Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir skrifar 11. júní 2026 07:45 Á morgun, föstudaginn 12. júní klukkan 12:00, munu Grindvíkingar og stuðningsfólk þeirra koma saman til friðsamlegra mótmæla. Við erum ekki að mótmæla vegna þess að við viljum átök. Við erum ekki að biðja um neitt sem er ómögulegt að framkvæma. Við erum ekki að biðja um ölmusu. Við erum að biðja um að stjórnvöld standi við þau loforð sem gefin voru og að hlustað sé á fólkið sem hefur lifað með afleiðingum þessara hamfara á hverjum einasta degi í rúm tvö og hálft ár. Til stjórnvalda Við skiljum að þið standið frammi fyrir erfiðum ákvörðunum. Við skiljum að enginn getur fjarlægt náttúruvá eða lofað fullkomnu öryggi. En við skiljum ekki hvernig það getur talist eðlilegt að fólk sem seldi hús sín til Þórkötlu fái eftir 31. ágúst aðeins að dvelja í þeim í 12 daga á mánuði án þess að nokkur raunveruleg lausn hafi verið kynnt samhliða. Við skiljum ekki hvernig talað var um endurkauparétt, kaupleigu, leiguleiðir og aðrar lausnir mánuðum saman en nú virðist allt í einu sem slíkt hafi aldrei staðið til. Við skiljum ekki hvernig hægt er að segja fólki hvað það megi ekki gera án þess að segja því hvaða leiðir séu í boði. Við skiljum heldur ekki hvernig um 250 manns geta búið í Grindavík allt árið um kring í öðrum eignum en þeim sem Þórkatla keypti, á meðan aðrir mega aðeins vera þar í 12 daga á mánuði. Eru þeir ekki í hættu? Er hættan mismunandi eftir því hver á húsið? Eða er fólk aðeins í hættu eftir að ákveðnum dagafjölda er náð? Þetta eru eðlilegar spurningar sem við eigum enn eftir að fá svör við. Við höfum einnig verið beðin um að virða áhættumat sem nú er verið að endurskoða vegna þess að ekki var tekið nægjanlegt tillit til allra þeirra þátta sem skipta máli. Nú eru fyrirtæki, stofnanir og hagsmunaaðilar kallaðir að borðinu til að leggja sitt af mörkum við nýtt mat. Það fögnum við. En það vekur líka spurningar. Ef fyrra matið var fullnægjandi, hvers vegna þarf nýtt? Og ef nýtt mat er nauðsynlegt, er þá ekki verið að viðurkenna að fyrra matið hafi ekki gefið rétta mynd af stöðunni? Við erum ekki að biðja um sérmeðferð. Við erum að biðja um sanngirni, skýrar lausnir og raunverulegt samtal. Til íslensku þjóðarinnar Mörg ykkar hafið spurt hvernig okkur geti dottið í hug að vilja fá húsin okkar aftur eftir að hafa selt þau. Við skiljum þá spurningu. En við erum ekki að biðja um að fá húsin okkar gefins. Við viljum kaupa þau aftur. Við viljum nýta forkaupsrétt sem kveðið er á um í samningum. Við viljum skoða kaupleigu. Við viljum skoða leiguúrræði. Við viljum einfaldlega fá raunhæfan möguleika til að snúa heim. Á meðan hefur söluferlið ekki hafist. Á meðan stendur fé þjóðarinnar bundið í eignum sem hvorki eru seldar né nýttar. Á meðan standa sum hús auð. Sum eru farin að láta á sjá. Rakaskemmdir, mygla og viðhaldsleysi aukast eftir því sem tíminn líður. Við spyrjum því hvort það sé raunverulega betra að láta hús standa tóm og skemmast en að gera þau upp, leigja þau út á sanngjörnum kjörum eða selja fólki sem vill búa í þeim. Þú þarft ekki að vera Grindvíkingur til að skilja þetta. Ímyndaðu þér að þú þyrftir að yfirgefa heimilið þitt með skömmum fyrirvara. Ímyndaðu þér að þér væru gefin loforð um lausnir sem síðan skiluðu sér aldrei og þú þyrftir að bíða mánuðum saman eftir þeim. Ímyndaðu þér að vilja kaupa heimilið þitt aftur, vera tilbúinn að greiða fyrir það og fá svo að heyra að það sé ekki í boði. Ímyndaðu þér að bíða í rúm tvö og hálft ár eftir skýrum svörum. Við óskum engum Íslendingi að lenda í þeirri stöðu sem Grindvíkingar hafa staðið frammi fyrir. Hættan er ekki bara til í Grindavík. Ísland er land náttúruafla. Þess vegna skiptir máli hvernig stjórnvöld koma fram við fólk þegar á reynir. Takið þátt í mótmælunum með okkur, hver veit hvort ykkar bæjarfélag verði næst í röðinni og þið lendið í svipuðu og við. Þá munum við standa með ykkur. Til fjölmiðla Við biðjum ykkur að mæta, hlusta og hjálpa okkur að koma rödd okkar á framfæri. Við erum ekki sérfræðingar í fjölmiðlum. Við erum fjölskyldufólk, eldri borgarar, fyrirtækjaeigendur, launafólk og börn sem hafa lifað við óvissu í langan tíma. Við viljum að fólk fái að heyra okkar hlið. Við viljum að stjórnvöld heyri okkar hlið. Við erum komin með upp fyrir kok af forræðishyggju og ákvörðunum sem teknar eru yfir höfuð okkar án þess að við fáum raunverulegt tækifæri til að hafa áhrif á eigið líf. Höfum við ekki gengið í gegnum nóg? Að lokum Mótmælin á morgun snúast ekki um reiði. Þau snúast um von. Von um að hægt sé að finna lausnir. Von um að stjórnvöld hlusti. Von um að samfélag sem hefur gengið í gegnum meira en flest önnur íslensk samfélög fái tækifæri til að standa aftur á eigin fótum. Við viljum ekki ölmusu. Við viljum ekki forréttindi. Við viljum sanngirni. Við viljum lausnir. Og við viljum að staðið sé við gefin orð. Við hvetjum alla sem vilja standa með okkur að merkja sig „Going“ á viðburðinum. Þeir sem ætla að mæta fá upplýsingar um staðsetningu mótmælanna áður en þau hefjast. https://www.facebook.com/events/1499037691356464 Höfundur er íbúi í grindavík eigandi Grindavík Guesthouse, Grindavík bike rental og Borg Studio & Café. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Grindavík Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Á morgun, föstudaginn 12. júní klukkan 12:00, munu Grindvíkingar og stuðningsfólk þeirra koma saman til friðsamlegra mótmæla. Við erum ekki að mótmæla vegna þess að við viljum átök. Við erum ekki að biðja um neitt sem er ómögulegt að framkvæma. Við erum ekki að biðja um ölmusu. Við erum að biðja um að stjórnvöld standi við þau loforð sem gefin voru og að hlustað sé á fólkið sem hefur lifað með afleiðingum þessara hamfara á hverjum einasta degi í rúm tvö og hálft ár. Til stjórnvalda Við skiljum að þið standið frammi fyrir erfiðum ákvörðunum. Við skiljum að enginn getur fjarlægt náttúruvá eða lofað fullkomnu öryggi. En við skiljum ekki hvernig það getur talist eðlilegt að fólk sem seldi hús sín til Þórkötlu fái eftir 31. ágúst aðeins að dvelja í þeim í 12 daga á mánuði án þess að nokkur raunveruleg lausn hafi verið kynnt samhliða. Við skiljum ekki hvernig talað var um endurkauparétt, kaupleigu, leiguleiðir og aðrar lausnir mánuðum saman en nú virðist allt í einu sem slíkt hafi aldrei staðið til. Við skiljum ekki hvernig hægt er að segja fólki hvað það megi ekki gera án þess að segja því hvaða leiðir séu í boði. Við skiljum heldur ekki hvernig um 250 manns geta búið í Grindavík allt árið um kring í öðrum eignum en þeim sem Þórkatla keypti, á meðan aðrir mega aðeins vera þar í 12 daga á mánuði. Eru þeir ekki í hættu? Er hættan mismunandi eftir því hver á húsið? Eða er fólk aðeins í hættu eftir að ákveðnum dagafjölda er náð? Þetta eru eðlilegar spurningar sem við eigum enn eftir að fá svör við. Við höfum einnig verið beðin um að virða áhættumat sem nú er verið að endurskoða vegna þess að ekki var tekið nægjanlegt tillit til allra þeirra þátta sem skipta máli. Nú eru fyrirtæki, stofnanir og hagsmunaaðilar kallaðir að borðinu til að leggja sitt af mörkum við nýtt mat. Það fögnum við. En það vekur líka spurningar. Ef fyrra matið var fullnægjandi, hvers vegna þarf nýtt? Og ef nýtt mat er nauðsynlegt, er þá ekki verið að viðurkenna að fyrra matið hafi ekki gefið rétta mynd af stöðunni? Við erum ekki að biðja um sérmeðferð. Við erum að biðja um sanngirni, skýrar lausnir og raunverulegt samtal. Til íslensku þjóðarinnar Mörg ykkar hafið spurt hvernig okkur geti dottið í hug að vilja fá húsin okkar aftur eftir að hafa selt þau. Við skiljum þá spurningu. En við erum ekki að biðja um að fá húsin okkar gefins. Við viljum kaupa þau aftur. Við viljum nýta forkaupsrétt sem kveðið er á um í samningum. Við viljum skoða kaupleigu. Við viljum skoða leiguúrræði. Við viljum einfaldlega fá raunhæfan möguleika til að snúa heim. Á meðan hefur söluferlið ekki hafist. Á meðan stendur fé þjóðarinnar bundið í eignum sem hvorki eru seldar né nýttar. Á meðan standa sum hús auð. Sum eru farin að láta á sjá. Rakaskemmdir, mygla og viðhaldsleysi aukast eftir því sem tíminn líður. Við spyrjum því hvort það sé raunverulega betra að láta hús standa tóm og skemmast en að gera þau upp, leigja þau út á sanngjörnum kjörum eða selja fólki sem vill búa í þeim. Þú þarft ekki að vera Grindvíkingur til að skilja þetta. Ímyndaðu þér að þú þyrftir að yfirgefa heimilið þitt með skömmum fyrirvara. Ímyndaðu þér að þér væru gefin loforð um lausnir sem síðan skiluðu sér aldrei og þú þyrftir að bíða mánuðum saman eftir þeim. Ímyndaðu þér að vilja kaupa heimilið þitt aftur, vera tilbúinn að greiða fyrir það og fá svo að heyra að það sé ekki í boði. Ímyndaðu þér að bíða í rúm tvö og hálft ár eftir skýrum svörum. Við óskum engum Íslendingi að lenda í þeirri stöðu sem Grindvíkingar hafa staðið frammi fyrir. Hættan er ekki bara til í Grindavík. Ísland er land náttúruafla. Þess vegna skiptir máli hvernig stjórnvöld koma fram við fólk þegar á reynir. Takið þátt í mótmælunum með okkur, hver veit hvort ykkar bæjarfélag verði næst í röðinni og þið lendið í svipuðu og við. Þá munum við standa með ykkur. Til fjölmiðla Við biðjum ykkur að mæta, hlusta og hjálpa okkur að koma rödd okkar á framfæri. Við erum ekki sérfræðingar í fjölmiðlum. Við erum fjölskyldufólk, eldri borgarar, fyrirtækjaeigendur, launafólk og börn sem hafa lifað við óvissu í langan tíma. Við viljum að fólk fái að heyra okkar hlið. Við viljum að stjórnvöld heyri okkar hlið. Við erum komin með upp fyrir kok af forræðishyggju og ákvörðunum sem teknar eru yfir höfuð okkar án þess að við fáum raunverulegt tækifæri til að hafa áhrif á eigið líf. Höfum við ekki gengið í gegnum nóg? Að lokum Mótmælin á morgun snúast ekki um reiði. Þau snúast um von. Von um að hægt sé að finna lausnir. Von um að stjórnvöld hlusti. Von um að samfélag sem hefur gengið í gegnum meira en flest önnur íslensk samfélög fái tækifæri til að standa aftur á eigin fótum. Við viljum ekki ölmusu. Við viljum ekki forréttindi. Við viljum sanngirni. Við viljum lausnir. Og við viljum að staðið sé við gefin orð. Við hvetjum alla sem vilja standa með okkur að merkja sig „Going“ á viðburðinum. Þeir sem ætla að mæta fá upplýsingar um staðsetningu mótmælanna áður en þau hefjast. https://www.facebook.com/events/1499037691356464 Höfundur er íbúi í grindavík eigandi Grindavík Guesthouse, Grindavík bike rental og Borg Studio & Café.
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar