Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar 15. maí 2026 08:40 Að stilla upp starfsfólki sveitarfélags upp á móti þjónustuþegum þess er ódýr pólitík. Að stilla af eftirspurn eftir þjónustu með hækkuðum gjaldskrám er ódýr pólitík. Að benda fólki á að flytja í önnur sveitarfélög til að fá viðeigandi lögbunda þjónustu er ódýr pólitík. Að hafna samráði við bæjarbúa og tilkynna ákvarðanir áður en umræða hefur átt sér stað er ódýr pólitík. Að meina starfsfólki og stjórnendum sveitarfélagsins að tjá sig við önnur framboð en sitt eigið er ódýr pólitík. Það er komið nóg af ódýrri pólitík. Viðreisn í Kópavogi boðar breytta tíma. Skipulagsmál fyrir íbúa í umboði íbúa Verktakar í bænum, flokkur Vina Kópavogs, íbúasamtök og húsfélög út um allan bæ hafa öskrað sig hás allt kjörtímabilið eftir áheyrn hjá bænum. Íbúar óttast breytt skipulag sem aldrei var borið undir þá. Verktakar fá ekki að byggja íbúðir sem þeir vita fyrir víst að munu seljast. Að vera kjörinn fulltrúi er ekki grænt ljós frá íbúum til að bjóða upp lóðir til hæstbjóðanda og velja gamla vinnufélaga til samstarfs. Bæjarstjórn starfar fyrir íbúa, í umboði íbúa og þeirra hagsmunir eiga að ganga framar sérhagsmunum. Frelsi til að njóta efri áranna Fólk sem hefur unnið alla sína ævi og komið börnum og barnabörnum á legg, á að hafa frelsi til að velja hvernig efri árin líta út. Hvort sem fólk kýs að fara inn á hjúkrunarheimili eða vera lengur sjálfstætt heima, valið á að vera í höndum fólksins. Biðlistar eftir þjónustu takmarka þetta val og skerða frelsi eldri borgara til að stýra því hvernig þeir kjósa að haga sínu lífi þegar loksins hægist á. Þessu viljum við breyta. Biðliðstar sem árangusmælikvarði Við höfum oft verið spurð að því á seinustu vikum hvernig við ætlum að leggja mat á árangur í rekstri Kópavogsbæjar. Svarið er einfalt: staðan á biðlistum bæjarins eftir þjónustu sem sveitarfélaginu ber samkvæmt lögum að veita, og aldur elstu barna við innritun á leikskóla. Á meðan það eru biðlistar eftir þjónustu þá skiptir minna máli hversu mikill rekstrarafgangur er hjá bænum.Þetta eru fjármunir íbúa og þeim ber að verja í þjónustu við íbúa. Sanngjarnar gjaldskrár Okkur finnst eðlilegt að fólk greiði fyrir þá þjónustu sem það þarf að nota. Okkur finnst ekki eðlilegt að gjaldskrár bæjarins séu nýttar til að stilla af eftirspurn eftir þjónustu. Sitjandi meirihluti hefur sagt opinberlega að gjaldskrá leikskóla hafi verið hækkuð viljandi til fá foreldra til að stytta dvöl barna og þar með draga úr eftirspurn eftir þjónustu.Lögbundin þjónusta eða ekki, þá eru þetta ámælisverð vinnubrögð og léleg skilaboð til eigin útsvarsgreiðenda og fólksins sem ætlar að halda samfélaginu okkar uppi á næstu árum og áratugum. Það er ekki eðlilegt að fólk með eitt barn greiði tæplega 60.000 krónur fyrir eitt barn í átta tíma á dag og tæplega 100.000 krónur fyrir tvö börn, með fullum systkinaafslætti. Við ætlum að lækka gjaldskrá leikskólanna aftur, vegna þess að það er sanngjarnt. Virðing við starfsumhverfi kennara Það er ekki eðlilegt að leikskólastarfsfólk óttist um framtíð síns starfsumhverfis og sjái fyrir sér að neyðast til að yfirgefa sveitarfélagið sé létt á gjaldskrá leikskóla. Stjórnendur sveitarfélaga bera ábyrgð á því að tryggja starfsaðstæður síns starfsfólks samhliða því sem þeim ber skylda til að tryggja sanngjarna gjaldtöku fyrir veitta þjónustu. Eitt þarf ekki og á ekki að útiloka annað. Víða um land hefur tekist að stórbæta starfsaðstæður í leikskólum án þess að stórhækka álögur á heimilin.Fordæmin eru víða og við vitum vel að leikskólakerfið verður dýrara í rekstri fyrir bæinn ef við lækkum aftur leikskólagjöldin. Það þarf að fjölga stöðugildum og bjóða bætt kjör fyrir starfsfólk kennara til að viðhalda þeim árangri sem náðst hefur í þessum málum. Það kostar peninga. Og það er bara allt í lagi. Leikskólakerfið er grunnforsenda þess að fjölskyldur geti og vilji setjast að í bænum og við verðum fyrir miklum tekjumissi til framtíðar þegar ungar barnafjölskyldur sniðganga sveitarfélagið eins og tölurnar sýna að er að gerast núna. Það er fjárfesting að viðhalda góðu starfsumhverfi á leikskólunum og það er fjárfesting í því að laða ungar fjölskyldur að í bæinn. Og þetta er fjárfesting sem er í forgangi hjá Viðreisn í Kópavogi. Börn og ungmenni í forgang Viðreisn út um allt land setur börn og ungmenni í forgang. Ástæðurnar eru af ýmsum toga og rökstuðningurinn nær víða en kjarninn er þessi: Börn þurfa stuðning, þau þurfa þorp, þau þurfa samfélag sem heldur utan um þau. Með því að taka utan um börnin okkar og ungmennin okkar þá erum við líka að létta á foreldrum. Og það skiptir öllu máli. Það skiptir öllu máli að foreldrar, stærsti hluti útsvars- og fasteignagjaldagreiðenda í hverju sveitarfélagi, upplifi það að þeir fjármunir sem þeir greiða til sveitarfélagsins skili þeim í léttari lífi. Léttara líf foreldra felst í þeirri fullvissu um að börnin þeirra fái viðunandi menntun, að þau hafi gott aðgengi að sérfræðiaðstoð um leið og þörfin kemur upp og að það sé öruggt og auðvelt að sækja allskonar frístundir í nærumhverfi. Fjölskyldur í forgang Fjölskyldur í forgang er lykilatriði í að létta á öllum aldurshópum í Kópavogi og sætta stríðandi fylkingar innan bæjarins. Með því að sinna barnafjölskyldunum okkar almennilega og láta ekki okkar elstu og bestu íbúa hanga á biðlistum, léttum við á miðaldra hvunndagshetjum sem sinna báðum kynslóðum eftir bestu getu og leyfum þeim að njóta beggja kynslóða en ekki þjóta á milli stofnanna. Viðreisn í Kópavogi stendur með öllum fjölskyldum, af öllum stærðum, gerðum og aldursbilum. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Já við fleiri verkfærum fyrir byggðir landsins Arna Lára Jónsdóttir Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon skrifar Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson skrifar Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver á fiskinn – og hvar verða verðmætin til? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Gögnin sýna að Evrópa er langmikilvægasta markaðssvæði Íslands Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Grænland – áttu við Ísland? Damien Degeorges skrifar Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Vextir, verðbólga, verðtrygging og íslenska veðráttan Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá – áhættuspil? Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson skrifar Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun ESB hefur styrkt gróðahyggju á kostnað félagshyggju Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hver ætlar að hafa augun á boltanum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir skrifar Sjá meira
Að stilla upp starfsfólki sveitarfélags upp á móti þjónustuþegum þess er ódýr pólitík. Að stilla af eftirspurn eftir þjónustu með hækkuðum gjaldskrám er ódýr pólitík. Að benda fólki á að flytja í önnur sveitarfélög til að fá viðeigandi lögbunda þjónustu er ódýr pólitík. Að hafna samráði við bæjarbúa og tilkynna ákvarðanir áður en umræða hefur átt sér stað er ódýr pólitík. Að meina starfsfólki og stjórnendum sveitarfélagsins að tjá sig við önnur framboð en sitt eigið er ódýr pólitík. Það er komið nóg af ódýrri pólitík. Viðreisn í Kópavogi boðar breytta tíma. Skipulagsmál fyrir íbúa í umboði íbúa Verktakar í bænum, flokkur Vina Kópavogs, íbúasamtök og húsfélög út um allan bæ hafa öskrað sig hás allt kjörtímabilið eftir áheyrn hjá bænum. Íbúar óttast breytt skipulag sem aldrei var borið undir þá. Verktakar fá ekki að byggja íbúðir sem þeir vita fyrir víst að munu seljast. Að vera kjörinn fulltrúi er ekki grænt ljós frá íbúum til að bjóða upp lóðir til hæstbjóðanda og velja gamla vinnufélaga til samstarfs. Bæjarstjórn starfar fyrir íbúa, í umboði íbúa og þeirra hagsmunir eiga að ganga framar sérhagsmunum. Frelsi til að njóta efri áranna Fólk sem hefur unnið alla sína ævi og komið börnum og barnabörnum á legg, á að hafa frelsi til að velja hvernig efri árin líta út. Hvort sem fólk kýs að fara inn á hjúkrunarheimili eða vera lengur sjálfstætt heima, valið á að vera í höndum fólksins. Biðlistar eftir þjónustu takmarka þetta val og skerða frelsi eldri borgara til að stýra því hvernig þeir kjósa að haga sínu lífi þegar loksins hægist á. Þessu viljum við breyta. Biðliðstar sem árangusmælikvarði Við höfum oft verið spurð að því á seinustu vikum hvernig við ætlum að leggja mat á árangur í rekstri Kópavogsbæjar. Svarið er einfalt: staðan á biðlistum bæjarins eftir þjónustu sem sveitarfélaginu ber samkvæmt lögum að veita, og aldur elstu barna við innritun á leikskóla. Á meðan það eru biðlistar eftir þjónustu þá skiptir minna máli hversu mikill rekstrarafgangur er hjá bænum.Þetta eru fjármunir íbúa og þeim ber að verja í þjónustu við íbúa. Sanngjarnar gjaldskrár Okkur finnst eðlilegt að fólk greiði fyrir þá þjónustu sem það þarf að nota. Okkur finnst ekki eðlilegt að gjaldskrár bæjarins séu nýttar til að stilla af eftirspurn eftir þjónustu. Sitjandi meirihluti hefur sagt opinberlega að gjaldskrá leikskóla hafi verið hækkuð viljandi til fá foreldra til að stytta dvöl barna og þar með draga úr eftirspurn eftir þjónustu.Lögbundin þjónusta eða ekki, þá eru þetta ámælisverð vinnubrögð og léleg skilaboð til eigin útsvarsgreiðenda og fólksins sem ætlar að halda samfélaginu okkar uppi á næstu árum og áratugum. Það er ekki eðlilegt að fólk með eitt barn greiði tæplega 60.000 krónur fyrir eitt barn í átta tíma á dag og tæplega 100.000 krónur fyrir tvö börn, með fullum systkinaafslætti. Við ætlum að lækka gjaldskrá leikskólanna aftur, vegna þess að það er sanngjarnt. Virðing við starfsumhverfi kennara Það er ekki eðlilegt að leikskólastarfsfólk óttist um framtíð síns starfsumhverfis og sjái fyrir sér að neyðast til að yfirgefa sveitarfélagið sé létt á gjaldskrá leikskóla. Stjórnendur sveitarfélaga bera ábyrgð á því að tryggja starfsaðstæður síns starfsfólks samhliða því sem þeim ber skylda til að tryggja sanngjarna gjaldtöku fyrir veitta þjónustu. Eitt þarf ekki og á ekki að útiloka annað. Víða um land hefur tekist að stórbæta starfsaðstæður í leikskólum án þess að stórhækka álögur á heimilin.Fordæmin eru víða og við vitum vel að leikskólakerfið verður dýrara í rekstri fyrir bæinn ef við lækkum aftur leikskólagjöldin. Það þarf að fjölga stöðugildum og bjóða bætt kjör fyrir starfsfólk kennara til að viðhalda þeim árangri sem náðst hefur í þessum málum. Það kostar peninga. Og það er bara allt í lagi. Leikskólakerfið er grunnforsenda þess að fjölskyldur geti og vilji setjast að í bænum og við verðum fyrir miklum tekjumissi til framtíðar þegar ungar barnafjölskyldur sniðganga sveitarfélagið eins og tölurnar sýna að er að gerast núna. Það er fjárfesting að viðhalda góðu starfsumhverfi á leikskólunum og það er fjárfesting í því að laða ungar fjölskyldur að í bæinn. Og þetta er fjárfesting sem er í forgangi hjá Viðreisn í Kópavogi. Börn og ungmenni í forgang Viðreisn út um allt land setur börn og ungmenni í forgang. Ástæðurnar eru af ýmsum toga og rökstuðningurinn nær víða en kjarninn er þessi: Börn þurfa stuðning, þau þurfa þorp, þau þurfa samfélag sem heldur utan um þau. Með því að taka utan um börnin okkar og ungmennin okkar þá erum við líka að létta á foreldrum. Og það skiptir öllu máli. Það skiptir öllu máli að foreldrar, stærsti hluti útsvars- og fasteignagjaldagreiðenda í hverju sveitarfélagi, upplifi það að þeir fjármunir sem þeir greiða til sveitarfélagsins skili þeim í léttari lífi. Léttara líf foreldra felst í þeirri fullvissu um að börnin þeirra fái viðunandi menntun, að þau hafi gott aðgengi að sérfræðiaðstoð um leið og þörfin kemur upp og að það sé öruggt og auðvelt að sækja allskonar frístundir í nærumhverfi. Fjölskyldur í forgang Fjölskyldur í forgang er lykilatriði í að létta á öllum aldurshópum í Kópavogi og sætta stríðandi fylkingar innan bæjarins. Með því að sinna barnafjölskyldunum okkar almennilega og láta ekki okkar elstu og bestu íbúa hanga á biðlistum, léttum við á miðaldra hvunndagshetjum sem sinna báðum kynslóðum eftir bestu getu og leyfum þeim að njóta beggja kynslóða en ekki þjóta á milli stofnanna. Viðreisn í Kópavogi stendur með öllum fjölskyldum, af öllum stærðum, gerðum og aldursbilum. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Kópavogi.
Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar