Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson skrifar 22. ágúst 2026 22:45 Ísland ber þá gæfu að hafa jafnan kosið stangheiðarlega og grandvara menn til setu á Alþingi. Því vakti það athygli þegar Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra, nýbúin að mynda ríkisstjórn með Þorgerði Katrínu (og eftir atvikum Ingu), lýsti því yfir að í mikilvægum ráðherraembættum „mætti ekki plata“. Menn áttuðu sig ekki strax á því hvert hún var að fara. Nú, viku fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu, hillir undir skýringuna. Í Brussel situr nefnilega kona sem fer með stækkunarmál Evrópusambandsins og hefur sýnt Íslendingum óvenjulega ræktarsemi undanfarið. Hún heitir Marta Kos. Að minnsta kosti heitir hún það núna. Tara, Blanka, Marta Hannes Hólmsteinn Gissurarson prófessor rakti í The Conservative 5. júlí efni bókar slóvenska sagnfræðingsins Igors Omerza um Kos. Þar eru birt skjöl úr safni slóvensku leyniþjónustunnar sem benda til þess að hún hafi árið 1989 verið skráð heimildarmaður undir dulnefninu Tara og ári síðar færð upp í flokk samverkamanna undir nafninu Blanka. Um svipað leyti kom stofnunin henni í starf hjá Deutsche Welle. Hannes gætir hófs í ályktunum sínum. Líklegast hafi framagjörn ung blaðakona átt stopul samskipti við stofnunina á lokaárum kommúnismans og slík saga væri mannleg. Hitt vegur þyngra, að frammi fyrir Evrópuþinginu neitaði Kos afdráttarlaust öllu slíku samstarfi. Skjölin segja aðra sögu. Yfirhylmingin er mun verri en brotið. Skriffinnar í Brussel kusu engu að síður að líta fram hjá gögnunum, enda er stjórnunarhæfni metin þar ofar sannsögli. Þar má plata. Og eitt má hún eiga. Sú, sem gekk undir þremur nöfnum á yngri árum ætti ekki að vera í vandræðum með að tala tveimur röddum nú. Ferill án skýringa Sjaldan er ein báran stök. Kos hvarf fyrirvaralaust úr slóvensku utanríkisþjónustunni árið 2020 af óþekktum ástæðum. Fyrir slóvensku þingkosningarnar 2025 beitti hún sér opinberlega gegn Janez Janša, þótt siðareglur framkvæmdastjórnarinnar bjóði hlutleysi í kosningum einstakra ríkja. Formlega var kvartað en framkvæmdastjórnin aðhafðist ekkert. Slóvenskir kjósendur létu sér ekki segjast: Janša tók við forsætisráðuneytinu 4. júní og krefst þess nú að Kos víki. Fagnaðarerindið flutt Íslendingum Viku fyrir atkvæðagreiðsluna sagði Kos í samtali við Vísi að engin aðlögun íslenskra laga að regluverki sambandsins færi fram þótt þjóðin segði já og ekkert væri hægt að fullyrða um undanþágur. Umbúðirnar voru hlýjar: „Við lítum á land ykkar sem eðlilegan hluta af evrópsku fjölskyldunni.“ Fallega mælt og fjölskyldulíkingin ekki út í hött. Í fjölskyldum tíðkast einmitt að segja börnunum aðeins það sem þeim er hollt að heyra. Annað hljóð í strokknum Þegar Kos ræðir við fullorðna fólkið kveður við annan tón. Í viðtali við norska ríkisútvarpið NRK í maí 2025 sagði hún ferlið snúast að verulegu leyti um aðlögun löggjafar umsóknarríkis að löggjöf sambandsins. Viðræðurammi ESB gagnvart Íslandi frá 2010 kveður á um að hraðinn ráðist af innleiðingu regluverksins, og Kos hefur sjálf staðfest að hann standi óhaggaður og varanlegar undanþágur séu ekki í boði. Hún talar því þvert á eigið umboð og eigin orð þegar hún heldur að Íslendingar heyri ekki til. Tara segir eitt, Blanka annað og Marta hvort tveggja, allt eftir því hver á hlýðir. Pakkinn er opinn öllum en skjalaskápurinn harðlæstur Trúverðugleikavandi utanríkisráðherra Íslands sprettur af sama meiði. Þorgerður Katrín hefur gert orð Kos að burðarási í málflutningi sínum fyrir aðild. Kjósendur eru beðnir að reiða sig á fyrirheit um hraðferð og sársaukalausa vegferð sem stangast á við skjalfest samningsumboð sambandsins sjálfs. Þegar gengið er á ráðherrann um aðlögun eða undanþágur er vísað til orða Kos; þegar spurt er um annað er vísað til trúnaðar. Þá hefur ráðherrann neitað að afhenda Alþingi og almenningi um hundrað trúnaðarskjöl um samskipti sín við Evrópusambandið. Þjóðin er hvött til að „kíkja í pakkann“ en fær ekki að kíkja í harðlæstan skjalaskápinn. Reynslan hefur ávallt sýnt að menn leggja sjaldan lykkju á leið sína til að fela það sem styrkir málstað þeirra. Líkur sækir líkan heim. Annaðhvort hefur Þorgerður Katrín kynnt sér feril helsta bandamanns síns í Brussel og kýs að þegja, eða hún hefur ekki hirt um að kanna hann. Hvorugur kosturinn fer embættinu vel. Boðberinn er sagður hafa leynt fortíð sinni frammi fyrir Evrópuþinginu og situr undir brottvikningarkröfu forsætisráðherra heimalands síns. Ábyrgðarmaðurinn hér heima situr á hundrað skjölum. Dómurinn um Brussel á sér þannig hliðstæðu í ráðuneytinu við Rauðarárstíg. Forsætisráðherrann sagði í upphafi stjórnarsamstarfsins að það mætti ekki plata. Það var rétt hjá henni og vel mælt. Hinn 29. ágúst gefst þjóðinni færi á að taka hana á orðinu. Höfundur er læknir og sjálfskipaður fullveldissinni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Júlíus Valsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Skoðun Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Sjá meira
Ísland ber þá gæfu að hafa jafnan kosið stangheiðarlega og grandvara menn til setu á Alþingi. Því vakti það athygli þegar Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra, nýbúin að mynda ríkisstjórn með Þorgerði Katrínu (og eftir atvikum Ingu), lýsti því yfir að í mikilvægum ráðherraembættum „mætti ekki plata“. Menn áttuðu sig ekki strax á því hvert hún var að fara. Nú, viku fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu, hillir undir skýringuna. Í Brussel situr nefnilega kona sem fer með stækkunarmál Evrópusambandsins og hefur sýnt Íslendingum óvenjulega ræktarsemi undanfarið. Hún heitir Marta Kos. Að minnsta kosti heitir hún það núna. Tara, Blanka, Marta Hannes Hólmsteinn Gissurarson prófessor rakti í The Conservative 5. júlí efni bókar slóvenska sagnfræðingsins Igors Omerza um Kos. Þar eru birt skjöl úr safni slóvensku leyniþjónustunnar sem benda til þess að hún hafi árið 1989 verið skráð heimildarmaður undir dulnefninu Tara og ári síðar færð upp í flokk samverkamanna undir nafninu Blanka. Um svipað leyti kom stofnunin henni í starf hjá Deutsche Welle. Hannes gætir hófs í ályktunum sínum. Líklegast hafi framagjörn ung blaðakona átt stopul samskipti við stofnunina á lokaárum kommúnismans og slík saga væri mannleg. Hitt vegur þyngra, að frammi fyrir Evrópuþinginu neitaði Kos afdráttarlaust öllu slíku samstarfi. Skjölin segja aðra sögu. Yfirhylmingin er mun verri en brotið. Skriffinnar í Brussel kusu engu að síður að líta fram hjá gögnunum, enda er stjórnunarhæfni metin þar ofar sannsögli. Þar má plata. Og eitt má hún eiga. Sú, sem gekk undir þremur nöfnum á yngri árum ætti ekki að vera í vandræðum með að tala tveimur röddum nú. Ferill án skýringa Sjaldan er ein báran stök. Kos hvarf fyrirvaralaust úr slóvensku utanríkisþjónustunni árið 2020 af óþekktum ástæðum. Fyrir slóvensku þingkosningarnar 2025 beitti hún sér opinberlega gegn Janez Janša, þótt siðareglur framkvæmdastjórnarinnar bjóði hlutleysi í kosningum einstakra ríkja. Formlega var kvartað en framkvæmdastjórnin aðhafðist ekkert. Slóvenskir kjósendur létu sér ekki segjast: Janša tók við forsætisráðuneytinu 4. júní og krefst þess nú að Kos víki. Fagnaðarerindið flutt Íslendingum Viku fyrir atkvæðagreiðsluna sagði Kos í samtali við Vísi að engin aðlögun íslenskra laga að regluverki sambandsins færi fram þótt þjóðin segði já og ekkert væri hægt að fullyrða um undanþágur. Umbúðirnar voru hlýjar: „Við lítum á land ykkar sem eðlilegan hluta af evrópsku fjölskyldunni.“ Fallega mælt og fjölskyldulíkingin ekki út í hött. Í fjölskyldum tíðkast einmitt að segja börnunum aðeins það sem þeim er hollt að heyra. Annað hljóð í strokknum Þegar Kos ræðir við fullorðna fólkið kveður við annan tón. Í viðtali við norska ríkisútvarpið NRK í maí 2025 sagði hún ferlið snúast að verulegu leyti um aðlögun löggjafar umsóknarríkis að löggjöf sambandsins. Viðræðurammi ESB gagnvart Íslandi frá 2010 kveður á um að hraðinn ráðist af innleiðingu regluverksins, og Kos hefur sjálf staðfest að hann standi óhaggaður og varanlegar undanþágur séu ekki í boði. Hún talar því þvert á eigið umboð og eigin orð þegar hún heldur að Íslendingar heyri ekki til. Tara segir eitt, Blanka annað og Marta hvort tveggja, allt eftir því hver á hlýðir. Pakkinn er opinn öllum en skjalaskápurinn harðlæstur Trúverðugleikavandi utanríkisráðherra Íslands sprettur af sama meiði. Þorgerður Katrín hefur gert orð Kos að burðarási í málflutningi sínum fyrir aðild. Kjósendur eru beðnir að reiða sig á fyrirheit um hraðferð og sársaukalausa vegferð sem stangast á við skjalfest samningsumboð sambandsins sjálfs. Þegar gengið er á ráðherrann um aðlögun eða undanþágur er vísað til orða Kos; þegar spurt er um annað er vísað til trúnaðar. Þá hefur ráðherrann neitað að afhenda Alþingi og almenningi um hundrað trúnaðarskjöl um samskipti sín við Evrópusambandið. Þjóðin er hvött til að „kíkja í pakkann“ en fær ekki að kíkja í harðlæstan skjalaskápinn. Reynslan hefur ávallt sýnt að menn leggja sjaldan lykkju á leið sína til að fela það sem styrkir málstað þeirra. Líkur sækir líkan heim. Annaðhvort hefur Þorgerður Katrín kynnt sér feril helsta bandamanns síns í Brussel og kýs að þegja, eða hún hefur ekki hirt um að kanna hann. Hvorugur kosturinn fer embættinu vel. Boðberinn er sagður hafa leynt fortíð sinni frammi fyrir Evrópuþinginu og situr undir brottvikningarkröfu forsætisráðherra heimalands síns. Ábyrgðarmaðurinn hér heima situr á hundrað skjölum. Dómurinn um Brussel á sér þannig hliðstæðu í ráðuneytinu við Rauðarárstíg. Forsætisráðherrann sagði í upphafi stjórnarsamstarfsins að það mætti ekki plata. Það var rétt hjá henni og vel mælt. Hinn 29. ágúst gefst þjóðinni færi á að taka hana á orðinu. Höfundur er læknir og sjálfskipaður fullveldissinni.
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar