni í Quatar. Fréttir eru birtar viðstöðulaust frá vafasömum erlendum miðlum án frekari staðfestinga um réttmæti þeirra - þetta hef ég fengið staðfest frá aðilum sem fréttir birta hérlendis. Þess má geta að Al Jazeera miðillinn er t.d. þekktur fyrir allt annað en óhlutdræga fréttamennsku og hefur verið sakaður af ýmsum um anti-semetískan áróður. Og svo annað: Nú fyrir stuttu sagði foringi Hamas, Khaled Mash´al, að eingöngu heilagt stríð og blóð myndi skila árangri hvað Ísrael varðar. Hérlendis eru þó margir sem fullyrða að stríðið milli Palestínumanna og Ísraelsmanna hafi ekkert með trú að gera, sem verður að teljast athyglisvert í ljósi orða foringjans. Hann sagði að vonlaust væri að leita réttar Palestínumanna í gegnum Sameinuðu þjóðirnar. Tvö þúsund „orða-flugskeyti“ stæðu engan samanburð við eitt flugskeyti úr stáli, sagði hann, og hvatti enn fremur áheyrendur sína til að nota hnífa og bifreiðar til að granda óvini þeirra. Fátækir menn, konur og börn sem leggja sitt af mörkum með hnífum sínum fyrir Allah, eru nefnilega réttlætt í augum guðs síns, segir hann. Samkvæmt foringja Hamas fagnar Allah píslarvættisdauða þeirra sem fórna sér til að drepa saklaust fólk í Ísrael. Þetta er allt beint úr munni mannsins sem því miður margir Íslendingar verja og/eða málstað hans – væntanlega vegna þess að þeir vita ekki betur og átta sig ekki á hversu í raun öflug og útbreidd áróðursmaskína öfgamúslima er. Nú hefur hún teygt anga sína í okkar átt, og hugmyndafræðin sem ógnar friði Ísraelsmanna hefur vakið ugg og ótta í nágrannalöndum okkar; nú nýlega í Parísarborg í Frakklandi. Mér þykir þetta fréttnæmt. Hér viðurkennir foringi Hamas ófeiminn í myndavélar, fyrir hönd stjórnar Palestínumanna, að hann kjósi heilagt stríð í nafni Allah, eldflaugaárásir og hnífsstungur umfram friðarviðræður. Hann hvetur opinberlega til ofbeldis! Sannleikurinn kemur alltaf upp á yfirborðið fyrr eða síðar. Sumir eru því miður samt svo þrjóskir að þeir verja blákalda lygi frekar en að viðurkenna að þeir hafa rangt fyrir sér með mark og mið Hamas. Eins konar blygðunarblinda virðist hafa tekið sig upp víða hérlendis. Í aðdraganda jóla, þegar kærleikur og friður eiga að vera í framsætinu, vona ég að við setjum fordómana í flokkunarföturnar. Hugsum hlýtt til þeirra sem setja lýðræði, frelsi og jafnrétti á oddinn og berjast gegn lygum og heilögu hatri. Ísrael er lýðræðisríki sem berst fyrir tilvist sinni í torfærum kringumstæðum. Þar njóta konur sömu réttinda og menn. Þar njóta samkynhneigðir sömu réttinda og gagnkynhneigðir. Þar njóta arabar sömu réttinda og gyðingar. Þar njóta múslimar sömu réttinda og kristnir. Ef þú ættir heima í Ísrael myndirðu hiklaust átta þig á að þótt fleipurfullur fjölmiðlasandurinn fjúki annað slagið í augu margra og reyni að blinda sýn, standa viðurkenndar staðreyndir af sér áróðursstormana þegar uppi er staðið. Palestínskum öfgamúslimum, sem hvetja til hryðjuverka gegn Ísrael, er mjög í mun að þú trúir ekki sannleikanum, því að á lygum þeirra veltur trúverðugleiki þeirra. Þegar þú kveikir á gyðingaljósunum þessi jól skaltu minnast þess að Ísraelsmenn eiga einnig rétt á friðarjólum, rétt eins og þú og fjölskylda þín. Ívar Halldórsson
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Svartkimi samfélagsins: Þegar tveir heimar mætast í yfirheyrsluherberginu Davíð Bergmann skrifar
Skoðun Forsætisráðherra talar um virðingu, en hvað með starfsfólk heilbrigðiseftirlitsins? Ásmundur E. Þorkelsson,Sigrún Guðmundsdóttir,Hörður Þorsteinsson skrifar
STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir Skoðun
Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson Skoðun