Ýtukarl á átt­ræðis­aldri er enn að bæta vegina

Í hópi tíu karla við vegagerð í Vatnsdal, sem við sögðum frá í kvöldfréttum Sýnar, er aldursforsetinn á stærðarinnar jarðýtu.

Hann er úr Landeyjum og samstarfsfélagar hans hjá Vörubílstjórafélaginu Mjölni telja að hann geti verið elsti ýtukarl á Íslandi í vegagerð um þessar mundir. Við fáum hann til að gera stutt hlé á vinnunni og spyrjum hvort það geti verið að hann sé elsti ýtukarl á landinu.

„Ja, ég hef ekki skoðað það bara. Ég er búinn að vera nokkuð lengi í þessu,“ svarar Ólafur Óskarsson.

-Hvað ertu búinn að vera lengi í þessu?

„Þetta er 54. árið. Byrjaður 1972.“

Ólafur segist vera orðinn 72 ára gamall.

-Eru þeir mikið eldri, karlarnir í vegagerð í dag?

„Það eru einhverjir til á þessum aldri.“

-En hvað veldur því að þú endist svona lengi í þessu?

„Maður getur bara ekki verið iðjulaus. Og þá er alveg eins gott að vera áfram bara heldur en að finna sér eitthvað annað,“ svarar Ólafur hér í sjónvarpsfrétt Sýnar:

Hann segist einnig hafa verið á vegheflum og völturum en mest þó á jarðýtum og gröfum. Við spyrjum hvort ýtan sem hann er á núna sé ekki með stærri ýtum.

„Nei, nei, þetta er bara kettlingur, þetta er ekki nema tuttugu tonn, þessi vél.“

-Og dálítið öflug, vænti ég.

„Já, já, hún er ágætlega öflug. Hún er góð í svona vinnu, taka hlössin og jafna þeim svo út.“

Verkefnið í Vatnsdal er að endurbyggja þrettán kílómetra kafla og skila honum með bundnu slitlagi. En er þetta gaman?

„Það hlýtur að vera. Ég ætlaði að vera í þessu í þrjár vikur þegar ég byrjaði. Og þær eru ekki liðnar enn. Þannig að þetta hlýtur að vera gaman. Enda búinn að kynnast mörgum og lenda í mörgum skemmtilegum verkefnum. Alltaf gaman af að móta eitthvað svona,“ svarar ýtustjórinn.

-Er eitthvað gefandi við það að búa til nýja og betri vegi?

„Já, það er alltaf gaman að sjá eitthvað liggja eftir sig sem að nýtist öllum. Og þetta fer náttúrulega betur með bíla og öll tæki að geta keyrt á klæddum vegi heldur en svona malarvegi,“ svarar Landeyingurinn Ólafur.