Sigurvilji Chelsea-manna bræddi þýska stálið

Sigur Chelsea í Meistaradeildinni er efni í góða og dramatíska Rocky-bíómynd.

Hvað eftir annað lifðu Chelsea-menn af þegar allir voru búnir að afskrifa þá og þeir komnir í nær vonlausa stöðu. Þetta er liðið sem tapaði 3-1 í fyrri leiknum í Napólí í 16 liða úrslitunum, liðið sem þurfti að spila manni færra á móti Lionel Messi og félögum á Nývangi í 53 mínútur og liðið sem lenti 1-0 undir í úrslitaleiknum á móti Bayern München þegar aðeins sjö mínútur voru eftir.

Jú vítin hjá Lionel Messi (í slá) og Arjen Robben (Petr Cech varði) hefðu breytt miklu alveg eins og öll dauðafærin sem mótherjarnir fóru illa með. Þetta var hins vegar skrifað í skýin, eftir níu ára bið var loksins komið að því að draumur Romans Abramovich rættist og Chelsea á toppnum í Evrópu.

Reynsluboltarnir Didier Drogba, Petr Cech, Frank Lampard og Ashley Cole hreinlega neituðu að gefast upp og færðu sínu félagi bikarinn með stóru eyrum með magnaðri frammistöðu.

Hver hefði samt trúað því fyrir nokkrum mánuðum að það yrði Roberto Di Matteo, brottrekinn stjóri West Bromwich Albion, sem stýrði Chelsea til sigurs í Meistaradeildinni, að enskt lið myndi vinna þýskt lið í vítakeppni og það á heimavelli og að Chelsea-liðinu tækist að lifa af stórskotahríð leikmanna Napólí, Barcelona og Bayern München.

Það er eitthvað sem segir mér að sá sem skrifaði þetta í skýin hafi verið í Sylvester Stallone-ham og búinn að horfa ansi oft á Rocky-myndirnar.