Fjórtán ára undrabarn Jónas Sen skrifar 9. október 2013 09:00 Daniel Kharitonov "Mozart lék í höndum hans.“ Tónlist Daniel Kharitonov lék einleik með Moscow Virtuosi undir stjórn Vladimir Spivakov. í Eldborg Hörpu föstudaginn 4. október. Daniel Kharitonov píanóleikari er ekki þrettán ára eins og stóð á heimasíðu Hörpu. Hann er fæddur 22. desember 1998 og er því að verða fimmtán ára. Kharitonov kom fram á tónleikum kammersveitarinnar Moscow Virtuosi í Hörpu á föstudagskvöldið. Hann lék einleik í píanókonserti nr. 12 eftir Mozart og stjórnandi var Vladimir Spivakov. Þrátt fyrir að aldur einleikarans hafi valdið nokkrum ruglingi er engum blöðum um það að fletta að hann er frábær píanóleikari. Mozart lék í höndum hans. Tæknilega séð gerir verkið ekki neinar brjálæðislegar kröfur til flytjandans. En það er fullt af skáldskap sem þarf að koma til skila. Kharitonov gerði það sérlega fallega, tónlistin var lifandi, björt og hrein, alveg eins og Mozart á að hljóma. Sem aukalag spilaði Kharitonov etýðu op. 39 nr. 9 eftir Rakmaninoff. Hún var glæsileg. Flutningurinn var skemmtilega rytmískur, yfirvegaður og skýr, en samt afar kröftugur. Endirinn var stórfengleg flugeldasýning sem kallaði á sterk viðbrögð áheyrenda. Langt er síðan ég hef heyrt svo flottan píanóleik. Hljómsveitin var líka mögnuð. Fyrsta tónsmíðin á dagskránni, sinfónía nr. 29 eftir Mozart, var að vísu dálítið yfirkeyrð. Hraðinn var talsvert mikill, kannski um of. Þessi tónlist er svo falleg ef hún fær að njóta sín og er gefinn tími til að flæða eðlilega. Serenaða fyrir strengi eftir Tsjaíkovskí var hins vegar meistaraleg. Samspilið var ótrúlega nákvæmt og jafnt. Hljóðfæraleikararnir spiluðu eins og einn maður, bæði lágværa hljóma og hröð nótnahlaup. Túlkunin var rómantísk og ástríðuþrungin, einmitt í anda tónskáldsins. Útkoman var mergjuð. Aukalögin vöktu lukku, ungverskur dans nr. 5 eftir Brahms og Libertango eftir Piazzolla. Gríðarlegt fjör skapaðist í salnum, sérstaklega í tangóinum. Í lokin tók hljómsveitarstjórinn stórt stökk, sneri sér við og baðaði út öllum öngum. Þvílíkur fílingur! Þetta vakti kátínu tónleikagesta sem risu á fætur og æptu af hrifningu – undirritaður þar á meðal.Niðurstaða: Skemmtilegir tónleikar með frábærum píanóleikara og líflegum stjórnanda. Gagnrýni Mest lesið Marjane Satrapi er látin „úr sorg“ Menning Uppgötvuð á götum Barcelona Lífið Biðst afsökunar á áratugagömlu gríni með „blackface“ Bíó og sjónvarp „Núna stjórna stelpur landinu og strákar klippa hár“ Lífið Hvað veistu um... Snæfellsnes? Lífið Tíu hlutir sem þú vissir ekki um Hildi Björnsdóttur Lífið Krónprinsessan inn og út af sjúkrahúsi Lífið Valin versti ljósmyndari heims Lífið „Við höfum oftar en einu sinni fundið hann í fjöru“ Lífið 007 First Light: Bond hefur aldrei verið betri Leikjavísir Fleiri fréttir Suddalega slappt Stjörnustríðsslor Plastgangsterar: Þegar Herra Hnetusmjör týndist í Laugardalshöllinni Lítið kjöt á beinum rándýrsins Michael nær ekki að fela fílinn í herberginu Sjá meira
Tónlist Daniel Kharitonov lék einleik með Moscow Virtuosi undir stjórn Vladimir Spivakov. í Eldborg Hörpu föstudaginn 4. október. Daniel Kharitonov píanóleikari er ekki þrettán ára eins og stóð á heimasíðu Hörpu. Hann er fæddur 22. desember 1998 og er því að verða fimmtán ára. Kharitonov kom fram á tónleikum kammersveitarinnar Moscow Virtuosi í Hörpu á föstudagskvöldið. Hann lék einleik í píanókonserti nr. 12 eftir Mozart og stjórnandi var Vladimir Spivakov. Þrátt fyrir að aldur einleikarans hafi valdið nokkrum ruglingi er engum blöðum um það að fletta að hann er frábær píanóleikari. Mozart lék í höndum hans. Tæknilega séð gerir verkið ekki neinar brjálæðislegar kröfur til flytjandans. En það er fullt af skáldskap sem þarf að koma til skila. Kharitonov gerði það sérlega fallega, tónlistin var lifandi, björt og hrein, alveg eins og Mozart á að hljóma. Sem aukalag spilaði Kharitonov etýðu op. 39 nr. 9 eftir Rakmaninoff. Hún var glæsileg. Flutningurinn var skemmtilega rytmískur, yfirvegaður og skýr, en samt afar kröftugur. Endirinn var stórfengleg flugeldasýning sem kallaði á sterk viðbrögð áheyrenda. Langt er síðan ég hef heyrt svo flottan píanóleik. Hljómsveitin var líka mögnuð. Fyrsta tónsmíðin á dagskránni, sinfónía nr. 29 eftir Mozart, var að vísu dálítið yfirkeyrð. Hraðinn var talsvert mikill, kannski um of. Þessi tónlist er svo falleg ef hún fær að njóta sín og er gefinn tími til að flæða eðlilega. Serenaða fyrir strengi eftir Tsjaíkovskí var hins vegar meistaraleg. Samspilið var ótrúlega nákvæmt og jafnt. Hljóðfæraleikararnir spiluðu eins og einn maður, bæði lágværa hljóma og hröð nótnahlaup. Túlkunin var rómantísk og ástríðuþrungin, einmitt í anda tónskáldsins. Útkoman var mergjuð. Aukalögin vöktu lukku, ungverskur dans nr. 5 eftir Brahms og Libertango eftir Piazzolla. Gríðarlegt fjör skapaðist í salnum, sérstaklega í tangóinum. Í lokin tók hljómsveitarstjórinn stórt stökk, sneri sér við og baðaði út öllum öngum. Þvílíkur fílingur! Þetta vakti kátínu tónleikagesta sem risu á fætur og æptu af hrifningu – undirritaður þar á meðal.Niðurstaða: Skemmtilegir tónleikar með frábærum píanóleikara og líflegum stjórnanda.
Gagnrýni Mest lesið Marjane Satrapi er látin „úr sorg“ Menning Uppgötvuð á götum Barcelona Lífið Biðst afsökunar á áratugagömlu gríni með „blackface“ Bíó og sjónvarp „Núna stjórna stelpur landinu og strákar klippa hár“ Lífið Hvað veistu um... Snæfellsnes? Lífið Tíu hlutir sem þú vissir ekki um Hildi Björnsdóttur Lífið Krónprinsessan inn og út af sjúkrahúsi Lífið Valin versti ljósmyndari heims Lífið „Við höfum oftar en einu sinni fundið hann í fjöru“ Lífið 007 First Light: Bond hefur aldrei verið betri Leikjavísir Fleiri fréttir Suddalega slappt Stjörnustríðsslor Plastgangsterar: Þegar Herra Hnetusmjör týndist í Laugardalshöllinni Lítið kjöt á beinum rándýrsins Michael nær ekki að fela fílinn í herberginu Sjá meira