Gísli Marteinn skilur umbúðir eftir í búðum

Sjónvarpsmaðurinn og fyrrum borgarfulltrúi, Gísli Marteinn Baldursson, skilur oft umbúðir af matvælum sem hann kaupir eftir í búðum.

Á föstudag keypti Gísli Marteinn eggaldin í Melabúðinni. Hvert og eitt þeirra var pakkað inn í plastumbúðir. Gísli setti mynd af þeim á vefinn og spurði hver tilgangurinn með þessu mikla magni umbúða væri.

Facebook-síðan Bylting gegn umbúðum hefur vakið mikla athygli að undanförnu. Formaður bæjarráðs Hafnarfjarðar tók þátt í átaki til þess að vekja athygli á síðunni og mætti naglakkaður á bæjarstjórnarfund. Gísli Marteinn talaði einnig um síðuna í síðasta þætti af Sunnudagsmorgni, sem var sýndur í gær.

„Það er töluverð vakning í þessum málum núna,“ segir Gísli Marteinn í samtali við Vísi.

Skilur gjarnan ruslið eftir

Gísli Marteinn segist yfirleitt skilja það rusl sem hann getur eftir í búðum. „Ég reyni fyrst og fremst að minnka ruslið sem kemur frá mér. Ég vil auðvitað lika vekja athygli eigenda verslanna á þetta mikla magn umbúða,“ segir Gísli Marteinn.

Myndin sem Gísli birti á vefnum, af vel innpökkuðum eggaldinum úr Melabúðinni. „Ég vil samt vekja athygli á því að ég er mikill aðdáandi Melabúðarinnar og finnst eigendur og starfsfólk standa sig vel í umhverfismálum og það er alltaf vel tekið í það þegar ég skil umbúðir af vörum eftir í búðinni,“ segir Gísli Marteinn.

Óskynsamleg nýting á landi

Öskuhaugar eru óskynsamleg nýting á landi að mati Gísla Marteins. „Ef ég ætti landskika myndi ég nota hann í annað en öskuhauga. Mér finnst að við eigum að nota landið í annað,“ segir Gísli og vekur athygli á því að ekki megi byggja á landi þar sem rusl hefur verið grafið í jörðu.

„Þó að ruslið sé grafið í jörðu má ekki byggja á landinu í fjölda ára. Það verður ákveðin gasmyndun og það getur hreinlega verið sprengjuhætta vegna þess,“ útskýrir Gísli.

Öðruvísi í Evrópu

Gísli Marteinn bendir á hvernig svona málum sé háttað í Evrópu. „Þegar ég bjó í Þýskalandi 1996 voru gámar fyrir utan verslanir þar sem fólk gat losað sig við umbúðir. Til dæmis tíðkaðist að henda pappakassanum utan af morgunkorni og taka bara pokann með sér heim. Síðan var morgunkornið gjarnan geymt í glerílátum.“

Gísli segir verslanir í Evrópu einnig taka við drykkjarílátum. „Víða í Evrópu er verslanir hreinlega skyldaðar til þess að vera með móttöku fyrir drykkjarílát. Ef menn kaupa sér til dæmis kassa af bjór geta þeir komið með hann á sama stað og fengið endurgreitt fyrir umbúðirnar og jafnvel notað það upp í kaup á nýjum bjór,“ útskýrir hann.

Nýttum hluti betur áður

„Ég er nógu gamall til að muna eftir því þegar maður keypti kók í gleri og borgaði bara fyrir innihaldið – drakk kókið í búðinni og skildi flöskuna eftir,“ segir Gísli Marteinn og heldur áfram:

„Við nýttum hlutina betur hér áður fyrr. En svo gleymdum við því eða nenntum því ekki. Nú finnur maður að þetta er farið að skipta fólk meira máli aftur. Það er orðin töluverð vakning í þessum málum.“

Hann bendir á að rusl sem frá okkur fari sé meira og minna grafið í jörðu. „Þetta er ævintýralegt magn af rusli sem fer frá okkur og er grafið í jörðu. Plastið er allra verst. Það samlagast ekki jörðinni og frá því seitlast efni sem fara út í sjó,“ segir Gísli Marteinn.