Ekkert plan, engin sleggja Illugi Gunnarsson skrifar 20. ágúst 2026 08:45 Fyrir síðustu þingkosningar sagði Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra að lækkun vaxta og verðbólgu væri pólitísk ákvörðun. Hún sagðist vera með plan og sleggju sem hún lofaði að nota til þess að negla þetta niður. Nú er ljóst að hvorki planið né sleggjan virkaði. Einnig liggur fyrir að ef lækkun vaxta og verðbólgu er einföld pólitísk ákvörðun hefur ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur tekið rangar ákvarðanir. Því er skiljanlegt að ríkisstjórnin sé búin að setja plan Kristrúnar á ís, grafa sleggjuna í jörð og leiti logandi ljósi að nýju plani. Nýja planið er að ríkisstjórnin þurfi ekki að taka pólitíska ákvörðun. Þess í stað er þjóðinni stillt upp við vegg og sagt að velja á milli Kristrúnarsleggjunnar og ESB-sleggjunnar. Þjóðin fær að ákveða það sem ríkisstjórnin getur ekki ákveðið sjálf. Ábyrgðarleysi og orðin tóm er líklega það besta sem lýsir tíð þessarar ríkisstjórnar. Miklu lofað, lítið gert og flest öðrum að kenna. Það er þörf á ríkisstjórn sem er reiðubúin til þess að taka ábyrgð. Ríkisstjórn sem setur lífskjör í forgang. Sem setur það í forgang að stuðla að lækkun verðbólgu og vaxta samhliða stöðugleika á vinnumarkaði. Ríkisstjórn sem talar ekki bara um plön heldur framkvæmir þau. Á meðan þessi verkefni bíða er ábyrgðarleysi að setja alla krafta stjórnvalda í aðildarviðræður við ESB næstu árin. Við getum nýtt atkvæðið 29. ágúst til að senda ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur skýr skilaboð um hver forgangsröðunin eigi að vera. Að hún á að setja lífskjör í forgang og standa við stóru orðin. Að nú sé tími til að hætta að tala og láta verkin gera það. Það gerum við með því að setja X við Nei. Höfundur er formaður UVG og stjórnarmeðlimur í Ung gegn ESB - aðild. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Skoðun Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Fyrir síðustu þingkosningar sagði Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra að lækkun vaxta og verðbólgu væri pólitísk ákvörðun. Hún sagðist vera með plan og sleggju sem hún lofaði að nota til þess að negla þetta niður. Nú er ljóst að hvorki planið né sleggjan virkaði. Einnig liggur fyrir að ef lækkun vaxta og verðbólgu er einföld pólitísk ákvörðun hefur ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur tekið rangar ákvarðanir. Því er skiljanlegt að ríkisstjórnin sé búin að setja plan Kristrúnar á ís, grafa sleggjuna í jörð og leiti logandi ljósi að nýju plani. Nýja planið er að ríkisstjórnin þurfi ekki að taka pólitíska ákvörðun. Þess í stað er þjóðinni stillt upp við vegg og sagt að velja á milli Kristrúnarsleggjunnar og ESB-sleggjunnar. Þjóðin fær að ákveða það sem ríkisstjórnin getur ekki ákveðið sjálf. Ábyrgðarleysi og orðin tóm er líklega það besta sem lýsir tíð þessarar ríkisstjórnar. Miklu lofað, lítið gert og flest öðrum að kenna. Það er þörf á ríkisstjórn sem er reiðubúin til þess að taka ábyrgð. Ríkisstjórn sem setur lífskjör í forgang. Sem setur það í forgang að stuðla að lækkun verðbólgu og vaxta samhliða stöðugleika á vinnumarkaði. Ríkisstjórn sem talar ekki bara um plön heldur framkvæmir þau. Á meðan þessi verkefni bíða er ábyrgðarleysi að setja alla krafta stjórnvalda í aðildarviðræður við ESB næstu árin. Við getum nýtt atkvæðið 29. ágúst til að senda ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur skýr skilaboð um hver forgangsröðunin eigi að vera. Að hún á að setja lífskjör í forgang og standa við stóru orðin. Að nú sé tími til að hætta að tala og láta verkin gera það. Það gerum við með því að setja X við Nei. Höfundur er formaður UVG og stjórnarmeðlimur í Ung gegn ESB - aðild.
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar