RKV- eða ESB-ranglætið? Benedikt V Warén skrifar 1. ágúst 2026 15:31 Við Austfirðingar höfum heldur betur fengið að kenna á Reykjavíkurvaldinu (RKV) í gegnum tíðina vegna áhrifa þess á Alþingi Íslendinga. Rödd Austurlands heyrist í ræðustól Alþingis, en fjarar jafnskjótt út og bergmál ræðumanns hættir að hljóma í salnum. Þeir Reykjavíkurþingmennirnir sem sitji í salnum láta slíkt „fjas“ sem vind um eyru þjóta. Stór hluti þingheims virðist fyrirmunað að átta sig á því hvernig Ísland lítur út á korti og þaðan af síður virðast þeir vita að vitsmunalíf þróist á landsbyggðinni í einhverri mynd. Það er hins vegar illskiljanlegt af þeirri ástæðu, að löngum hafa margir Reykjavíkurþingmenn áttað sig á því að þangað má sækja fjármuni til að efla kerfisvæðinguna í Reykjavík og stækka þar báknið. Hópar einstaklinga utan þings hafa einnig staðið í þeirri trú, að enn betur mætti kreista fé úr Austurlandsfjórðungi og þannig bregðast við því andófi, sem gerir vart við sig þegar Austfirðingum blöskrar ítrekuð svik Alþingis við Austurlandsfjórðung. Þar er af nægu að taka í uppsöfnuðu svikasafni Alþingis og í því samhengi er rétt nefna Fjarðarheiðargöng, Öxi, Egilsstaðaflugvöll og ónýtar brýr á Hringvegi eitt á Austurlandi. Reykvíkingum er tamt að fara í djúpa umræðu um að jafna atkvæðavægið til Alþingis. Hverju hefur núverandi „mismunun“ skilað til Austurlands? Eru líkur á að við „meiri jöfnun“ yrði aukið tillit tekið til þeirra fjögurra prósenta landsmanna, sem standa undir um 24% útflutningsverðmæta landsins? Er líklegt að rödd landsbyggðarinnar fái meira vægi á Alþingi? Rétt er að benda á að þrátt fyrir stuttar boðleiðir á Íslandi, er leiðin löng að mörkum rökhyggjunnar og enn lengri að réttlætinu. Þessi miðaldahugsun er á pari við nýlenduhugsjónina, sem var við lýði á tímum seglskipanna. Við búum við Reykjavíkurmódel, sem er smækkuð mynd af ESB-alræðinu. Þar hefur embættismannakerfið tögl og hagldir til að þenjast út, það lýsir sér með því að kafa sífellt dýpra í vasa skattborganna. Hagræðing er ekki til í orðabók þessara kerfa. Trúir þú virkilega að lengri boðleiðir auðveldi samskipti og lausnir? Trúir þú að það verði auðveldara að ná einhverri rökrænni tengingu við ráðamenn hjá ESB? Veist þú að þetta fólk heldur í alvöru að strætó og lestir tengi saman Ísland og Evrópu og það telur að hægt sé að flytja fólk og vörur þar á milli eins og á milli Þýskalands og Frakklands. Með það að markmiði var tilskipun ESB um ETS-kerfið (mengunarskattur) m.a. sett á til að færa flutninga á rafvædd samgöngukerfi og það innleitt hugsunarlaust í íslensk lög árið 2007. Flugrekstur var tekinn inn í ETS-kerfið árið 2012, staðbundinn iðnaður (ál og járnblendi) árið 2013 og sjóflutningar árið 2024. Þessar álögur hækka öll aðföng til landsins, framleiðslu okkar úr landi og bitnar á kaupmætti landsmanna. Hvað varðar Reykjavíkurvaldið þá er „Vont þeirra ránglæti, verra þeirra réttlæti“ (Jón Hreggviðsson / H.K. Laxness) svo það hlýtur að vera öllum morgunljóst, að síst verður það skárra undir ægivaldi ESB. Þar til gervigreindin verður fær um að rétta af vanstilltan „kompás“ ESB þingsins, er rétt að Íslendingar vinni heimavinnu sína til að auka lífsgæði og njóti gæða landsins og frelsis. ESB stendur núna á brauðfótum og litlar forsendur að sækja um inngöngu. Tökum samtalið við Norðmenn og aukum slagkraftinn gagnvart ESB. Tíminn vinnur með okkur og því ástæðulaust að taka núna illa upplýsta áhættu. Hér með er skorað á alla landsmenn að kjósa NEI! í kosningunni 29. ágúst nk. Höfundur er varaþingmaður Miðflokksins í NA-kjördæmi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Skoðun Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Við Austfirðingar höfum heldur betur fengið að kenna á Reykjavíkurvaldinu (RKV) í gegnum tíðina vegna áhrifa þess á Alþingi Íslendinga. Rödd Austurlands heyrist í ræðustól Alþingis, en fjarar jafnskjótt út og bergmál ræðumanns hættir að hljóma í salnum. Þeir Reykjavíkurþingmennirnir sem sitji í salnum láta slíkt „fjas“ sem vind um eyru þjóta. Stór hluti þingheims virðist fyrirmunað að átta sig á því hvernig Ísland lítur út á korti og þaðan af síður virðast þeir vita að vitsmunalíf þróist á landsbyggðinni í einhverri mynd. Það er hins vegar illskiljanlegt af þeirri ástæðu, að löngum hafa margir Reykjavíkurþingmenn áttað sig á því að þangað má sækja fjármuni til að efla kerfisvæðinguna í Reykjavík og stækka þar báknið. Hópar einstaklinga utan þings hafa einnig staðið í þeirri trú, að enn betur mætti kreista fé úr Austurlandsfjórðungi og þannig bregðast við því andófi, sem gerir vart við sig þegar Austfirðingum blöskrar ítrekuð svik Alþingis við Austurlandsfjórðung. Þar er af nægu að taka í uppsöfnuðu svikasafni Alþingis og í því samhengi er rétt nefna Fjarðarheiðargöng, Öxi, Egilsstaðaflugvöll og ónýtar brýr á Hringvegi eitt á Austurlandi. Reykvíkingum er tamt að fara í djúpa umræðu um að jafna atkvæðavægið til Alþingis. Hverju hefur núverandi „mismunun“ skilað til Austurlands? Eru líkur á að við „meiri jöfnun“ yrði aukið tillit tekið til þeirra fjögurra prósenta landsmanna, sem standa undir um 24% útflutningsverðmæta landsins? Er líklegt að rödd landsbyggðarinnar fái meira vægi á Alþingi? Rétt er að benda á að þrátt fyrir stuttar boðleiðir á Íslandi, er leiðin löng að mörkum rökhyggjunnar og enn lengri að réttlætinu. Þessi miðaldahugsun er á pari við nýlenduhugsjónina, sem var við lýði á tímum seglskipanna. Við búum við Reykjavíkurmódel, sem er smækkuð mynd af ESB-alræðinu. Þar hefur embættismannakerfið tögl og hagldir til að þenjast út, það lýsir sér með því að kafa sífellt dýpra í vasa skattborganna. Hagræðing er ekki til í orðabók þessara kerfa. Trúir þú virkilega að lengri boðleiðir auðveldi samskipti og lausnir? Trúir þú að það verði auðveldara að ná einhverri rökrænni tengingu við ráðamenn hjá ESB? Veist þú að þetta fólk heldur í alvöru að strætó og lestir tengi saman Ísland og Evrópu og það telur að hægt sé að flytja fólk og vörur þar á milli eins og á milli Þýskalands og Frakklands. Með það að markmiði var tilskipun ESB um ETS-kerfið (mengunarskattur) m.a. sett á til að færa flutninga á rafvædd samgöngukerfi og það innleitt hugsunarlaust í íslensk lög árið 2007. Flugrekstur var tekinn inn í ETS-kerfið árið 2012, staðbundinn iðnaður (ál og járnblendi) árið 2013 og sjóflutningar árið 2024. Þessar álögur hækka öll aðföng til landsins, framleiðslu okkar úr landi og bitnar á kaupmætti landsmanna. Hvað varðar Reykjavíkurvaldið þá er „Vont þeirra ránglæti, verra þeirra réttlæti“ (Jón Hreggviðsson / H.K. Laxness) svo það hlýtur að vera öllum morgunljóst, að síst verður það skárra undir ægivaldi ESB. Þar til gervigreindin verður fær um að rétta af vanstilltan „kompás“ ESB þingsins, er rétt að Íslendingar vinni heimavinnu sína til að auka lífsgæði og njóti gæða landsins og frelsis. ESB stendur núna á brauðfótum og litlar forsendur að sækja um inngöngu. Tökum samtalið við Norðmenn og aukum slagkraftinn gagnvart ESB. Tíminn vinnur með okkur og því ástæðulaust að taka núna illa upplýsta áhættu. Hér með er skorað á alla landsmenn að kjósa NEI! í kosningunni 29. ágúst nk. Höfundur er varaþingmaður Miðflokksins í NA-kjördæmi.
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar